DEMONSTRATING ABOUT THE TA'ANG PEOPLE AND TA'ANG LAND

ရံပ္ရုိ;ငုိ;အူန္းစာၿခိဴ၀္းႏွာမ္းအဲတအာင္းေတာ္န္းေခွ်းနာ္

Tuesday, May 17, 2011

Two Ta’ang’s young women were trafficked into China

Lway Ei Ngin the daughter of U Sam Mai and Lway O Mai the daughter of U Aung Pan from Kar Lai Kone Sar district, Man Mai village,  Kut Khai, Northern Shan State of Burma have been trafficked to China.
On the 8th February, 2011 Lway Ei Ngin and Lway Ei Mai, 17 years were lured to go and work in Nampaka market at the grocery shop with 3,5000 Kyat by U Chit Aye and his wife, Daw Shwe Kyar, from Nam Pa Kar No. 1, Kut Kai township.
Lway O Mai’s father, U Pan Aung went to meet with his daughter in Nampaka on 1st of March; however, U Chit Aye and Daw Shwe Kyar, who took his daughter, said that she was not there and that she was working in the restaurant at Koe Mon water tank. If you would like to see her, we will send her in three or four days.
When his daughter after he waited for a week still had not come, he asked help from Ta’ang leaders.  The Ta’ang leaders complained to the Nampakar police station on 7th of April after they found out that U Chit Aye and Daw Shwe Kyar had contact with human traffickers.
The Ta’ang leaders and Col Kyaw Kyaw Naing, head of the police station, interrogated U Chit Aye and Daw Shwe Kyar in their home. They said that they did not traffic and that the two girls were working in Kyang Houng, China and then they signed on the agreement paper that says,” We will bring the two girls home on the 11th of April.”  However, the two girls still haven’t come back until now. Consequently a complaint was sent to the Kut Khai police station on 21st of April again but the police are still have not followed this up.
There has also been a similar case which U Aik Htet (Saw Ti Ya)’s daughter, Ma Ei Mo, 23 years who live in Lon Kan district, Man Pu village, Kut Kai Township was trafficked into marriage in China.
Read more »

Collecting reserve soldiers after militia training

In northern Shan state, Nam Kham, the 90 villagers who live in upper Parn York village and below Parn York were forced to attend militia training by the battalion (144), which is based at the Marn That village. Out of the 90 villagers, some 30 villagers were chosen to attend the gun fighting exercise training as permanent militia to Nampaka village on April 2nd. Presently, 60 villagers have been collected in Marn That village as reserve recruits.
According to the villagers, they said the authorities have never called the Ta’ang villagers to attend the militia training before. However, the authorities did not train the villagers in gun fighting excise training and only collected the villagers as reserve recruits; the villagers are worried about the reasons for this reserve recruitment due to the ongoing fighting between the army and the ethnic groups in the area.
“The military regime forced us to attend the militia training; however, this time is unlike before because the authorities train us in gun fighting exercise training and collect us as reserve recruits.  After the SSA-N and military soldier were fighting, the military regime’s plan was to collect us as reserve recruits for the frontline. The military regime will try to use us (the Ta’ang people) in fighting with the Shan soldiers therefore the government will create conflict between ethnic groups”, said the villager.
The villagers, who were forced to attend the militia training for reserve recruits, have been faced with many family problems, such as money problems. Most of those villagers, who attended the militia training, were relying on the yield from their tea farm and other crops, as a result of being forced to attend the militia training they have been unable to tend to their crops, thus loosing money for their families and it put them under severe mental strain as they worry about their women, elderly relatives and children having enough to eat.
Read more »

Excessive taxing on charcoal trucks

The authorities are extracting excessive amounts of money from charcoal truck drivers and normal drivers who are transporting goods between Maiwee village and Namkham town which is located 28 miles north of Namkham Town, Northern Shan State.
The charcoal traders use three axle Trucks, dump trucks, six wheelers, and cars for carriage. There are 28 gates to cross from Maiwee village to Namkham town and each gate requests the drivers to pay money.  We asked to charcoal traders how much of money they have to pay to pass each gate and if the prices were different at each gate?
“Different departments request money between Maiwee village and Namkham and unfairly, some gates ask for money even though it doesn’t concern their responsibilities. They don’t even ask for a small amount of money. So, we have to pay for Maiwee departing gate 26,000 Kyats, Manyong gate 4,000 Kyats, Kyoikhik gate 10,000 Kyats, Manpou 2,000 Kyats, Nampo gate 2,000 Kyats, Sikekin gate 10,000 Kyats, Honar gate 15,000 Kyats, M.V.C 5,000 Kyats, T.P.D.C (Koungkart village) 10,000 Kyat, City militia 5,000 Kyats, S.P 12,000 Kyats, four drug group 40,000 Kyats, Counteracted Trafficking Group 5,000 Kyats, Namkham traffic police 5,000 Kyats, militia (Pansay) 3,000 Kyats, (Ka Nya Na) 8,000 Kyats, forester (Winkan village) 32,000 Kyats, Investigation group 5,000 Kyats, Namkham (forester retirement) 15,000 Kyats, Immigration 6,000, and Pankham police 3,000 Kyats.  In total we have to pay 320,000 Kyats for just one load” said a charcoal trader.
A three axle truck can carry charcoal between 3,000 to 4,000 Viss (used weight in Myanmar). The price of one Viss of charcoal in villages fetches between 250 and 270 Kyats and in Namkham Town is between 500 and 600 and then from there the businessmen transport it to China.
Mostly, the lives of Ta’ang (Palaung) between Maiwee village and Namkham depend on baking charcoal. However, because of the extortionate amount of money the drivers have to pay at the gates it is often not worth anything in the end to the charcoal traders this then directly affects the local charcoal bakers’ livelihoods and the only people who are making a profit are the authorities at the gates.
Read more »

Force relocation and confiscation the land according to the main road construction

There were a number of tea farms confiscation and force relocation throughout Nam Shan to Man Tong for the main road construction, Northern Shan State, Burma.
Recently, on February 2011, two families from Homain village were forced to relocate their houses.
“Even though we did not get any compensation from the company, I have to pay (80000) kyats for grading the land into balance. Another person also has to pay (5000) kyats “said by the house owner who was forced relocation by the local authority.
The woman who is a shopkeeper also stated that “The families from my village (Man Mout), who lived the road side, were forced to relocate as well. As for me, I have already moved my residence-cum-shop three times “.
The villagers are very dissatisfy because they are frequently confiscated their tea farms, forests and plantations. The corporation companies of main road construction are Phyu Zin, Excellence Engineering, Chan Thar Shwe Myay and Man Myint Mo Hein Co.LTD.
Read more »

Local people pottered during the war

On March 29, 2011, from 6 PM to 9 PM local time, the Shan State Army North (SSAN) and the State Peace and Development Council (SPDC) again fought at Pankhar Mountain near above Manloi village, Manloi village group, Namshan Township after they contestedat between Manngai village and Manlang village, Namlin group, Namshan Township, Kyaume restrict, Northern Shan State on March 28, 2011.
“On March 28, after the Maingai war, with some the SPDC armies and militia group which leaded by U TunMyat Lay from Ngaunsai village, Namshan Township together attacked on the way Shan armies will come on. The Shan armies were about 60 to 80 but we don’t know exactly the numbers of the SPDC soldiers. At that day, Lashio command reinforcement with three cars went to the happened war place to Manloi village” said villagers.
A local people said that the SPDC brought people and cars for porters during the period of the war. “On March 29, two cars have been portered in order to take soldiers in Kyawme. One car is from Ko Jain from Homain village and another car is unknown name. They left these soldiers in Homain village. Now, soldiers are at temporary camps in Manmai” said the local man.
“At the same time, the SPDC from Manton Township battalion (BI – 130)called the Palaung militia group and portered five villagers from Mantart village for carrying mortar and other heavy weapons in order to attack the upcoming of the Shan State Army North from Mantart village, Namkham Town and to stop their ways” said a witness.
On March 29 the SSAN moved back to Pantoung village and covered their tracks after the Pankhar war but the military blockaded the long way in Nammato and did sentry duty everywhere. However, from April 1 to 2, the war situation stopped.
“Local civilians were in trouble situation from the cause of the war conflict”said a tea farm owner. “Now,people from villages call workers for plucking tea as this is the ShwePeOo tea period. However, the workers went back to their hometown because they were afraid of this war. We cannot pick the tea and we lost money we already spent on workers’ transportation. Now, many families lost their tea as the tea is over mature. Many families depend on the ShwePeOo tea but they have to face a trouble in this year” said the man.
Read more »

Monday, May 16, 2011

Two villagers dead in the landmine explosion

On March 22, 2011 at 7 PM local time, a ten year old kid and a thirty eight year old man died in a mine explosion which we can assume was a landmine within Mantart village, Naalw village group, Manton Township, Northern Shan State.
“They were affected and killed in the explosion when they kept warm from a fire when they went to help to for construction of the oldest meditation camp,” said a villager.
“They and other people together said to help for the construction. The explosion occurred under the fire when they were getting warm as it was so cold before they went back home. Both of them got injuries in their chests and their faces were blasted,” said the man.
The same kind of explosion has happened in the last years. Not only did this kind of explosion injure people but it also injured local people’s animals such buffalos, cow, and horses.
“The explosion was very strong even we don’t know exactly what type of mine” said villagers.There was civil war in this place before.  Thus, landmine trouble is not safe at present.
Read more »

Saturday, May 14, 2011

တရုတ္မွျမန္မာျပည္သုိ႔ ဂတ္ပုိက္လုိင္းမ်ားစတင္သြင္းေန

၂၀၁၁ခုႏွစ္၊ေမလ(၁၂)ရက္ေန႔တြင္ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္း၊ တရုတ္ျမန္မာနယ္စပ္ျဖစ္ေသာ ေရႊလီႏွင့္ ဂ်ယ္ေဂါင္ၾကား ဂတ္ပုိက္လုံးႀကီးမ်ားကုိ ကုန္တင္ကားႀကီးမ်ားျဖင့္ ျမန္မာျပည္သုိ႔ စတင္တင္သြင္းေနေၾကာင္းေတြ႔ရွိရသည္။
"က်မတရုတ္-ျမန္မာသြင္းကုန္၊ ပုိ႔ကုန္ဂိတ္ေရာက္ေတာ့ ပုိက္လုံးႀကီးေတြ တင္ထားတဲ့ ကားတစ္စီးႏွင့္ တစ္စီးပုိက္ေတြ လြဲေျပာင္းေနတာေတြ႔တယ္၊ ေမးၾကည့္ေတာ့ ဂတ္ပုိက္ေတြလုိ႔ေျပာတယ္၊ (၄)စီးေတာ့ လြဲေျပာင္းၿပီးၿပီ၊ က်န္(၂)စီးက ေျပာင္းေနတုန္းရွိေသးတယ္၊ အရင္တပတ္ကလည္း ဒါမ်ိဳးပုိက္လုံးႀကီးေတြတင္တဲ့ ကား(၅)စီးျဖတ္သြားတာေတြ႔တယ္" ဟု မ်က္ျမင္သက္ေသတစ္ဦးကေျပာျပခဲ့ပါသည္။
အလားတူဧၿပီလအတြင္းလည္း မူဆယ္နယ္ခံမ်ားက ယခုလုိပုိက္လုံးတင္တဲ့ကားမ်ား မၾကာခဏေတြ႔ရလ်က္ရွိ ေသာ္လည္း ဘာအတြက္ကုိေတာ့ေဒသခံမ်ားက မသိရေၾကာင္းသိရွိရသည္။ ၎ပုိက္လုိက္မ်ားကုိတရုတ္ႏုိင္ငံမွ ျမန္မာသုိ႔ ကားႀကီးမ်ားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ သေဘာၤျဖင့္လည္းေကာင္း နည္းလမ္းအမ်ဳိးမ်ိဳးျဖင့္ သယ္ေဆာင္ေန ၾကာင္းသိရွိရသည္။
ေဒသခံတစ္ဦးလည္း ပုိက္ေတြကို တရုတ္ကေနဒီဘက္ကမ္းသုိ႔ ကားနဲ႔သယ္တယ္။ ၿပီးရင္ ေဒသခံေတြ မသိေအာင္ မုိးကာႀကီးမ်ားအုပ္ျပီးတင္သြင္းေနတာကုိ ျမင္လုိက္ရတယ္ လုိ႔ေျပာျပသြားပါသည္။
ျမန္မာ-တ႐ုတ္ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႕ႏွင့္ေရနံပိုက္လုိင္းသည္ အရႇည္ ၇၉၂ ဒသမ ၅ ကီလိုမီတာပိုက္လုိင္းမ်ား ဆက္ကာ တည္ေဆာက္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းသိရႇိရၿပီး ၎ပိုက္လုိင္းစီမံကိန္းကိုရခုိင္ျပည္နယ္၊ ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕မွ စတင္ကာ မေကြးတုိင္း၊ မႏၲေလးတုိင္းႏႇင့္ ရႇမ္းျပည္နယ္တို႔ကို ျဖတ္သန္း၍ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံယူနန္ျပည္နယ္ ကူမင္းၿမိဳ႕ အထိသြယ္တန္း မည္ျဖစ္သည္။
ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္းတြင္ ျဖတ္သန္းသြားမည့္ ဂတ္ပုိက္လုိင္းသည္ တအာင္းေဒသအတြင္းရွိ ေရႊလီအမွတ္(၁) ဓါတ္အားလုိင္းအတုိင္းတည္ေဆာက္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရၿပီး ယခင္ေရႊလီေရအားလွ်ပ္စစ္ေၾကာင့္ ေဒသခံျပည္ သူမ်ား၏လယ္ယာသိမ္းေျမသိမ္းဆည္းမွဳမ်ား၊ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မွဳမ်ားစသည့္အေျခအေနမ်ားႏွင့္ ရင္ဆုိင္ခဲ့ရ ေၾကာင္း တအာင္းေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ လူငယ္မ်ားထုတ္ျပန္သည့္ စစ္ဖိနပ္ေအာက္ကေရႊလီ(Under the Boot) အစီအရင္ခံတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။
Read more »

