တအာင္းစာေပျဖစ္ေပၚလာပံုသမုိင္းေၾကာင္း

ေရွးယခင္က ပေလာင္တို႕သည္ ယြန္းပါဠိစာႏွင့္ ရွမ္းယြန္းစာကို အသံုးျပဳခဲ့ၾကသည္။ ေနာက္ပိုင္းမ်ားတြင္ ရွမ္းစာေပကို အသံုးျပဳလာၾကသည္။ ပထမဥိီးဆံုးပေလာင္စာေပ ျဖစ္ထြန္း ေစရန္ ၾကိဳးပမ္းခဲ့သူမ်ား အေမရိကန္သူ မစၥမကၠလင္းဆိုသူ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္သည္။ ဥေရာပဗ်ည္း အကၡရာကို အေျခခံ၍ ၁၉၁၂ ခုႏွစ္တြင္ တည္ထြင္ေပးခဲ့သည္။

၁၉၁၂- ခုႏွစ္တြင္ Mrs.LesLie Milneက အဂၤလိပ္ - ပေလာင္/ ပေလာင္ - အဂၤလိပ္ အဘိဓါန္ႏွင့္ ပေလာင္သဒၵါက်မ္းကို ျပဳစုေပးခဲ့ပါသည္။
၁၉၂၄ - ခုႏွစ္တြင္ The Study of the Palaungs of the Shan State ကို ျပဳစုေပးထားခဲ့သည္။

ခုႏွစ္ သကၠရာဇ္အလုိက္ ပေလာင္စာေပ ေရးသားျပဳစုခဲ့သူမ်ား

စဥ္	စာျပဳပဂၢိဳလ္အမည္	လူူမ်ိဳး	အသံုးျပဳသည့္အကၡရာ
၁	မစၥမကၠလင္း	အေမရိကန္	ေရာမအကၡရာ (၁၉၁၂)
၂	ဦးဆန္သီရိ	ပေလာင္	မြန္ - ျမန္မာအကၡရာ (၁၉၁၈)
			V အကၡရာတစ္ခုတိုး
၃	ဦးခြန္ဆန္ေဒ၀ါ	ပေလာင္	ရွမ္းယြန္းအကၡရာ (၁၉၂၁)
၄	ဦးစာဂရ(ေစာ္ဘြားစာေရးႀကီး)	ရွမ္း	ရွမ္း- ျမန္မာအကၡရာ (၁၉၂၆)
၅	ဦးေပါစံ (ေရႊတံဆိပ္ဆုရ)	ပေလာင္	မြန္ - ျမန္မာအကၡရာ (၁၉၅၅)
၆	ဦးေက်ာ္စိန္	ပေလာင္	မြန္ - ျမန္မာအကၡရာ (၁၉၅၅)
၇	ဦးေက်ာ္ဟန္	ပေလာင္	မြန္ - ျမန္မာအကၡရာ (၁၉၅၂)
၈	အသွ်င္ဠာ၀စၾကာ		ယိုးဒယားအကၡရာ (၁၉၅၄)
	အသွ်င္နႏၵိယ(ရဟန္း)          ယိုးဒယား		။
	အသွ်င္က႑ိတ(ရဟန္း)		။
၉	အသွ်င္နာရေသန (ရဟန္း)	ပေလာင္	ရွမ္းအကၡရာ (၁၉၅၄)
၁၀	ဦးသန္းေမာင္(နမ့္ခမ္း)	ပေလာင္	မြြန္ျမန္မာအကၡရာ (၁၉၅၄ )
၁၁	အသွ်င္နႏၵာစရိယ (ရဟန္း)	ပေလာင္	ရွမ္းအကၡရာ (၁၉၅၄)
၁၂	အသွ်င္ ပညာ၀ံသ(ရဟန္း)	ပေလာင္	ယြန္းအကၡရာ (၁၉၅၄)
၁၃	ဦးေဒ၀ါ	ပေလာင္	ရွမ္းအကၡရာ (၁၉၅၄)

၁၉၆၅ခုႏွစ္တြင္ ရွမ္းျပည္နယ္ ဦးစီးအဖြဲ႕ဥကၠဌႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား နမ့္ဆန္ ေရာက္လာၿပီး ေတာင္ပိုင္နယ္၊ ပေလာင္စာမူအဖြဲ႔ ဖြဲ႔ရန္ ေမတၱာရပ္ခံခဲ့ေသာ္လည္း ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ရွမ္း္ျပည္နယ္ဦးစီးအဖြဲ႔က ေအာက္ပါအဖြဲ႔ကို ၁၉၆၇ခုႏွစ္ ဇူလိုင္ ၇ ရက္တြင္ ဖြဲ႔စည္းလုိက္သည္။

ဥကၠဌ ဦးေက်ာ္ေဇာ္             ရွမ္းျပည္နယ္ဦးစီးအဖြဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈတာ၀န္ခံ
အတြင္းေရးမွဴး           ဦးစစ္ခြန္ဆန္             ယဥ္ေက်းမႈဌာနမွဴး