Wednesday, May 11, 2011

စစ္ဆင္ေရးတပ္မွေဒသခံမ်ား၏ ဟင္းရြက္သီးႏွံမ်ားလုယူဖ်က္ဆီး

ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းအတြင္း အစုိးရစစ္တပ္နဲ႔ SSPP/SSA-N တုိ႔အၾကားျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ စစ္ပြဲေၾကာင့္ သႀကၤန္ေနာက္ပုိင္းမွစ၍ ကြတ္ခုိင္ၿမိဳ႔အနီးတစ္ဝုိက္ ရွိတဲ့ေက်းရြာေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ  ကြတ္ခုိင္အေျခစုိက္ တပ္ရင္း(၂၄၁)ဦးေဆာင္ၿပီး စစ္သားမ်ား တရြာကုိလူအင္အား ၅၀ ၀န္းက်င္ခန္႔ ရွမ္းစစ္တပ္ေတြ ဝင္မလာေအာင္ ယာယီစခန္းအျဖစ္ေနရာယူျပီး လုံျခံဳေရးတင္းတင္း က်ပ္က်ပ္ခ်ထားေၾကာင့္ သိရွိရပါသည္။

နအဖစစ္သားေတြဟာ တုန္စင္ဒါင္း၊တုန္စင္ဒဲ့၊မန္ေနာင္၊ခုိလုံ၊ ပန္းေဆး အစရွိေက်းရြာမ်ားအတြင္း ေဒသခံရြာသားေတြရဲ႔ ျခံထြက္သီးႏွံမ်ား၊ဟင္းသီးဟင္းရြက္ႏွင့္ အိမ္ေမြးတိရစာၦန္မ်ားအား ၿခိမ္းေျခာက္မတရားသျဖင့္ ယူစားသုံးေနၾကသည္။

တုန္စင္(ဒါင္း)ရြာသားတစ္ဦးမွ "ရြာထဲမွာရွိတဲ့ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြ ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲ ခူးစားတယ္ ရုိးရုိးခူးတာမဟုတ္ဘူး အပင္ေတြကုိ ဆြဲႏုတ္တယ္၊ အႏြယ္ေတြကုိ ပ်က္စီးေအာင္လုပ္တယ္၊ ေနာက္ၿပီး ၾကက္ရွိတဲ့အိမ္ေတြဆုိ အတင္းအဓမၼလာပုိ႔ခုိင္းတယ္၊သူတို႔ေတြ ျခိမ္းေျခာက္ေတာ့ ရြာသားေတြလည္း ေၾကာက္ၿပီး မေပးခ်င္ဘဲ လာပုိ႔ေပးေနရတယ္"ဟု ဖြင့္ဟေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။

ၿမိဳ႔နဲ႔နီးတဲ့ရြာေတြမွာဆုိရင္ ျခံထြက္ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ားစုိက္ၿပီး ၿမိဳ႔ေပၚတက္ေရာင္းေလ့ရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႔ေတြက ကြတ္ခုိင္ေစ်းအျပင္ အျခားတာမုိးညဲေစ်း၊ သိန္းနီေစ်း၊နမ့္ဆလပ္ေစ်းသုိ႔ ကုန္စိမ္းေစ်းပတ္လုိက္ေရာင္း ျပီး ျခံထြက္ဟင္းသီးဟင္းရြက္ကုိသာ အဓိက မွီခုိအားကုိးေနၾကရသည္။

"စစ္သားေတြက ရပ္ရြာလုံျခံေရးအတြက္ဆိုျပီး ရြာမွာလာအေျခခ်ၾကတယ္ ျပီးေတာ့ က်မတုိ႔ ၾကက္ေတြ၊ အသီးအရြက္ေတြဆိုလည္း ဝင္ခူးခ်င္သလို ဝင္ခူးႀကတယ္ ပ်ိဳးထားတဲ့ ဟင္းေတြကိုလည္း နင္းခ်င္သလို  နင္းတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ဟုိလူကုိေငါက္လုိက္ ဒီလူကုိျခိမ္းေျခာက္လုိက္နဲ႔ဆုိေတာ့ အားလုံးကေၾကာက္ေနရတယ္၊ မိန္းကေလးေတြလည္း ယာျခံအလုပ္ကို ေကာင္းေကာင္းကုိ မလုပ္ရဘူး၊ နည္းနည္းေမွာင္တာလာနဲ႔ မျပန္ရဲၾကေတာ့ဘူး " ဟုရြာခံအမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးမွ စစ္သားေတြ ရြာမွအေျခခ်တဲ့အတြက္ ၄င္းအတြက္ လုံျခဳံမွဳမရွိေတာ့တဲ့အေျခအေနကို ညဥ္းသြားေျပာျပခဲ့သည္။
Read more »

Tuesday, May 10, 2011

တအာင္းအမ်ိဳးသမီးငယ္ႏွစ္ဦးလူကုန္ကူးခံရ


ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္း၊ ကြတ္ခုိင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ကာလုိင္ကုန္းဆာအုပ္စု၊ မန္မုိင္ေက်းရြာတြင္ ေနထုိင္သည့္ ဦးဆမ္မုိင္၏ သမီး ေလြးအီငင္း ႏွင့္ ဦးပန္းေအာင္္၏သမီး ေလြးအုိမုိင္တို႔အား တရုတ္ျပည္သုိ႔ လူကုန္ကူးခံရေၾကာင္း သိရွိရပါသည္၊၊

ကြတ္ခုိင္ၿမိဳ႕နယ္၊နမ့္ဖတ္ကာအမွတ္(၁)ရပ္ကြက္ေန ဦးခ်စ္ေအးႏွင့္ ေဒၚေရႊၾကာဇနီးေမာင္ႏွံသည္ အသက္ ၁၇ ႏွစ္သာရွိေသးသည့္ ေလြးအီငင္း ႏွင့္ ေလြးအိုမိုင္တို႕ႏွစ္ဦးအား နမ့္ဖတ္ကာေစ်းရွိ ကုန္စံုဆိုင္တြင္ တစ္လလွ်င္ သံုးေသာင္းငါးေထာင္(၃၅၀၀၀)က်ပ္ ေပးမည္ဟုဆိုကာ၂၀၁၁ခုႏွစ္ ေဖေဖၚဝါရီလ (၈) ရက္ေန႕တြင္ ေခၚေဆာင္သြားခဲ့ပါသည္။

ေလြးအိုမိုင္၏ ဖခင္ျဖစ္သူ ဦးပန္ေအာင္သည္ မတ္လ (၁)ရက္ေန႕တြင္ မိမိ၏သမီးျဖစ္သူအား သြားေရာက္ေတြ႔ဆံုရာ ေလြးအိုမိုင္အား ေခၚေဆာင္သြားသူ ဦးခ်စ္ေအး ႏွင့္ ေဒၚေရႊၾကာတို႔မွ သူမမွာ နမ့္ဖတ္ကာႏွင့္ ဆယ္မိုင္ခန္႕ေဝးသည့္ ခိုမံုးေရစင္ ထမင္းဆိုင္တြင္ သြားေရာက္အလုပ္လုပ္ေနေသာေၾကာင့္ ေတြ႕လိုသည္ဆိုပါက သံုးေလးရက္အတြင္း လႊတ္လိုက္မည္ဟုဆိုျပီး ဦးပန္းေအာင္အား ေျပာလိုက္ပါသည္။

သို႕ေသာ္လည္း မိမိ၏သမီးမွာ တစ္ပတ္ၾကာသည္အထိ ေရာက္မလာေသာေၾကာင့္ ကြတ္ခုိင္ၿမိဳ႕နယ္ရွိ တအာင္းလူႀကီးမ်ားထံသို႕ သြားေရာက္ အကူအညီေတာင္းခံခဲ့ပါသည္။ အဆိုပါလူၾကီးမ်ားမွ ဦးခ်စ္ေအးႏွင့္ ေဒၚေရႊၾကာ တို႕အေၾကာင္းအား စုံစမ္းၾကည့္သည့္အခါ လူကုန္ကူးသူမ်ားႏွင့္အဆက္အသြယ္ရွိေၾကာင္း သိရွိရေသာေၾကာင့္ နမ့္ဖတ္ကာရဲစခန္းသုိ႔ ဧၿပီလ (၇) ရက္တြင္ သြားေရာက္တိုင္ၾကားခဲ့ပါသည္။ 

တအာင္းလူၾကီးမ်ားႏွင့္နမ့္ဖတ္ကာ စခန္းမွဴးဗုိလ္ေက်ာ္ေက်ာ္ႏုိင္ႏွင့္ တာဝန္မွဴးဒုရဲအုပ္ေအာင္ေဇာ္ဦး တုိ႔သည္ ဦးခ်စ္ေအးႏွင့္ ေဒၚေရႊၾကာအိမ္သို႔သြားေရာက္စစ္ေဆးၾကရာ လူကုန္ကူးျခင္းမဟုတ္ပဲ တရုတ္ျပည္ က်န္ေဟာင္သို႕ သြားေရာက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ ေနျခင္းသားျဖစ္ျပီး ဧျပီလ (၁၁)ရက္ေန႕အေရာက္ ျပန္လည္ေခၚေဆာင္ေပးမည္ဟု ဦးခ်စ္ေအးႏွင့္ ေဒၚေရႊၾကာတို႕မွ ဝန္ခံဂတိ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ၾကပါသည္။ သို႕ေသာ္ ဧျပီလ ၁၇ရက္ေန႕အထိ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာျခင္း မရွိေသာေၾကာင့္  ဧျပီလ ၂၁ရက္ေန႔တြင္ ကြတ္ခိုင္ၿမိဳ႔နယ္ရဲစခန္းသို႔ ထပ္မံတိုင္ၾကားခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္ထိ လိုက္လံေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း မရွိေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ 

အလားတူ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလတြင္လည္း ကြတ္ခုိင္ၿမိဳ႕နယ္၊ လုံကန္ေက်းရြာအုပ္စု၊ မန္ပူးရြာေန ဦးအုိက္ထပ္(ေစာတိယ) ၏သမီးျဖစ္သူ ၂၃ႏွစ္အရြယ္ မအီမုိအား တရုတ္ျပည္သုိ႔လူကုန္ကူးၿပီး အိမ္ေထာင္ျပဳေစခဲ့ဖူးေၾကာင္း သိရွိရပါသည္၊၊
 
Read more »

Tuesday, May 3, 2011

စစ္ဆင္ေရးေၾကာင့္ေဒသခံမ်ားစုိးရိမ္ထိတ္လန္႔ေန





ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္း၊ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔နယ္အေရွ႔ဘက္ျခမ္း(ဟုိင္ေတာင္)၊ မန္လြယ္ေက်းရြာ၊ နမ့္လင္းေက်းရြာ ေဒသမ်ားတြင္ ဧျပီလ ၂၆-ရက္ေန႔မွစ၍ စစ္တပ္အင္အား (၅၀)ေက်ာ္ အပါအဝင္ ငြန္ဆုိင္းေက်းရြာ  ျပည္သူ႔စစ္ေခါင္းေဆာင္ ထြန္းျမတ္ေလး ႏွင့္အဖြဲ႔တုိ႔သည္ တစ္ရြာၿပီးတစ္ရြာပါတ္စိပ္တုိက္ စစ္ေရးကင္းလွည့္ေနေၾကာင္းသိရသည္။ အဓိကေတာ့ SSPP/SSA-တုိ႔  နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔နယ္အတြင္း ခ်ွီတတ္လာတယ္ဆုိတဲ႔သတင္းေၾကာင္႔ စစ္ဆင္ေရးေတြလုပ္ေနတာ ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္၊၊
" နမၼတူတပ္ရင္းေကာ နမ့္ဆန္တပ္စခန္းကလူေတြလည္းပါတယ္၊ သူတုိ႔ေရာက္တဲ့ ရြာတုိင္းမွာရြာဥကၠဌေတြကုိေမးတယ္ ရွမ္းစစ္တပ္ေတြ ေတြ႔လား၊ ေတြ႔ရင္သူတုိ႔ကုိခ်က္ခ်င္း အေၾကာင္းၾကားပါတဲ့၊ ဒါေၾကာင့္ လူေတြကစစ္ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆုိၿပီး ထိတ္လန္႔ေနၾကတယ္၊ ဒီႏွစ္ဗမာ ျပည္အလယ္ပုိင္းက ဗမာေတြလည္း လက္ဖက္သိပ္လာမခူးၾကေတာ့ဘူး၊ ဒီေတာ့ လက္ဖက္ေတြကုိ အခ်ိန္မွီမခူးႏုိင္ဘူး တခ်ိဳ႔လက္ဖက္ ေတြဆုိ ရင့္ကုန္ၾကတယ္၊ ဒီစစ္တပ္ေတြေၾကာင့္ လူေတြက အလုပ္ေကာင္းေကာင္းကုိမလုပ္ရဘူး၊  သူတုိ႔ရြာလာၿပီဆုိ လူေတြက အစားအေသာက္က အစလုပ္ေပးရတယ္" ဟုရြာသားတစ္ဦး ေျပာျပခ်က္အရသိရွိရသည္။
ဆက္စပ္ၿပီး  ဧၿပီလ (၂၇)ရက္ေန႔လည္း လက္နက္တင္စစ္ကား ႏွင့္ လူတင္စစ္ကားအစီး (၂၅)ဟာရွမ္းျပည္နယ္ ေျမာက္ပုိင္းရွိ ကြတ္ခုိင္ၿမိဳ႕ဘယ္ကေန မႏၱေလးဘက္ကုိ ဦးတည္ေမာင္းသြားသည္ဟု မ်က္ျမင္တစ္ဦးက ေျပာျပခဲ့သည္။ လူေတြက တရုတ္ျပည္ဘက္ ကဝယ္လာတဲ့ လက္နက္ခဲယမ္းေတြကုိ ကရင္ျပည္နယ္ဘယ္ပုိ႔ဖုိ႔ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ခန္႔မွန္းေနၾက သလို တခ်ိဳ႔ကေတာ့ စစ္အင္အားျပ ၿခိမ္းေျခာက္တယ္လုိ႔ ေျပာေနၾကတယ္၊ အခုခ်ိန္ထိေတာ့ ဘယ္သူမွလည္းတိတိက်က် ေျပာႏုိင္ျခင္းမရွိေသးပါ။
ယခုအခ်ိန္သည္ လက္ဖက္ကုိအဓိကလုပ္ကုိင္စားေသာက္ၾကတဲ့ တအာင္းလူမ်ိဳးေတြရဲ႔ အေရးႀကီးဆုံး အခ်ိန္ျဖစ္ၿပီး အခ်ိန္နဲ႔ အမွီ လက္ဖက္ေတြ ကုိခူးရပါသည္၊ ယခုလုိေဒသတြင္း မၿငိမ္မသက္ျဖစ္ေတာ့ လူေတြကစိတ္မသက္မသာျဖင့္ အလုပ္လုပ္ေနရတယ္။ လက္ဖက္လည္းအဝယ္မလုိက္သလုိ ေစ်းႏွဳန္းလည္းထက္ဝက္ေက်ာ္က်သြားသည္။ "ေရႊဖီဦးတုန္းကဆုိလက္ဖက္ကတစ္ပိႆာကုိ က်ပ္ (၄၀၀၀) ၀န္းက်င္ရွိေပမယ့္ အခုေတာ့ တစ္ပိႆာကုိ က်ပ္ ၂၀၀၀ ေတာင္ ဝယ္တဲ့လူသိပ္မရွိေတာ့ဘူး"ဟုလက္ဖက္ေတာင္သူတစ္ဦးေျပာ ျပခ်က္အရသိရသည္။
Read more »

Saturday, April 30, 2011

Children of Pan-Tha-Pyay Palaung village ( ေကာန္းဒဲ့တအာင္း )

Read more »

Wednesday, April 27, 2011

ျပည္သူ႔စစ္သင္တန္းေပး အရံတပ္သားအျဖစ္စုေဆာင္း

ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း နမ့္ခမ္းၿမိဳ႔နယ္ အထက္ပါင္ယုတ္ႏွင့္ ေအာက္ပါင္ယုတ္ရွိ ရြာသားအေယာက္ ၉၀ကို မန္တပ္ေက်းရြာအေျခစိုက္တပ္ရင္း ၁၄၄ ကအတင္းျပည္သူ႔စစ္သင္တန္းတက္ခုိင္းခဲ့ပါတယ္ အဲဒီရြာသားအေယာက္ ၉၀ ထဲမွာ အမာခံအျဖစ္ အေယာက္၃၀ ေရြးၿပီး ေသနတ္ပစ္က်င့္ရန္အတြက္ ဧၿပီ ၂၂ရက္ေန႔ကနမ့္ဖက္ကာေက်းရြာဘက္ကိုေခၚသြားခဲ့ျပီး က်န္တဲ့ရြာသား ၆၀ ကို  ယခုခ်ိန္ထိ မန္တပ္ တပ္ရင္းမွာအရံတပ္သားအျဖစ္စုေဆာင္းထားတယ္လို႔သိရပါတယ္။

တအာင္း ရြာသားေတြေခၚၿပီး ဒီလိုျပည္သူစစ္သင္တန္းေတြ အရင္ကလည္းတက္ခိုင္းတာရွိခဲ့ေပမယ့္ အခုလိုေေသနတ္ပစ္
ေလ့က်င့္ေပးတာမ်ိုးေတြ အရံတပ္သားအျဖစ္ေခၚထားတာမ်ိဳးေတြမရွိတဲ့အတြက္ ဒီတစ္ေခါက္ျပည္သူစစ္သင္တန္းက
တိုက္ပြဲအတြက္အသံုးခ်ျခင္းနဲ ့ တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္းၾကား ရန္တိုက္ေပးတာလည္းျဖစ္တယ္လို႔ ရြာသားေတြကေျပာ
ပါတယ္။
“ ျပည္သူစစ္သင္တန္းေတြ အတင္းတက္ခိုင္းတာရွိခဲ့ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ဒီတစ္ေခါက္သင္တန္းမွာ ေသနတ္ပစေလ့က်င့္
ေပးတာ ၊ အရံတပ္သားအျဖစ္ေခၚထားတယ္ဆိုတာ SSA-N နဲ ့တိုက္ပြဲျဖစ္သြားတဲ့ေနာက္ပိုင္း သူတုိ႔ဘက္ေရွ႔တန္း
တုိက္ဖုိ႔အတြက္အရံတပ္သားအျဖစ္စုေဆာင္းထားပဲ က်ေနာ္တို႔ တအာင္းလူမ်ိဳးေတြကို အသံုးခ်ၿပီး ရွမ္း နဲ ့တအာင္း တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္းၾကား ရန္တိုက္ေပးတာျဖစ္တယ္” လို႔သူကေျပာပါတယ္
သင္တန္းသြားတက္ျပီး အရံတပ္သားအျဖစ္ စုေဆာင္းခံရတဲ့ ရြာသားေတြရဲ ့မိသားစုေတြက စီးပြားေရးျပသာနာ
ၾကံဳေတြ႔ေနရတယ္လို႔သိရပါတယ္ တအာင္း ေဒသခံေတြမွာလက္ဖက္၊ ေတာင္ယာ ၊လယ္လုပ္ငန္းနဲ ့အသက္ေမြး
၀မ္းေၾကာင္းျဖစ္တဲ့အတြက္ အခုလိုသင္တန္းေတြ ၊ ေသနတ္ပစ္ေလ့က်င့္တာေတြ၊ အရံတပ္သားအျဖစ္စုေဆာင္ခံရတာကို
မိသားစု စား၀တ္ေနေရးအတြက္ အလုပ္မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ဘူးလို႔ဆိုပါတယ္။
ေနာက္မွာက်န္ရစ္တဲ့ သူတို႔ ရဲ ့ အရြယ္အို မိဘ ၊ သား သမီးမ်ားကလည္း မိမိသားအတြက္အေဖအတြက္ စိုးရိမ္သလို မိသားစု
စား၀တ္ေနေရးအတြက္လည္း အလုပ္လုပ္မယ့္သူမရွိတာမို႔ အခက္ခဲမ်ားၾကံဳေတြ႔ေနရပါတယ္လို႔သိရပါတယ္။

Read more »

Thursday, April 21, 2011

လက္ဖက္ေစ်းႏႈန္း မေကာင္းသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ပေလာင္ျပည္သူလူထုမ်ား စိတ္ပ်က္မိ

ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းတြင္ ေရႊဖီဦးလက္ဖက္သည္ ခါတုိင္းႏွစ္ထက္ မတူဘဲ လက္ဖက္အထြက္ႏႈန္းပိုမ်ားေသာ္လည္း လက္ဖက္ေစ်းမ်ား မေကာင္းသလို ဝယ္ယူလိုသူမ်ားလည္း နည္းပါးသည္ဟု သိရွိရပါသည္။ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔နယ္တြင္ ခါတိုင္းႏွစ္ ပြဲစားမ်ားသည္ လက္ဖက္ရြက္စိမ္း၊ လက္ဖက္ေျခာက္၊ လက္ဖက္စိုတို႔ကို အလုအယက္ဝယ္ ယူၾကပါသည္။ ဤႏွစ္တြင္ လက္ဖက္ဝယ္သူ အလုပ္အယက္ မရွိသည့္အျပင္ လက္ဖက္ေစ်းႏႈန္းကို ေစ်းနိမ့္ၿပီး ေပးၾကသည္ဟု ရြာသားတစ္ဦးမွ ေျပာျပခဲ့ပါသည္။ 

နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔နယ္ရွိ လက္ဖက္ေျခာက္တစ္ပိႆာလွ်င္ ၃၅ဝဝက်ပ္ႏွင့္ ၄ဝဝဝက်ပ္အၾကားတြင္ ရွိၿပီး နမ့္ခမ္းၿမိဳ႔နယ္တြင္ ေရႊဖီဦးစေပၚသည့္အခ်ိန္တြင္ လက္ဖက္ေျခာက္တစ္ပိႆာလွ်င္ ၄ဝဝဝက်ပ္ ဝန္းက်င္ရွိၿပီး သႀကၤန္ၿပီးသည့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ၂၅ဝဝက်ပ္ႏွင့္ မန္တုန္ၿမိဳ႔နယ္တြင္ တစ္ပိႆာလွ်င္ ၁၅ဝဝက်ပ္ ရွိပါသည္။ လက္ဖက္စိုသည္ ေပါက္ေစ်းမရွိဟု သိရွိရပါသည္။

“ လက္ဖက္ေစ်းေတြ မေကာင္းဘူးေဟ့။ လက္ဖက္ဝယ္တဲ့သူေတြ သိပ္မရွိဘူး။ ၿပီးေတာ့ အကမရွိတဲ့သူေတြဆုိရင္ လက္ဖက္စိုေတြပဲ လုပ္ၾကတယ္။ လက္ဖက္စိုက အၾကာႀကီးထားလို႔ရတယ္ေလ။ လက္ဖက္စိုက ေပါက္ေစ်းေတာင္ မရွိဘူး။ လာဝယ္တဲ့သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ေတာင္ မရွိဘူး။ ရြက္စိမ္းဆိုရင္ ေျပာမေနနဲ႔ေတာ့။ ေရႊဖီ စစတုန္းဆိုရင္ ၈ဝဝေလာက္ရွိေသးတယ္။ အခုဆုိရင္ ၃ဝဝတဲ့။ လက္ဖက္ေျခာက္ဆုိရင္ ၃၅ဝဝ စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြလည္းေစ်းႀကီး၊ အစစအရာရာ ေစ်းေတြတက္ၿပီး လက္ဖက္ေစ်းေတာ့ မတက္ဘူး” ဟု နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔နယ္ရွိ ရြာသားတစ္ဦးမွ ေျပာျပခဲ့ပါသည္။ 

လက္ဖက္ေစ်းလည္းမေကာင္းသည့္အျပင္ ေရႊလီမီးကို မယူမေနရ အိမ္တိုင္းလိုလို ယူေနရသည့္အတြက္ေၾကာင့္ အေၾကြးမေက်ၾကမွာလည္း စိုးရိမ္ေနၾကသည္ဟု “ က်မတို႔ ဒီႏွစ္ အေၾကြးမေၾကမွာ အရမ္းစိုးရိမ္တယ္သိလား။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ လက္ဖက္ေစ်းကလည္း မေကာင္းဘူး။ ေရႊလီမီးလဲ ယူထားရတယ္။ မယူလို႔လည္း မရဘူး။ မီးကို တစ္ဖြဲ႔ၿပီးတစ္ဖြဲ႔ခြဲၿပီး ေပးၾကတယ္။ ပထမအဖြဲ႔ေတာ့ မီးရၿပီ။ လမ္းေဘးမီးလဲ လင္းေနၿပီ။ က်မတို႔က ေနာက္ဆံုးအဖြဲ႔ဆိုေတာ့ မီးဆင္တာအၿပီးအစီး ၆သိန္း ၅ေသာင္းေလာက္ေပးရတယ္။ ဒီဟာကို ကဆုန္လကုန္ရင္ အကုန္လံုးေပးရမယ္။ ဒီႏွစ္လဲ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ အေၾကြးေတာ့ ေၾကႏုိင္မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး” နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔နယ္ရွိ ရြာသားတစ္ဦးမွ ထပ္မံေျပာျပခဲ့ပါသည္။ 

နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔နယ္ႏွင့္ မန္တုန္ၿမိဳ႔နယ္တြင္ သႀကၤန္မတိုင္ခင္ကာလတြင္ လက္ဖက္ရြက္စိမ္းေစ်း တပိႆာလွ်င္ ၈ဝဝက်ပ္ရွိၿပီး သႀကၤန္ၿပီးသည့္အေတာအတြင္းတြင္ ၆ဝဝက်ပ္ႏွင့္ သႀကၤန္ၿပီးသည့္ေနာက္ပိုင္းတြင္ ရြက္စိမ္းေစ်းသည္ ၄ဝဝက်ပ္မွ ၃ဝဝက်ပ္အထိ ထိုးစီးဆင္းခဲ့ပါသည္။

မန္တုန္ရြာခံတစ္ဦး “ အခုဆိုရင္ ရြက္စိမ္းေစ်းက ၃ဝဝပဲ ရွိေတာ့တယ္။ ရြက္စိမ္းကေတာ့ ဘယ္သူမွ သိပ္ၿပီး မေရာင္းၾကေတာ့ဘူး။ လက္ဖက္ေျခာက္ပဲ လုပ္ေနၾကတယ္။ လက္ဖက္ေျခာက္ေတာင္မွ ၁၅ဝဝေစ်းပဲ ရွိတယ္။ လက္ဖက္ကေတာ့ အထြက္မ်ားပါတယ္။ လက္ဖက္ေစ်းႏႈန္းပဲ မေကာင္းတာ။ စိတ္ညစ္ပါတယ္”

နမ့္ခမ္းၿမိဳ႔နယ္ရွိ လက္ဖက္ေတာင္သူမ်ားသည္ လက္ဖက္ရြက္စိမ္းႏွင့္ လက္ဖက္စိုကို ျပဳလုပ္ေလ့မရွိဘဲ လက္ဖက္ ေျခာက္ကိုသာ အဓိကထား၍ ျပဳလုပ္ၾကပါသည္။ လက္ဖက္ေစ်းမေကာင္းသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ျပဳလုပ္ထားေသာ လက္ဖက္ကို ပြဲစားမ်ား လာဝယ္ၾကေပမယ့္ ေရာင္းထြက္လိုခ်င္မရွိဟု “ဒီႏွစ္က လက္ဖက္အရမ္းေပၚတယ္။ သႀကၤန္အေတာအတြင္းဆိုရင္ လူေတြေတာင္ သိပ္ၿပီး မနားရပါဘူး။ လက္ဖက္အလုအယက္သြားခူးၾကတယ္။  လက္ဖက္ေတြ ေပၚေပမယ့္ လက္ဖက္ေျခာက္ေစ်းက မေကာင္းဘူး။ ေရႊဖီစစထြက္တဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ ၄ဝဝဝေလာက္ရေသးတယ္။ အခုဆိုရင္ေတာ့ ၂၅ဝဝအထိ က်သြားတယ္။ ဝယ္တဲ့လူေတြေတာ့ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ သိပ္ၿပီး မေရာင္းထြက္ခ်င္ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိတာ သူတို႔ေပးတဲ့ေစ်းက အရမ္းကို နည္းတယ္။ အခ်ိန္ခဏေလာက္ေစာင့္ၿပီး လက္ဖက္ေစ်းတက္လာမွေရာင္းမယ္။ က်ေနာ္တို႔က အဓိက လက္ဖက္ေျခာက္ပဲ ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ လက္ဖက္ရြက္စိမ္းကို ဒီတုိင္းေရာင္းထြက္တာမ်ဳိးေတာ့ မရွိသေလာက္ပါဘဲ။ ၿပီးေတာ့ လက္ဖက္စိုကိုလည္း မလုပ္ၾကပါဘူး” ဟု နမ့္ခမ္းၿမိဳ႔နယ္ရွိ ရြာသားတစ္ဦးမွ ေျပာျပခဲ့ပါသည္။

ပေလာင္ေတာင္သူမ်ားသည္ လက္ဖက္ေစ်းမေကာင္းသည့္အတြက္ေၾကာင့္ စိတ္ပ်က္ျပီးဘိန္းၿခံသို႔ သြားေရာက္အလုပ္လုပ္ၾကသည္ဟု သိရွိရပါသည္။ “က်မတို႔က ဒီႏွစ္ လက္ဖက္ေတြအထြက္ႏႈန္းေကာင္းတယ္ဆိုၿပီး ဘိန္းၿခံကေန ကမန္းကတန္း ျပန္လာၾကတယ္။ ဒီေရာက္ေတာ့ကြာ အရမ္းစိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ လက္ဖက္ေစ်းက လံုးဝ မေကာင္းဘူး။ အခုဆုိရင္ ပိုဆိုးေသးတယ္။ ရြက္စိမ္းေစ်းက ၃ဝဝေလာက္ပဲ ရွိတယ္။ လူတစ္ေယာက္မွာ လက္ဖက္ခူးေတာ္ရင္ေတာင္ တစ္ရက္မွ အခ်ိန္ ၁ဝ-၁၅ပိႆာေလာက္ရတယ္။ လက္ဖက္ခူးမေတာ္တဲ့လူဆုိရင္ေတာ့ အခ်ိန္ ၁၀ေတာင္ မရႏုိင္ဘူး၊ လက္ဖက္ၿခံမရွိတဲ့သူေတြက လက္ဖက္ခြဲခူးၾကတယ္မဟုတ္လား၊  ဒုကၡေရာက္တာေပါ့။ ဘိန္းၿခံပဲ အလုပ္သြားလုပ္ရင္ ပိုေကာင္းပါတယ္။ က်မတို႔ ဘိန္ၿခံမွာသြားလုပ္တယ္ဆိုရင္ တစ္ေယာက္တစ္ဝက္လဲ ခြဲစရာမလိုဘူး။ လစာမေကာင္းတာေတာင္မွ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ေျဖရွင္းေပးႏုိင္တာေပါ့။ အခုဆိုရင္ လူေတြက လက္ဖက္ၿခံကို ပစ္ၿပီး ဘိန္းၿခံမွာ အလုပ္သြားလုပ္ကုန္ၾကၿပီ။ လက္ဖက္ေတြ ရင့္ကုန္ၾကတယ္။ စိတ္ပ်က္တယ္။ ဘာမွ မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး” နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔နယ္ ရြာခံတစ္ဦးမွ ေျပာျပခဲ့ပါသည္။

ပေလာင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ အဓိက ပင္မအသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းမွာ လက္ဖက္ျဖစ္ပါသည္။ တေပါင္းလသည္ မိုးစျပဳရြာၿပီး ေရႊဖီဦး လက္ဖက္အဖူး၊ အညႊန္႔မ်ား ေဝေဝဆာဆာ ဖူးပြင့္ၾကပါသည္။ ေရႊဖီခ်ိန္တြင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ လက္ဖက္ၿခံပိုင္ရွင္မ်ားသည္ လက္ဖက္ေစ်းႏွဳန္း မမွီမွာ စိုးရိမ္သလို လက္ဖက္ရင့္ သြားမွာေၾကာက္ၾကၿပီး ေရႊဖီဦးမတုိင္ခင္ကာလတြင္ ဗမာျပည္ ေအာက္ပုိင္းသို႔ ဆင္းၿပီး လက္ဖက္ခူးကူရန္အတြက္ ဗမာျပည္သူမ်ားကို အကူညီေတာင္းၾကပါသည္။ အခ်ဳိ႕ေသာ လက္ဖက္ပိုင္ရွင္မ်ားသည္ သီေပါႏွင့္ ေက်ာက္မဲရွိ ရွမ္းလူမ်ဳိးမ်ားကို ေခၚယူေလ့ရွိပါသည္။ 
Read more »

Wednesday, April 20, 2011

မီးေသြးတင္ကားမ်ားအေပၚအဆမတန္ေငြေတာင္း

ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္း၊ နမ့္ခမ္းၿမိဳ႔နယ္ ေတာင္ဘက္၂၈ မုိင္ကြာေဝးေသာ မုိင္းဝီးရြာမွ နမ့္ခမ္းၿမိဳ႔သို႔ မီးေသြးသယ္ေဆာင္သည့္ မီးေသြးကုန္သည္မ်ားႏွင့္ ကားသမားမ်ားအေပၚ အာဏာပုိင္မ်ားက မတရားေငြေကာက္ခံ ေနေၾကာင္းသိရတယ္။
မီးေသြးကုန္သည္မ်ားကသရီးကေရာင္းကား၊ ေထာ္လာဂ်ီ၊  ေျခာက္လုံးထုိး၊ေလးလုံးထိုးကားမ်ားျဖင့္တင္ပုိ႔ၾကတာျဖစ္တာျပီး  မိုင္း၀ီးရြာမွ နမ့္ခမ္းျမိဳ႔ အထိဆိုရင္  ဂိတ္ေပါင္း ၂၆ ခုျဖတ္ရတယ္ ဂိတ္တိုင္းလည္း ပိုက္ဆံေတာင္းေနတယ္ လို႔သိရပါတယ္။
တစ္ေခါက္ျဖတ္လွ်င္ဘယ္ေလာက္ေလာက္ေပးလိုက္ရျပီး ဘယ္ဂိတ္က ဘယ္ေလာက္ေတာင္းတယ္ဆိုတာ ကိုေမးၾကည့္လိုက္ေတာ့ မီးေသြးကုန္သည္တစ္ဦးက အခုလိုေျပာပါတယ္။
“ မုိင္းဝီးကေန နမ့္ခမ္း အထိဆိုရင္ ဌာနေပါင္းစုံက ပိုက္ဆံေကာက္ခံတယ္ တခ်ိဳ႔ဂိတ္ေတြဆိုရင္ တာ၀န္နဲ႔မဆိုင္ဘဲ မတရားေကာက္ခံေနတယ္ ေကာက္တယ္ဆိုတာလည္းအနည္းအက်ဥ္းမဟုတ္ဘူး မုိင္းဝီးအထြက္ ဂိတ္မွာ - ၂၆၀၀၀ က်ပ္ ၊ မန္ယုိမ္ဂိတ္ - ၄၀၀၀ က်ပ္ ၊ ကြယ္ခ်ိဳက္ဂိတ္ - ၁၀၀၀၀ က်ပ္၊ မန္ပူးဂိတ္ - ၂၀၀၀ က်ပ္ ၊  နမ့္ပုိဂိတ္ - ၂၀၀၀ က်ပ္ ၊ စုိက္ခင္းဂိတ္ - ၁၀၀၀၀ က်ပ္၊ ဟုိနားဂိတ္ - ၁၅၀၀၀ က်ပ္၊ စ.ရ.ဖ - ၅၀၀၀ က်ပ္ ၊ ေကာင္တပ္ရြာ မ.ယ.က - ၁၀၀၀၀ က်ပ၊္ ၿမိဳ႔မ ျပည္သူ႔စစ္ - ၅၀၀၀ က်ပ္၊ S.P - ၁၂၀၀၀ က်ပ္၊ မူးယစ္(၄) ဖြဲ႔ - ၄၀၀၀၀    က်ပ္၊လူကုန္ကူးတုိက္ဖ်က္ေရးအဖြဲ႔ - ၅၀၀၀ က်ပ၊္နမ့္ခမ္းရဲ - ၁၅၀၀၀ က်ပ္၊ နမ့္ခမ္းရဲ ယာဥ္ထိန္း - ၅၀၀၀ က်ပ္၊ ျပည္သူ႔စစ္(ပန္းေဆး) - ၃၀၀၀ က်ပ၊္  က.ည.န - ၈၀၀၀ က်ပ္၊ သစ္ေတာ (ဝင္းကန္႔ရြာ) - ၃၂၀၀၀ က်ပ္၊ စသုံးလုံး - ၅၀၀၀ က်ပ္၊ ငြန္အင္စည္ပင္ - ၅၀၀၀ က်ပ္၊နမ့္ခမ္းၿမိဳ႔ဝင္ဂိတ္ - ၄၄၀၀၀ က်ပ္၊ လွည့္ကင္းရဲ - ၁၅၀၀၀ က်ပ္၊ C.I.D ရဲ - ၁၀၀၀၀ က်ပ္၊နမ့္ခမ္း(သစ္ေတာဝန္ထမ္းေဟာင္း) - ၁၅၀၀၀ က်ပ္၊ လ.ဝ.က - ၆၀၀၀ က်ပ္၊ပန္ခမ္းရဲ - ၃၀၀၀ က်ပ္ အားလုံးစုစုေပါင္း     ( ၃၂၀,၀၀၀)က်ပ္ ေပးေဆာင္ရတယ္”လုိ႔ေျပာျပခဲ့တယ္။

သရီးကေရာင္းကားတစ္စီးတြင္ မီးေသြးပိႆာခ်ိန္ေပါင္း ၃၀၀၀ ကေန ၄၀၀၀ ဝန္းက်င္အထိတင္ေလ့ရွိသည္။ ရြာပိုင္းေတြမွာဆိုရင္ မီးေသြး တစ္ပိႆာ လွ်င္ က်ပ္(၂၅၀/၂၇၀) ဝန္းက်င္ေလာက္သာရရွိၿပီး နမ့္ခမ္းၿမိဳ႔ေပၚမွာေတာ့ တစ္ပိႆာကုိ က်ပ္(၅၀၀/၆၀၀) ေစ်းနဲ႔အေရာင္းအ၀ယ္ရွိျပီး ထုိမွတဆင့္ ကုန္သည္ႀကီးမ်ားက တရုတ္ျပည္တုိ႔တင္ပုိ႔ၾကသည္။

မုိင္းဝီးရြာႏွင့္ နမ့္ခမ္းၾကားရွိ တအာင္း(ပေလာင္) ျပည္သူလူထုအမ်ားက မီးေသြးဖုတ္ၿပီး အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း ျပဳၾကရပါတယ္ သို႔ေသာ္လည္း ယခုလို အာဏာပိုင္ေတြရဲ ့မတရားေငြေကာက္  အျမတ္ထုတ္မွဳေၾကာင့္ မီးေသြးကုန္သည္မ်ားေရာင္း၍ရလာတဲ့ပိုက္ဆံသည္  ဂိတ္မွာေပးရတာနဲ႔တင္ အျမတ္မက်န္သေလာက္ျဖစ္ေနရတယ္ ဒါ့အျပင္ ၀မ္းေရအတြက္ မီးေသြးဖုတ္ေရာင္းတဲ့ ေဒသခံေတြအေပၚမွာလည္း ထိခိုက္နစ္နာေစေၾကာင္းသိရပါတယ္။
 
Read more »

Friday, April 8, 2011

Ta'ang traditional tea production

Read more »

တအာင္းမေလးေတြလုိ ေငြသြားေလးမတတ္ခ်င္ဘူးလား

Read more »

School opening ceremony at Pan Tha Pyay

Read more »

လမ္းစီမံကိန္းေၾကာင့္ ၿခံေျမသိမ္းဆည္းမွဳႏွင့္အတင္းအဓမၼေျပာင္းေရႊ႔ခံေနရ



ရွမ္းၿပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္း၊ ေက်ာက္မဲခရုိင္၊နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔နယ္မွ နမ့္ဆန္- မန္တုန္သုိ႔ အက်ယ္(၃၄)ေပရွိ ကားလမ္းမႀကီးေဖာက္လုပ္မွဳေၾကာင့္ လမ္းေၾကာတေလ်ာက္ရွိ လက္ဖက္ၿခံေျမာက္မ်ား သိမ္းဆည္းခံရသည့္အျပင္ လမ္းေဘးရွိအိမ္မ်ားလည္းအတင္းအဓမၼေျပာင္းေရြ႔ခံေနရေၾကာင္းသိရွိရသည္၊၊

ယခုႏွစ္ ၂၀၁၁၊ေဖေဖာ္ဝါရီလအတြင္း နမ့္္ဆန္-မန္တုန္လမ္းေပၚ၊ ဟုိမိန္းေက်းရြာရွိ အိမ္(၂) အိမ္ထပ္မံ အတင္းအဓမၼေျပာင္းေရြ႔ခံခဲ့ရသည္။

“ အခုအိမ္ျပန္ေဆာက္ေတာ့ ေျမညိွဖုိ႔ ဘူဒိုဆာကား ငွားခေတာင္ (၈၀၀၀၀) က်ပ္ေပးရတယ္၊ က်န္တဲ့တအိမ္လည္း က်ပ္(၅၀၀၀၀)ေပးရတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔က ဘာေလ်ာ္ေၾကးမွမေပးဘူး” ဟုေျပာင္းေရႊ႔ခံရသည့္ အိမ္ရွင္ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။

ကားလမ္းေဘးအိမ္ေစ်းဆုိင္ေရာင္းတဲ့ ဆုိင္ရွင္တစ္ဦးက  “ က်မတုိ႔ မန္ေမာက္ရြာမွာလည္း လမ္းေဘးအိမ္ေတြ ေျပာင္းေရြ႔ရပါတယ္၊ က်မအိမ္ဆုိင္ကို ဒီတစ္ခါနဲ႔ဆုိသုံးခါရွိၿပီ ေျပာင္းေနရတယ္” လုိ႔ေျပာျပ ခဲ့ပါသည္။

နမ့္ဆန္-မန္တုန္ ကားလမ္းတေလ်ာက္တြင္ လက္ဖက္ၿခံမ်ား၊ ေတာေတာင္မ်ား၊ စုိက္ပ်ိဳးၿခံမ်ား မၾကာခဏ သိမ္းဆည္းခံေနရေသာေၾကာင့္ ျပည္သူမ်ားမေက်မနပ္ျဖစ္ေနေၾကာင္း သိရွိရသည္။

နမ့္ဆန္-မန္တုန္ ကားလမ္းစီမံကိန္းကုိ ျဖဴစင္(Phyu Zin)၊ ( Excellence Engineering)၊ခ်မ္းသာေရႊေျမႏွင့္ မန္းျမင့္မုိရ္ဟိန္းကုမၼဏီမ်ားမွပူးေပါင္းတာဝန္ယူ ေဖာက္လုပ္ေနလ်က္ရွိသည္။
Read more »

Tuesday, April 5, 2011

တအာင္းေဒသမွ ေရႊတြင္းတူးေဖာ္ေတြ႔ရွိ

ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္း၊ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔နယ္၊နမ့္လင္းအုပ္စု၊ အထက္မန္ငုိင္းေက်းရြာအတြင္း ၂၀၁၁ခုႏွစ္၊     မတ္လ ပထမပတ္တြင္ ေရႊအေလးခ်ိန္ တန္ေပါင္း(၂) ေထာင္ေလာက္ ထြက္မယ္လုိ႔ တရုတ္ပညာရွင္မ်ားခန္းမွန္းထား သည့္  ေရႊတြင္းတစ္ခုေတြ႔ရွိခဲ့သည္။

တရုတ္ကုမၼဏီတစ္ခုမွဦးေဆာင္ၿပီး (၂)ရက္ေန႔ေျမာက္ တူးေဖာ္စဥ္ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔နယ္ ငြန္ဆုိင္းေက်းရြာေန ျပည္သူ႔စစ္  ေခါင္းေဆာင္ ဦးထြန္းျမတ္ေလးဦးေဆာင္ေသာအဖြဲ႔သည္ တရုတ္(၄)ေရာက္ႏွင့္အတူ မန္ငုိင္းေက်းရြာ ဥကၠဠအပါ လာေရာက္ဖမ္းဆီးသြားခဲ့သည္။

“လာတူးတဲ့တရုတ္ေတြက (၁၂)ေယာက္ရွိတယ္၊ က်န္တဲ့လူေတြကုိ ထြက္ေျပးလုိ႔ လြတ္သြားတယ္၊ ထြန္းျမတ္ေလးကေတာ့ သူ႔ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲ တူးတယ္ဆုိၿပီးဖမ္းတာ၊ အခ်ဳပ္ထဲမွာ တစ္ပတ္ေလာက္ထည့္ၿပီးတရုတ္ကုမၼဏီက ပုိက္ဆံေပးေတာ့ျပန္လြတ္ေပးလုိက္တယ္” ဟုရြာသားတစ္ဦးကေျပာျပပါသည္။

ဆက္လက္ၿပီးသူက ယခုေတာ့ တရုတ္ကုမၼဏီက တုိင္းမွဴးနဲ႔ညိုႏွဳိင္းၿပီး တရားဝင္တူးခြင့္ရလုိက္ၿပီ၊ တရုတ္အလုပ္သမား(၂၅) ေယာက္ႏွင့္ ပေလာင္အလုပ္သမားမ်ားရွိၿပီး ေနာက္ထပ္ေရာက္လာဖုိ႔ လည္းရွိေသးေၾကာင္းေျပာျပခဲ့ပါသည္။  ထုိေနရာတြင္ အသိမ္းခံလုိက္ရေသာ လက္ဖက္ၿခံမွာလည္း အခုခ်ိန္ထိေလ်ာ္ေၾကးတစ္စုံတရာ ေပးတာမ်ိဳးလည္းမရွိေသးေၾကာင္း ေျပာဆုိသြားပါသည္။

ျပီးခဲ့ႏွစ္တုန္းကလည္း ျပည္သူ႔စစ္ေခါင္းေဆာင္ ဦးထြန္းျမတ္ေလးကိုယ္တုိင္တစ္ခါ၊ မယကဥကၠ႒ကုိယ္တုိင္ တစ္ခါ တရုတ္ေလာပန္းေတြနဲ႔အတူ လာေရာက္ၾကည့္ရွဳေပမယ့္ အဲဒီတုန္းက တူးလို႔မရေသးဘူးဆုိျပီး ေျပာသြားခဲ့သည္။
 
Read more »

စစ္ပြဲကာလတြင္း ေဒသခံမ်ား ေပၚတာဆြဲခံရ


ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း၊ ေက်ာက္မဲခရိုင္၊ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔နယ၊္ နမ့္လင္းအုပ္စု၊ မန္ငိုင္းရြာႏွင့္ မန္လန္ေက်းရြာၾကား မတ္လ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္(ေၿမာက္ပိုင္း) ႏွင့္ နအဖ စစ္ပြဲၿပီးေနာက္ မတ္လ ၂၉ ရက္ေန႔ ညေန ၆ နာရီမွ ၉ နာရီအထိ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔နယ္ မန္လြယ္ေက်းရြာအုပ္စု၊ အထက္မန္လြယ္ ေက်းရြာအနီး ပန္ခါးေတာင္တြင္ ထပ္မံျဖစ္ပြားခဲ့တယ္ လို႔သိရပါတယ္

“မတ္လ ၂၈ ရက္ မန္ငိုင္းတိုက္ပြဲအၿပီး ရွမ္းစစ္သားေတြတက္လာသည့္လမ္းေၾကာင္းကို နအဖ စစ္တပ္အခ်ိဳ႔ႏွင့္ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔ ငြန္ဆုိင္းေက်းရြာေန  ဦးထြန္းျမတ္ေလး ဦးေဆာင္တဲ့ ျပည္သူစစ္အဖြဲ႔ေတြ ပူးေပါင္းၿပီး တိုက္ခိုက္္ခဲ့တယ္ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္(ေျမာက္ပိုင္း)စစ္ အင္းအား ၆၀ ႏွင့္  ၈၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ရွိတယ္ နအဖ စစ္တပ္အင္းအားဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ ဆိုတာကို အသိအက်မသိရေသးဘူး အဲေန႔ပဲ လားရွိဳးတုိင္းစစ္တပ္အကူ စစ္ကား ၃ စီးႏွင့္ စစ္ပြဲျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ေနရာ မန္လြယ္ေက်းရြာ ဘက္ကို တက္လာတယ္”လို႔ ရြာသားမ်ားေျပာျပခ်က္အရသိရပါတယ္

စစ္ပြဲကာလမွာ နအဖ စစ္သားမ်ားက ေဒသခံျပည္သူမ်ားကို ေပၚတာဆြဲ ၊ ကားေခ်ာဆြဲတာတာရွိတယ္လို႔ ေဒသခံတစ္ဦးကအခုလို ေျပာပါတယ္”မတ္လ၂၉ ရက္ေန႔မွာပဲေက်ာက္မဲမွာစစ္သားေတြ သြားေခၚဖုိ႔ဆိုျပီး
ဟုိမိန္းေက်းရြာက(ကုိက်ိန္း) ကားတစ္စီးႏွင့္အျခားတစ္စီးေတာ့နာမည္မသိဘူး ကားႏွစ္စီးေခ်ာဆြဲခံရတယ္ေက်ာက္မဲက ေခၚလာတဲ့စစ္သားေတြကုိ မန္မုိင္ရြာမွာ ထားခဲ့တယ္။အခုလည္း စစ္သားေတြက ယာယီစခန္းအျဖစ္ မန္မုိင္ရြာမွာ ရွိေနပါတယ္” သူကေျပာပါတယ္

တစ္ခ်ိန္တည္းမွာဘဲ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္(ေျမာက္ပိုင္း) SSA-N ရဲ့လမ္းေၾကာင္းေတြကုိ ပိတ္ဆုိ႔ႏူိင္ဖုိ႔အတြက္ မန္တုန္ၿမိဳ႔
တပ္ရင္း(ခလရ- ၁၃၀) စစ္တပ္က ပေလာင္ျပည္သူ႔စစ္အဖြဲ႔ကုိ ေခၚျပီး မန္တုန္ၿမိဳ႔ရွိ မန္တပ္ေက်းရြာမွာရွမ္းအဖြဲ႔ေတြရဲ့အလာကုိ သြားပိတ္ရာမန္တပ္ေက်းရြာက ရြာသား ၅ ေယာက္ကုိ ေပၚတာဆြဲျပီး ေလာင္ခ်ာေတြ လက္နက္ၾကီးေတြ ထမ္းခုိင္းတယ္လို႔ မ်က္ျမင္သက္ေသတစ္ဦးကေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

၂၉ ရက္ေန႔ ပန္ခါးတုိက္ပြဲျဖစ္ျပီးေနာက္ ရွမ္းအဖြဲ႔ေတြဟာပန္ေတာင္ေက်းရြာဘက္ ဆုတ္ခြာသြားျပီး အစအနေပ်ာက္သြားခဲ့တယ္ လို႔ဆိုပါတယ္ သို႔ေသာ္နအဖ စစ္တပ္ေတြကနမၼတူဘက္မွာလည္းလမ္းေၾကာင္း
ေတြပိတ္ဆုိ႔ထာျပီးေနရာအႏွ႔ံေတြမွာ ကင္းအျပည့္နဲ႔ေစာင့္ေနတယ္ လို႔လည္းသိရပါတယ္ ဒါေပမယ့္လည္း ဧျပီလ  ၁ -၂ ရက္မွာေတာ့ စစ္ပြဲအေျခအေနက တည္ျငိမ္သြားခဲ့ပါျပီလ႔ိုဆုိပါတယ္။

စစ္ပြဲရဲ႔ ဂယက္ရိုက္မွဳေၾကာင့္ ေဒသခံျပည္သူေတြက အခက္အခဲၾကံဳေတြ႔ေနရပါတယ္လို႔ လက္ဖက္ျခံပုိင္ရွင္တစ္ဦးကဆို
ပါတယ္“ အခုအခ်ိန္မွာေရြဖီခ်ိန္လည္းျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့  ရြာကလူေတြလက္ဖက္ခူးအလုပ္သမားေတြေခၚၾကတယ္ေလ
ဒီစစ္ပြဲကာလမွာလက္ဖက္လာခူးၾကတဲ့  အလုပ္သမားေတြကေၾကာက္လို႔ဆိုျပီး  သူတို႔ရဲ႔ေမြးရပ္ကိုျပန္သြားၾကတယ္သြားေခၚရတဲ့ လမ္းစရိတ္ေတြ အမ်ားၾကီးကုန္ခဲ့ေပမယ္ လက္ဖက္မခူးျဖစ္ေတာ့ အခုဆိုရင္လက္ဖက္ေတြရင့္ကုန္ၾကတယ္မိသားစုေတာ္ေတာ္မ်ားက  လက္ဖက္ေတြဆံုးရွံဳးခံရတယ္ အမ်ားေသာအားျဖင့္ ေရြဖီဦးလက္ဖက္ကိုသာ  အားကိုးတာမို႔ ဒီႏွစ္ေတာ့ အခက္အခဲရင္ဆိုင္ေနရတယ္ “ လို႔ သူကေျပာပါတယ္။
 
Read more »

Sunday, April 3, 2011

ပြဲမိန္႔ မပါဘဲရိုးရာတေပါင္းပြဲက်င္းပ


တေပါင္းလ ၂၃ရက္ေန႔၊  ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း၊ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔နယ၊္ နမ့္လင္းအုပ္စု၊ နမ့္လင္းေက်းရြာတြင္ ႏွစ္စဥ္က်င္းပတဲ့ တေပါင္းပြဲေတာ္ကို  က်င္းပျပဳလုပ္ဖို႔ ရြာလူၾကီးမ်ားက နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔ မယက ဥကၠ႒ထံ သြားေရာက္အေၾကာင္းၾကားရာမွာ မယကဥကၠဌက ကက်င္းပဖို႔ ခြင့္မျပဳခဲ့ဘူးလို႔သိရပါတယ္။

“ေက်းရြာလူၾကီးေတြက ပြဲေတာ္ကို အစစအရာရာ ျပင္ဆင္ေနျပီးသားျဖစ္တာမို႔ က်င္းပခြင့္ျပဳရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ေသာ္လည္း မယက ဥကၠဌက ခြင့္မျပဳတဲ့အျပင္ ရြာအေနနဲ႔ က်င္းပလို႔ ျပသာနာတစ္စုံတရာျဖစ္ရင္ တာ၀န္မယူႏူိင္ဘူးလို႔ေျပာပါတယ္ ေက်းရြာလူၾကီးေတြလည္း မရရတဲ့နည္းနဲ႔ ဘုန္းၾကီးေတြ အကူအညီေတာင္းျပီး ပြဲကုိ၀ုိင္း၀န္းၾကပ္မတ္ေပးရန္ ေလွ်ာက္ထားရပါတယ္” လို႔ ရြာသားတစ္ဦးက အခုလိုေျပာျပပါတယ္။

“တေပါင္းလ ၂၃ ရက္ ႏွစ္တိုင္းက်င္းပျပဳလုပ္တဲ့ ပြဲေတာ္မတိုင္ခင္ ၂ ပတ္ ၃ ပတ္အၾကိဳမွာ တာ၀န္ရွိတဲ့ ရြာလူၾကီးေတြက ရြာသားမ်ားနဲ႔ တိုင္ပင္ညွိႏွိ္ဳင္းေဆြးေႏြးၿပီး  အစအစအရာရာ ျပင္ဆင္ထားရပါတယ္  ရြာလူၾကီးေတြက မယက ကိုသြားၿပီး အေၾကာင္းၾကားတဲ့အခါမွာ မယက ကခြင့္မျပဳဘူး ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေျပာပါတယ္ ျပင္ဆင္ျပီးသားျဖစ္တာမို႔၊ ေနာက္ျပီး ရြာကလူေတြအားလံုးကလည္း ရုိးရာပြဲျဖစ္တဲ့ တေပါင္းပြဲကို   က်င္းပခ်င္ၾကတာမို ့ ပြဲကို၀ိုင္း၀န္ၾကပ္မတ္ေပးဖို႔ ရြာဘုန္းၾကီးထံ ေလွ်ာက္ထားျပီး က်င္းပခဲ့တယ္” လိုေျပာပါတယ္။

နမ့္လင္းတေပါင္းပြဲကို က်င္းပခဲ့တာ ဒီႏွစ္နဲ႔ဆိုရင္ ၅ ႏွစ္ေျမာက္ရွိၿပီလို႔ဆိုပါတယ္ မတ္လ ၂၃ -၂၆ ရက္ေန့အထိ ၄ ရက္ၾကာပြဲျဖစ္ျပီး ရြာအနီးနားက အိမ္နီးခ်င္းရြာေတြအားလုံးကို ဖိတ္ၾကားျပီး တအာင္းရိုးရာအကႏွင့္ စတိတ္ရွိဳးပြဲေတြလည္း ပါတယ္လို႔ ေဒသခံတစ္ဦးကေျပာပါတယ္။

“ပြဲကေတာ့ ၃ ည ၄ ရက္ေပါ့၊ ၂၃ ရက္ကေန႔စျပီး ၂၆ ရက္ေန႔အထိ ေန႔ေရာညပါ က်င္းပခဲ့တယ္ ရိုးရာအကေတြ စတိတ္ရွဳိးအကေဖ်ာ္ေျဖေပးတဲ့သူေတြက နမ့္လင္းရြာက ေက်ာင္းသူ၊ေက်ာင္းသားမ်ားနဲ ့ စတိတ္ရွိဳးအဖြဲ႔သူ၊သားမ်ား ေနာက္ျပီး အိမ္နီးခ်င္းမ်ားျဖစ္တဲ့ မန္လန္ေက်းရြာက စတိတ္ရွိဳးအဖြဲ႔မ်ား၊ ေတာင္ေက်ာ္ေက်းရြာက စတိတ္ရွိဳးအဖြဲ႔မ်ားနဲ႔ အျခားေသာအကအဖြဲ႔ မ်ားက ပါ၀င္ကျပေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ပါတယ္လို႔” ေျပာပါတယ္။

နမ့္လင္းတေပါင္းပြဲေတာ္တြင္ အိမ္နီးခ်င္း ေက်းရြာမ်ားႏွင့္ နမ့္ဆန္ျမိဳ႔ေပၚကလူေတြလည္း လာေရာက္လည္ပတ္ၾကပါတယ္ ပြဲကိုလာေရာက္ၾကည့္ၾကတဲ့လူဦးေရ ၂၀၀၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ ရွိတယ္လို႔ဆိုပါတယ္ ခါတိုင္းႏွစ္ေတြထက္ လူဦးေရနည္းပါး သြားတယ္လို႔သိရပါတယ္။

ဒီလိုတေပါင္းပြဲဆိုတာ တအာင္းလူမ်ိဳးေတြအတြက္ ဘာသာေရးပြဲေတာ္တစ္ရပ္ျဖစ္သည့္အျပင္၊ အမွန္တကယ္ အေလးအနက္ထားေၾကာင္းႏွင့္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း က်င္းပေလ့ရွိပါတယ္လို႔ဆိုပါတယ္ တအာင္းလူမ်ိဳးမ်ားဟာ လက္ဖက္ကို မွီခိုအားထားျပီး အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳၾကရတာမို႔ ေရြွဖီဦးလည္းျဖစ္ တေပါင္းလျပည္႔လည္းျဖစ္တဲ့ တအာင္းရိုးရာတေပါင္းပြဲေတာ္၌ လက္ဖက္အထြက္ႏွဳန္း ေကာင္းေစရန္အတြက္ ဆုေတာင္းျခင္းမ်ားျပဳၾကတဲ့ ပြဲေတာ္ျဖစ္တယ္လို႔သိရပါတယ္ ေႏွာင္လာမည့္ ႏွစ္ေတြမွာလည္း က်င္းပႏိုင္ဖို႔ၾကိဳးစားရဦးမွာဘဲလို႔ ဆိုပါတယ္။

ခြင့္ျပဳခ်က္မပါဘဲရုိးရာတေပါင္းပြဲကုိက်င္းပၿပီးစီးသြားေသာ္လည္းအာဏာပုိင္မ်ားမွတစုံတရာ လာေရာက္ေႏွာက္ယွက္ေျပာဆုိမဳွမရွိခဲ့ ေၾကာင္းေဒသခံတစ္ဦးေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။
Read more »

Tuesday, March 29, 2011

ပေလာင္ေဒသတြင္ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ႏွင့္ နအဖတပ္ တိုက္ပဲြျဖစ္



မတ္လ ၂၈ ရက္ေန႔ မနက္ ၁ဝနာရီအခ်ိန္တြင္ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ (ေျမာက္ပိုင္း)အား နအဖ စစ္တပ္မ်ား ထိုးစစ္ဆင္ရာ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း၊ ေက်ာက္မဲခရိုင္၊ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔နယ္ရွိ ပေလာင္ရြာမ်ားျဖစ္သည့္ မန္ေလာင္နဲ႔ မန္ငုိင္ၾကားတြင္ တိုက္ပဲြငယ္မ်ားျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။

အင္အား ၇ဝ မွ်ရွိသည့္ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ႏွင့္ နအဖတပ္တို႔ နာရီဝက္ခန္႔တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားခဲ့ျပီး အဆိုပါတိုက္ပြဲတြင္ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္မွ တပ္သားတစ္ဦး က်ဆံုးခဲ့ေၾကာင္းသိရွိရပါသည္။ နအဖဘက္မွ အင္အား မည္မွ်ရွိသည္၊ အက် အဆံုးမည္မွ်ရွိသည္ကိုမူ မသိရွိရေသးေပ။ ယခုအခါ နအဖဘက္မွ တပ္အင္အားမ်ားကို ရသမွ် ျပန္လည္ စုစည္းေနေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားေျပာျပခ်က္အရသိရွိရပါသည္။

“မေန႔တုန္းက နမၼတူက နအဖစစ္ေၾကာင္းနဲ႔ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္တို႔တို႔က မန္ေလာင္နဲ႔ မန္ငုိင္ၾကားမွာ တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ရွမ္းျပည္တပ္အင္အားေတာ့ ၇ဝ ေလာက္ရွိတယ္။ နအဖတပ္ဘက္ကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ရွိမွန္း မသိေသးဘူး။ မေန႔တုန္းက တိုက္ပြဲဆိုရင္ နာရီဝက္ၾကာတယ္။ အဲ့တိုက္ပြဲမွာ ရွမ္းတပ္ဘက္က တစ္ေယာက္ေတာ့ က်သြားတယ္။ အခုဆို ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းမွာရွိတဲ့ နအဖတပ္ေတြ အကုန္လံုး ျပန္စုေနၾကကုန္ျပီ။ ျပီးေတာ့ ရွမ္းတပ္ေတြကိုလည္း  အားလံုးဝုိင္းထားၾကတယ္။ နအဖ မန္တုန္တပ္ရင္း (ခလရ-၁၃ဝ) ဆိုရင္  မန္တုန္က လမ္းႀကိဳလမ္းၾကားေတြ အကုန္လံုးမွာ သူတို႔တပ္ေတြကိုခ်ထားတယ္။ ထိုးစစ္ေတြထပ္ဆင္ဖို႔ နအဖဘက္က အဆင္သင့္ျပင္ထားတယ္။  ၿပီးေတာ့ ေနာင္ခ်ဳိဘက္ကတပ္ေတြလည္း နမ့္ဆန္အထိတက္လာၿပီးေတာ့ အင္အား လာျဖည့္တယ္”ဟု မ်က္ျမင္သက္ေသတစ္ဦးမွ ေျပာျပခဲ့ပါသည္။

ယမေန႔က တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားျပီးခ်ိန္တြင္ ေနာင္ခ်ိဳစစ္တပ္မွ အင္အား (၅ဝ) ရွိ စစ္ကား သံုးစီးျဖင့္ ခ်က္ခ်င္းေရာက္ရွိ လာကာ နမ့္ဆန္တစ္ဝိုက္ရွိ ကားသမားမ်ားႏွင့္ကားမ်ားကို ေပၚတာဆြဲၿပီး မန္မိုင္၊ မန္ကြိဳင္အထိ လိုက္လံ ပို႔ေဆာင္ခိုင္းေၾကာင္း ရြာသားတစ္ဦမွ ေျပာျပခဲ့ပါသည္။

“မေန႔တုန္းကဆုိရင္ နာရီဝက္ေလာက္ တိုက္ပြဲျဖစ္ျပီးေတာ့ ေနာင္ခ်ဳိ တပ္ရင္းက နမ့္ဆန္ကို အင္အား (၅ဝ) ေလာက္ ကား ၃ စီးနဲ႔ ညေနသံုးနာရီေလာက္က တက္လာတယ္။ တက္လာျပီး ေရာက္တာနဲ႔ နမ့္ဆန္မွာရွိတဲ့ ေတြ႔ေတြ႔သမွ် အားေတြနဲ႔ ကားဆရာေတြကို ေပၚတာဆြဲေတာ့တာပဲ။ ေပၚတာဆြဲခံရတဲ့ ကားေတြက သူတို႔ကို မန္မိုင္၊ မန္ကိြဳင္အထိ ေလးနာရီေလာက္မွာ လုိက္ပို႔ေပးရတယ္။ ကားလမ္းက အဲ့အထိပဲေပါက္တယ္ေလ။ ျပီးေတာ့ သူတို႔ဘာသာသူတို႔ ဟိုေငြရြာနဲ႔ ဟိုဆာရြာအထိ ေျခလ်င္ ထက္ေလွ်ာက္သြားၾကတယ္။”

ေရႊဖီခ်ိန္ျဖစ္ေသာ္ေၾကာင့္ လက္ဖက္ၿခံမ်ားတြင္ သြားေရာက္အိပ္စက္ရသည့္အခ်ိန္ျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုကဲ့သို႔ တိုက္ပြဲမ်ားျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ လက္ဖက္ေတာင္သူမ်ားမွာ လက္ဖက္မခူးႏိုင္ေတာ့ပဲ စစ္ေရွာင္ဖို႔အတြက္သာ အလန္႔တၾကား ျပင္ဆင္ေနၾကပါသည္။

“အခုခ်ိန္က ေရႊဖီခ်ိန္ဆိုေတာ့ေလ ရြာသားေတြက ကိုယ္စီကုိယ္စီ လက္ဖက္ၿခံေတြမွာ အိပ္ၿပီး လက္ဖက္ေတြ ခူးၾကတာ။ ဒါေပမဲ့ တိုက္ပြဲေတြက ျဖစ္ေနေတာ့ ရြာသားေတြ လက္ဖက္ မခူးရဲၾကေတာ့ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ရြာသားက အရမ္းေၾကာက္ၾကၿပီး လက္ဖက္မခူးရဲေတာ့ပဲ စစ္ေရွာင္ စစ္ေျပးဖို႔ပဲ ျပင္ဆင္ေနၾကတယ္”ဟု ေဒသခံ ရြာသူတစ္ဦးမွ ေျပာျပခဲ့ပါသည္။

ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းရွိ နမ့္ဆန္ ႏွင့္ မန္တုန္ တစ္ဝိုက္အတြင္း တိုက္ပြဲမ်ား မျဖစ္ခဲ့သည္မွာ ၾကာခဲ့ျပီျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုကဲ့သို႔ တိုက္ပြဲမ်ားျပန္ျဖစ္လာရျခင္းမွာ တိုက္ပြဲမ်ား အဆက္မပ်က္ ျဖစ္ေပၚလာမည့္အသြင္ေဆာင္ေနပါသည္။
 
Read more »

ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းတြင္ တေပါင္းပြဲမ်ား က်င္းပ


ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းတြင္ တေပါင္းပြဲမ်ားကို ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း က်င္းပေလ့ရွိေသာ္လည္း ယခုႏွစ္တြင္မူ နမ့္ခမ္းၿမိဳ႕နယ္ ၿမိဳ႕ေပၚ၌ တေပါင္းပြဲက်င္းပခြင့္မရွိဘဲ ေက်းရြာမ်ားတြင္သာ က်င္းပခြင့္ရွိေၾကာင္းသိရွိရပါသည္။

ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းရွိ နမ့္ခမ္း၊ နမ့္ဆန္၊ မန္တုန္ႏွင့္ အျခားေသာ ၿမိဳ႕နယ္မ်ားတြင္ တေပါင္းပြဲမ်ားကို မတ္လ ၁၇ရက္ေန႔မွ ၁၉ရက္ေန႔အထိ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပခဲ့ၾကပါသည္။ ယခုႏွစ္ တေပါင္းပြဲတြင္မူ မန္ေအာင္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ယခင္ႏွစ္မ်ားကဲ့သို႔ စည္ကားမႈမရွိဘဲ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႕တြင္သာ စည္ကားမႈရွိကားမႈရွိပါသည္။ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႕နယ္ တေပါင္းပြဲမွာ စည္ကားေသာ္လည္း ကုန္ေစ်းႏႈန္းမ်ား ၾကီးမ်ားမႈေၾကာင့္ ေစ်းေရာင္းကုန္မ်ား ေရာင္းရျခင္းမရွိဘဲ ေစ်းသည္မ်ားမွာ လက္က်န္ကုန္ မ်ားစြာက်န္ရွိေနၾကပါသည္။ နမ့္ခမ္းၿမိဳ႕နယ္ေပၚတြင္မူ တေပါင္းပြဲအား က်င္းပခြင့္မရရွိေသာေၾကာင့္ နမ့္ခမ္းၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ မန္ေအာင္ေက်းရြာတြင္သာ က်င္းပျပဳလုပ္ေနၾကရေၾကာင့္ နမ့္ခမ္းၿမိဳ႕ခံတစ္ဦးမွ ေျပာျပခဲ့ပါသည္။

“တေပါင္းပြဲကို မန္ေအာင္ေက်းရြာေတာင္ေပၚအထိသြားရတာ ခရီးေတာ့ အရမ္းေဝးတယ္။  ဒါေပမယ့္ နမ့္ခမ္းၿမိဳ႕ေပၚမွာ တေပါင္းပြဲကို အစိုးရက မေပးလုပ္တာ အေတာ္ၾကာေနျပီဆိုေတာ့ ႏွစ္တိုင္းလိုလို မန္ေအာင္ကိုပဲသြားရတယ္ေလ မန္ေအာင္တေပါင္းပြဲကလည္း ႏွစ္တိုင္းလိုလို လူစည္ကားတယ္။  ဒီႏွစ္ေတာ့ လူမစည္ႏိုင္ေတာ့ဘူး”

“ပစၥည္းေတြအရမ္းပိုေနတယ္၊ မႏွစ္ကေလာက္ေရာင္းမေကာင္းေတာ့ဘူး၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီႏွစ္ ေရႊလီေရအားလွ်ပ္စစ္မီးရဖို႔အတြက္ လူေတြက ပိုက္ဆံေတာ္ေတာ္ေလးကုန္ေနလို႔ ပစၥည္းေတြသိပ္မဝယ္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ေစ်းသည္ေတြလည္း အလုအယက္ ေစ်းေရာင္းေတာ့ ေရာင္းမေကာင္းေတာ့တာ။ ကြမ္းေတာင့္ကို မႏွစ္ကဆိုရင္ တအိမ္ကို ၄-၅ ငါးပိႆာေလာက္ဝယ္ၾကတယ္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ၁ -၂ပိႆာဘဲဝယ္ေတာ့တယ္။ တေပါင္းပြဲမွာဆိုရင္ ကြမ္းေတာင့္၊ ငါးခ်ဥ္၊ ဝက္သားခ်ဥ္၊ ပုဇြန္ခ်ဥ္၊ ေပါင္းတင္းဝါးမုန္႔၊ မီးဖိုေခ်ာင္သံုးပစၥည္းေတြကိုေရာင္းခ်တယ္။ ကြမ္းေတာင့္ တစ္ပိႆာ ၇၅ဝဝက်ပ္၊ ငါးခ်ဥ္ကိုတစ္ပိႆာကို ၅ဝဝဝက်ပ္ ေစ်းေရာင္းေနတယ္။  ငါးခ်ဥ္ဆိုရင္ နမ့္ဆန္မွာ တုိက္ရုိက္မရဘူး။ ေက်ာက္မဲၿမိဳ႔ လားရိႈးၿမိဳ႔ကလူေတြ လာေရာင္းၾကၿပီး ကြမ္းေတာင့္ကိုက်ေတာ့ နမ့္ခမ္းဘက္ တဆင့္ဝယ္ၿပီး ေရာင္းၾကတယ္။ ကေလးကစားစရာေတြနဲ႔ အိမ္သံုးပစၥည္းေတြဆိုရင္ လားရိႈးဘက္ကသယ္လာေရာင္းတာမို႔ ေစ်းႏႈန္းကိုတဝက္တင္ျပီေရာင္းတယ္။ လူေတြက သိပ္ၿပီးမဝယ္ဘူး၊ နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ဝယ္တယ္။ ေစ်းႀကီးလို႔ၿပီးေတာ့ ဒီႏွစ္ေတာ့ပိုက္ဆံသိပ္မရွိၾကဘူး ”ဟု နမ့္ဆန္ေစ်းသည္တဦးက ေျပာျပခဲ့ပါသည္။

မန္ေအာင္တေပါင္းပြဲအတြင္းတြင္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၌ တရားပြဲလုပ္ေလ့ရွိျပီး သက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ားမွာ တရားပြဲသို႕သာ သြားေလ့ရွိၾကပါသည္။ ေန႕ခင္းပိုင္းတြင္မူ လာေရာက္ၾကသည္ ဧည့္သည္မ်ားအားမန္ေအာင္ရြာ တေပါင္းပြဲ လူအိုေတြဘုရားရွိးေနစဥ္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေဝယ်ာ၀စၥအဖြဲ႕မွ အေကၽြးအေမြးျဖင့္ဧည့္ခံျပီး ညေနပိုင္းတြင္မူ ရံပံုေငြရွိရန္အတြက္ ျပဇတ္ႏွင့္ စတိတ္ရိႈးကို စိတ္ဝင္စားသည့္ လူငယ္မ်ား လာၾကေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ ထိုနည္းတူစြာျဖင့္ နမ့္ဆန္တေပါင္းပြဲတြင္ အဘိုးအဘြားမ်ားသည္ ေန႔လည္တရားနာၿပီး ညေနပိုင္းတြင္ မိမိအိမ္သို႔ ျပန္သြားၾကပါသည္။ အေကြၽးအေမြးျပဳလုပ္ေလ့မရွိေခ်။

“မန္ေအာင္တေပါင္းပြဲ ေန႔ခင္းပိုင္းတြင္ သက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ား ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ တရားသြားနာၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေဝယ်ာေ၀စၥအဖြဲ႔ေတြက ဧည့္သည္ေတြကို အစားအေသာက္ႏွင့္ ဧည့္ခံေကြၽးေမြးၾကတယ္။ ေန႔လည္ေလာက္ဆုိရင္ ပြဲခင္းမွာေတာ့ေလ လူမရွိသေလာက္ နည္းပါးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ညေနေလာက္ဆုိရင္ေတာ့ ပြဲခင္းမွာ ရြာရံပံုေငြရရွိဖို႔ဆိုၿပီး စတိတ္ရႈိးနဲ႔  ျပဇာတ္၂ခု လုပ္ထားေတာ့ မန္ေအာင္ရြာနဲ႔ အနီးဆံုးနဲ႔ နမ့္ခမ္းၿမိဳ႔ေပၚက လူငယ္ေတြက စိတ္ဝင္စားၿပီး လာၾကပါတယ္” ဟု ရြာသားတစ္ဦးမွ ေျပာျပခဲ့ပါသည္။

မန္ေအာင္တေပါင္းပြဲအတြင္းတြင္ အရက္ဆိုင္ႏွင့္ ေလာင္းကစားဝုိင္းမ်ားမွာ လူအမ်ားဆံုးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကုန္ေစ်းႏႈန္းလည္း ၿမိဳ႔ေပၚထက္ တ၀က္ေစ်းတင္ေရာင္းေသာ္လည္း အလုအယက္၀ယ္ယူေနၾကသည္ဟု နမ့္ခမ္း တေပါင္းပြဲ သြားေရာက္ခဲ့သူ တစ္ဦးမွ ေျပာျပခဲ့ပါသည္။

“ေလာင္းကစားဝိုင္းမွာဆိုင္ရင္ မနက္ ၈မွ ညေနအထိ လူေတြမ်ားတယ္။  အစားအေသာက္ေတြလဲအရမ္းေစ်းႀကီးတယ္၊ ဘီယာ၁ပုလင္းကို က်ပ္ တစ္ေထာင္(၁၀၀၀) အထိ ေရာင္းတယ္၊ ခါတိုင္းဆိုရင္ ၇ဝ၇က်ပ္ဘဲ ေရာင္းတာ။ ေစ်းႀကီးလဲ ဂရန္းအရက္၊ ဘီယာ၊ အကင္ေတြဆိုရင္ ေရာင္းေကာင္းလြန္းလို႔ တခါတခါ ၿမိဳ႕ေျပးၿပီးျပန္ဝယ္ေနရတယ္။ ညညလူမ်ားလြန္လို႔ ဆိုင္ေတြမွာထိုင္စရာေနရာေတာင္ မရွိေတာ့ဘူး။ ေစ်းသည္ေတြကေတာ့ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြကို ၿမိဳ႕ေပၚက တဝက္ႏႈန္းနီးပါးတင္ၿပီ ေရာင္းၾကတယ္”

ယခုႏွစ္ နမ့္ဆန္တေပါင္းပြဲတြင္ ေစ်းသည္မ်ား အလြန္မ်ားေသာေၾကာင့္ တခ်ဳိ႔ေသာေစ်းသည္မ်ားမွာ ေစ်းေရာင္ရန္ ေနရာပင္မရရွိလိုက္ၾကေပ သို႔ေသာ္လည္း အရင္ႏွစ္မ်ားကဲ့သို ေစ်းေရာင္းမေကာင္းသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ေစ်းသည္မ်ားမွာ လက္က်န္ကုန္ပစၥည္းမ်ားစြာ က်န္ရွိၾကေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။


Read more »

Saturday, March 26, 2011

ငလ်င္ဒဏ္ေၾကာင့္ အိမ္ေျခ ရာခီ်ပ်က္စီး အကူအညီမလံုေလာက္

သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္
သွ်မ္းျပည္အေရွ့ပိုင္း တာခီ်လိတ္ခရိုင္ တာေလျမို့ နယ္ခဲြ အတြင္း ဗဟိုျပု လႈပ္ခဲ့သည့္ ငလွ်င္ေျကာင့္ အိမ္ေျခ ရာခီ်ပ်က္စီးျပီး လူတစ္ရာေက်ာ္ေသဆံုးကာ ဒဏ္ရာရရိွသူလည္းအမ်ားအျပားရိွေၾကာင္းၾကားသိရ ပါ သည္။“အကူအညီေတာ့ ရိွတယ္ ဒါေပမယ့္မလံုေလာက္ဘူး ကိုယ့္ဟာကိုဘဲလုပ္ရတာ၊ ဌာနဆိုင္ရာအခို့်လာတယ္။ UN နဲ့ NGO တို့လာတယ္။ ေဆးတို့ ေသာက္ေရတို့ စားစရာေခါက္ဆဲြေျခာက္တို့ဘာတို့ေတာ့ လာေပး တယ္။အေဆာက္အဦး ပ်က္ေအာက္မွာ ပိေနေသးတာလဲ အမ်ားျကီးဘဲ” - တာခီ်လိတ္ျမို့ေန တာေလဇာတိ အမို်းသားတဦးကေျပာပါသည္။
မတ္ခ်္ ၂၄ ရက္ ညဉ့္ဦးပိုင္းမွ စတင္လႈပ္ခတ္ခဲ့ေသာ ငလ်င္ေျကာင့္ တာေလျမို့နယ္ခဲြ ျမို့ေပၚ ရပ္ကြက္အပ်က္စီးမ်ား သကဲ့သို့ မိုင္းလင္းေက်းရြာအုပ္စု မိုင္းလင္းေနာက္၊ မိုင္းလင္းေရွ့၊ မိုင္းလင္းအတြင္း၊ မိုင္းလင္းအျပင္၊ ဝမ့္လံု၊ လန့္ေတာင္း၊ မတ္ကိုင္းယြန္း၊ မတ္အန့္ခန္ နွင့္ လားဟူဂ်ကူးနီရြာ တို့ဘက္တြင္ အပ်က္စီးေသေက်ဒဏ္ရာရသူ ပိုမိုမ်ားျပား ေျကာင္း ဆိုဒ္အတြင္းသြားေရာက္ခဲ့သည့္ ပုဂ0x081ဂိုလ္တဦးက ဤကဲ့သို့ေျပာျပပါသည္။“မိုင္းလင္းနဲ့ တာေလမွာ လမ္းေဘးဝဲရာ နွစ္ထပ္တိုက္ သံုးထပ္တိုက္ေတြ ျပားေနေအာင္ကို ျပိုက်ကုန္တယ္။ တာေလတံတား ထိပ္နွစ္ဘက္လံုး တစ္လံေလာက္ေျမရံႈသြားတယ္၊ ပင္မတံတားေတာ့မကို်းဘူး၊ နားေယာဝ္း တံတားေတာ့ အေပါက္အျပဲေတြျဖစ္ကုန္တယ္၊ မြန္းလဲြပိုင္း ၂ နာရီတုန္းကေလာက္အထိ မိုင္းလင္းမွာဆို အေလာင္း ေတြ ၈-၉ ေလာင္းထပ္ထုတ္ေနတုန္း၊ တာခီ်လိတ္ေဆးရံုမွာ လူနာေတြလဲ ကုတင္ေတာင္ မဆန့္ေတာ့ဘူး၊ ရာခီ်တယ္”
မိုင္းလင္းေက်းရြာအုပ္စု မတ္အန့္ခန္ရြာတရြာတည္း ၁၆ ေယာက္၊ ဒဏ္ရာရရိွသူ ၅၀ ေက်ာ္၊ လားဟူရြာ (ဂ်ကူးနီရြာ) ၂၂ ေယာက္၊ ဒဏ္ရာရိွသူ ၅၆ ေယာက္ ရိွေျကာင္း၊ ရွမ္းအဆိုေတာ္ စိုင္းဟန္လဲ်န္းမိသားစုပင္ ၆ ေယာက္ေသဆံုး ေျကာင္း မိုင္းလင္းသားတဦးက ဤကဲ့သို့ေျပာျပပါသည္။“တာေလမွာ ၄၀ ေက်ာ္ မိုင္းလင္းေက်းရြာအုပ္စုမွာ ၆၀ ေက်ာ္ေသတယ္။ မတ္အန္ခန္မွာဆို အဆိုေတာ္ စိုင္းဟန္လဲ်န္း မိသားစုဘဲ ၆ ေယာက္ေတာင္ေသတယ္ သူ့အေဖနဲ့ အမို်းေတြေပါ့။ အဲ့ဒီ့အထဲမွာ ဧည့္သည္လဲပါ တယ္။ အေမ နဲ့ သူ့ညီတေယာက္ပါမသြားဘူး။ သူကေတာ့ တာခီ်လိတ္မွာေနတယ္ဆိုေတာ့ လြတ္သြားတာ ေပါ့။ တခို့်အိမ္ဆို လူ ၁၀ ေယာက္ရိွတယ္ ၂ ေယာက္ဘဲက်န္တယ္။”ငလ်င္ဒဏ္ေျကာင့္ နမ့္တြန္ေခ်ာင္းအနီးရိွ အိမ္အခို့် ကံြ်က်ျပိုလဲသြားေျကာင္း၊ အက္ေျကာင္းျကီးမ်ားလည္း ၃-၄ ကီလိုမီတာအထိ ရွည္ေျကာင္း မ်က္ျမင္တဦးက ဤကဲ့သို့ေျပာျပပါသည္။“အဲဒီအက္ေျကာင္းကေလ မိုင္းကိုးေက်းရြာအုပ္စု ဝမ့္ဟိုပံု - ဟိုယန္း ဘက္ကေန မိုင္းဟဲ လမ္းခဲြအထိ ရွည္တယ္။ နမ့္နို့် ေခ်ာင္းနားေနတဲ့ နန္းဆိုင္မြန္းအိမ္၊ နမ့္တြန္ေခ်င္းနားေနတဲ့ စိုင္းေလ်ာ နန္းလာ့ တို့လိုမို်းဆိုေခ်င္းထဲကံြ်က်ျပိုလဲသြား တယ္။ ေရရိွေတာ့ သူတို့ေတာ့ အသက္လြတ္ေျမာက္သြားတယ္”
နမ့္ပံုယိေဆးျပည္သူ့စစ္တပ္ဖဲြ့အေျခစိုက္သည့္ တာခီ်လိတ္အေနာက္ဘက္ နမ့္ပံုေရပူစမ္းလည္း ရုတ္ခ်ည္း ခန္းေျခာက္သြားျခင္း၊ ေရွြျတိဂံေဒသ နမ့္ဟုတ္နယ္ျခားေခ်ာင္းလည္း ဒူးေနရာမွ ခါးေနရာအထိနက္ ဝင္သြား ျခင္း၊ လမ္းထက္နိမ့္ေသာလယ္ကြင္းက လမ္းနဲ့တေျပးညီျဖစ္လာျခင္း စသည့္ ထူးျခားမႈမ်ား ယေန့ျဖစ္ေပၚခဲ့ သည္ ဟုဆိုသည္။တာခီ်လိတ္ျမို့တြင္လည္း ငလ်င္ဒဏ္ေျကာင့္ ခမယ ၅၂၆ တပ္တြင္းမွ တပ္သား ၂ ဦးလဲ တိုက္ျပိုပိမိေသာ ေျကာင့္ ေသဆံုးသြားေျကာင္း ဆိုသည္။ထိုင္းနိုင္ငံတီဗီြလိုင္းအခို့်မွာမူ နအဖ မီဒီယာေျကျငာခ်က္ကိုးကားျပီး အိမ္ေျခ ၃၉၀ ေက်ာ္၊ ဘုန္းေတာ္ျကီး ေက်ာင္း ၁၇ ေက်ာင္း၊ လူ ၆၅ ေယာက္ေသဆံုးကာ ၁၁၀ ေက်ာ္ ဒဏ္ရာရိွေျကာင္း ေျကျငာပါသည္။
Read more »

Friday, March 25, 2011

ျပင္းအား ၇ ငလ်င္ ေရႊႀတိဂံကို ဗဟိုျပဳလႈပ္


ျမန္မာ၊ ထုိင္း၊ လာအုိနယ္စပ္က ေရႊႀတိဂံနယ္ေျမကုိ ဗဟုိျပဳၿပီး ေျမငလ်င္ႀကီးတခု လႈပ္ခတ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ျပင္းအား ၇ ရွိတဲ့ ဒီေျမငလ်င္ကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ေနျပည္ေတာ္ အပါအ၀င္ ၿမိဳ႕ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သိရွိ ခံစားလိုက္ရတယ္လို႔ ေဒသခံေတြက ဆိုပါတယ္။ အျပည့္အစုံကုိ မသင္းသီရိက တင္ျပေပးထားပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ အေရွ႕ေျမာက္ ေဒသကုိ ဗဟုိျပဳၿပီး ျပင္းထန္တဲ့ ေျမငလ်င္တခု ဒီကေန႔ ေဒသစံေတာ္ခ်ိန္ ညပုိင္းမွာ လႈပ္ခတ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာ၊ ထုိင္း၊ လာအုိ ၃ ႏုိင္ငံ ထိစပ္ေနတဲ့ ေရႊႀတိဂံနယ္ေျမမွာ ျပင္းအား ၇ ရွိတဲ့ ငလ်င္ လႈပ္ခတ္ခဲ့ေၾကာင္း အေမရိကန္ ဘူမိေဗဒ တုိင္းထြာေရးဌာနက ေျပာပါတယ္။
ထုိင္းႏုိင္ငံေျမာက္ပုိင္း ခ်င္းမုိင္ၿမိဳ႕ကေန မုိင္ ၇၀ အကြာ အနက္ ၆ မုိင္ ျဖစ္တယ္လို႔ USGS လို႔ေခၚတဲ့ အေမရိကန္ ဘူမိေဗဒ တိုင္းထြာေရးဌာနက စာထုတ္ျပန္ပါတယ္။ ဒီငလ်င္လႈပ္တာကို ျမန္မာႏိုင္ငံက ၿမိဳ႕ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ခံစားသိလိုက္ပါတယ္။ ထုိင္းႏုိင္ငံေျမာက္ပုိင္း ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕နဲ႔ ထိစပ္တဲ့ ၿမိဳ႕ေတြျဖစ္တဲ့ တာခ်ီလိတ္၊ မယ္ဆုိင္ စတဲ့ ေဒသေတြမွာလည္း ႐ုိက္ခတ္ခဲ့တာ ရွိတယ္လို႔ မယ္ဆုိင္ၿမိဳ႕ခံ တေယာက္က သူ႔အေတြ႕အႀကံဳကုိ အခုလုိ ေျပာျပပါတယ္။
“က်ေနာ္တို႔ အခု အိမ္အျပင္မွာ ရပ္ေနၾကတယ္။ အိမ္ထဲကို ဘယ္သူမွ မ၀င္ရဲၾကဘူး၊ ဒီတ၀ုိက္လုံးမွာ။ မယ္ဆုိင္မွာ က်ေနာ္တုိ႔က ရွိေနတာေလ။ ငလ်င္က ေတာ္ေတာ္ေလး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ကုိ လႈပ္တယ္။ အိမ္ေတြ ဘာေတြဆုိ လုံး၀ တုန္သြားတာ။ တၿမိဳ႕လုံးလိုလို အခု ဒီမွာ လူေတြက အိမ္အျပင္မွာပဲ ေရာက္ေနၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အနည္းဆုံး ေလးငါးမိနစ္ေလာက္ကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး လႈပ္ၿပီးေတာ့မွ ရပ္သြားတယ္။ ရပ္သြားၿပီး ခဏေနေတာ့ ေနာက္တခါ ျပန္လႈပ္တယ္။ လႈပ္ၿပီး နည္းနည္းေလး ၿငိမ္ၿပီးေတာ့မွ အခုတခါ မိနစ္ပုိင္းေလးေလာက္မွာ ေနာက္တခါ ျပန္လႈပ္တယ္။”
စကၠန္႔အပိုင္းအျခားတြင္း ၃ ႀကိမ္ေလာက္ ဆက္တိုက္လႈပ္ခဲ့ေပမဲ့ ပထမအႀကိမ္ေလာက္ေတာ့ မျပင္းဘူးလို႔လည္း ေျပာပါတယ္။ ဒီငလ်င္ေၾကာင့္ အခုခ်ိန္ထိ ပ်က္စီးဆုံး႐ႈံးမႈ စာရင္းကိုေတာ့ မသိရေသးဘူးလုိ႔လည္း မယ္ဆုိင္ ေဒသခံက ေျပာပါတယ္။
“ပထမေတာ့ ေတာ္ေတာ္ျပင္းတယ္။ အခုေနာက္ပုိင္းေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေလ်ာ့သြားၿပီ။ အပ်က္အစီးေတာ့ ရွိႏုိင္တဲ့ အေနအထားရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႔လည္း အျပင္အထိ သိပ္မၾကည့္ဘူးေပါ့။ အနီးအနားမွာ ျမင္တာေတာ့ တခ်ဳိ႕အိမ္ေတြရဲ႕ အေပၚက ေခါင္မုိးေအာက္မွာ မပူေအာင္ ၃ ျပားထည့္ထားတာ၊ အဲဒါေတြ ျပဳတ္က်တာေတြေတာ့ ဒီအနီးအနားေလးမွာ နည္းနည္းေတြ႕တယ္။ အခုထိေတာ့ ဘာမွ မၾကားဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ ဖုန္းလိုင္းေတြက ေတာ္႐ုံတန္႐ုံ ဆက္လို႔မရဘူး ျဖစ္ေနတယ္။”
အလားတူ လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕မွာလည္း တမိနစ္ေက်ာ္ေလာက္ ငလ်င္လႈပ္ခဲ့တယ္လို႔ လြိဳင္ေကာ္ေဒသခံ တဦးက ေျပာပါတယ္။
“ခုနတုန္းကေတာ့ မၾကာလုိက္ဘူးေပါ့။ တမိနစ္နီးပါးေလာက္ ရွိမယ္ထင္တာပဲ။ နည္းနည္းေလး သိသိသာသာေလးေတာ့ လႈပ္သြားတယ္။ ထုိင္ေနရင္လည္း ခုံေတြက လႈပ္သြားတယ္။ ပုလင္းေတြ ဘာေတြဆုိလည္း လႈပ္သြားတယ္။ သိသာသြားတယ္ေပါ့။ ၈ နာရီ ၁၅ မိနစ္လား ၂၀ လား၊ အဲဒီေလာက္ေတာ့ ရွိမယ္။ အဲဒီ၀န္းက်င္ေလာက္မွာ ရွိမယ္။ အပ်က္အစီး ထိခုိက္တာေတာ့ မရွိေလာက္ဘူးလို႔ ထင္တာပဲ။ တအား ျပင္းထန္တာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ သိသာတယ္၊ အဲဒီတခုေလာက္ပဲ။”
ဒီကေန႔ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ည ၈ နာရီ ေနာက္ပုိင္းမွာ ငလ်င္လႈပ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းကို ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းက ေဒသခံတခ်ဳိ႕ ေျပာျပခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
မယ္ဆုိင္ၿမိဳ႕မွာ ေနာက္ဆက္တဲြ လႈပ္ခတ္မႈတခ်ဳိ႕ကုိ ခံစားရတယ္လုိ႔လည္း ၿမိဳ႕ခံေတြက ေျပာျပပါတယ္။ ထုိင္း၊ ျမန္မာ နယ္စပ္ၿမိဳ႕ တၿမိဳ႕ျဖစ္တဲ့ တာခ်ီလိတ္မွာလည္း ငလ်င္လႈပ္ခတ္တဲ့အတြက္ အိမ္ျပင္မွာ ေထာင္ထားတဲ့ ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္ေတြ လဲၿပိဳက်တဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့သလုိ မီးေတြလည္း ျပတ္ေတာက္သြားတယ္လုိ႔ နယ္ခံေတြက ေျပာပါတယ္။
Read more »

ေကာ္န္းတအာင္းအူေခွ်း

 
Powered by Blogger