အဖြဲ႕၀င္

စဥ္	အမည္	ေနရပ္	ေနရပ္လိပ္စာ
၁	ဦးနာဂေသန	ဂုိဏ္းေထာက္ဆရာေတာ္	နမ့္ဆန္
၂	ဦးေနမိႏၵ	ရဟန္း	။
၃	ဦးေပၚစံ	ကယားလမ္းေက်းရြာ	။
၄	ဦးေက်ာ္စိန္	ကယားလမ္းေက်းရြာ	။
၅	ဦးေဒ၀ါ		။
၆	ဦးကၠဳႏၵက		။
၇	ဦးေအာင္ထြန္း	ေရးရာမွဴး	မိုးမိတ္
၈	ဦေနမိႏၵ		ေက်ာက္မဲ
၉	ဦးစံဖိုး		သီေပါ
၁၀	ဦးသုနႏၵာ		မိုးမိတ္
၁၁	ဦးပညာ၀ံသ	ကြမ္းလံုခရိုင္	ဟုိပန္
၁၂	ဦးနႏၵာ		နမ့္ခမ္း
၁၃	ဦးသန္းေမာင္		နမ့္ခမ္း
၁၄	ဦးစ၀္ခူး	လြယ္လင္ခရိုင္	မုိင္းကိုင္း
၁၅	ဦးခ်စ္ထြန္း	။	။
၁၆	ဦးနိကၡမၼ		ကေလာ
၁၇	ဦးစိတၱ		ကေလာ
၁၈	ဦးအဆန္မာအင္		က်ဳိင္တံု
၁၉	ဦးခမ္းလိႈင္	တုိင္းပညာ၀န္	ရွမ္းျပည္နယ္ပညာေရးမွဴ

ဤအဖြဲ႔သည္ ၁၉၆၇ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ (၃၁) ရက္မွ ၾသဂုတ္လ (၄) ရက္ေန႔အထိ ပထမအႀကိမ္အစည္းအေ၀းက်င္းပကာ ေအာက္ပါ ပေလာင္စာမူကို တင္ျပၾကသည္။

က) မြန္ျမန္မာအကၡရာ	(၁) ဦးေပၚစံ (၂) ဦးေက်ာ္စိန္
ခ) ရွမ္းအကၡရာ	(၁) ဦးနာဂေသနာ (၂) ဦးနႏၵာစရိယ
(ဂ) ယြန္းအကၡရာ	(၁) ဦးနိကၡမၼ
ဃ) ေျမာက္ပိုင္းရွမ္းစာမူသစ္	(၁) ဦးသန္းေမာင္

ရန္ကုန္-မႏၱေလးတကၠသိုလ္မ်ားတြင္ ပညာသင္ၾကားေနၾကေသာ တအာင္းေက်ာင္းသူ/ သားမ်ားၾကိဳးစား အား ထုတ္မွဳ၊ နယ္ခံတအာင္းစာေပ တမူတည္းျဖစ္ေျမာက္ေစလိုေသာ ဆႏၵျပင္းျပမွဳေၾကာင့္ နမ့္ဆန္ ၊နမ့္ခမ္း၊ ကြတ္ခိုင္၊ မူဆယ္၊ လားရွႈိး၊ သီေပါ၊ ေက်ာက္မဲ၊ေတာင္ၾကီး၊ ကေလာ၊ မိုးကုတ္၊ မႏၱေလး၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႔မ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ပါ၀င္ေသာ  ပေလာင္ စာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမွဳ ဗဟိုေကာ္မတီကို ပထမအၾကိမ္ညီလာခံ (၂၉-၂-၇၃)ေန ့တြင္ ဖြဲ ့စည္းလိုက္သည္။

ပထမအၾကိမ္ညီလာခံတြင္ ပေလာင္စာျပဳ ပုဂၢိဳလ္မ်ားက အေျမာ္အျမင္ၾကီးစြာျဖင့္ မိမိအႏွစ္ႏွစ္အလလ ျပဳစုခဲ့ေသာ စာမူကို ဗဟိုေကာ္မတီသို႔အသီးသီးေပးအပ္ လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။ ၎စာမူမ်ားကို တအာင္းတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသူ/သားမ်ားက စာျပဳ ပုဂၢိုလ္မ်ားထံေလ့လာမွတ္သားျခင္း၊ အၾကံဥာဏ္မ်ား ေတာင္းခံျပီးေနာက္ ပေလာင္တစ္မ်ိဳးသားလုံး  အသုံးျပဳႏိုင္မည့္ တမူတည္းေသာ ပေလာင္စာမူကို ျပဳစုျပီး ဒုတိယအၾကိမ္ညီလာခံ (၃၀-၈-၇၂) ေန ့တြင္တညီတညြတ္တည္း အတည္ျပဳ ျပဌာန္းလိုက္ပါသည္။

* ဒုတိယအၾကိမ္ညီလာခံကို ၁၉၇၂ -ခု ၊ၾသဂုတ္လ(၃၀)မွ စက္တင္ဘာ(၂)ရက္အထိ နမ့္ခမ္းတြင္က်င္းပသည္။
* တတိယအၾကိမ္ညီလာခံကို ၁၉၇၃-ခု ဧျပီလ(၉)ရက္မွ ဧျပီလ(၁၁)ရက္အထိ မိုးကုတ္ျမိဳ ့တြင္က်င္းပသည္။
* စတုတၱအၾကမ္ညီလာခံကို ၁၉၈၂-ခု၊ေအာက္တုိဘာလ (၂၄)ရက္မွ (၂၇) ရက္အထိနမ့္ခမ္းတြင္ က်င္းပခဲ့သည္။
* ပဥၥမအၾကိမ္ညီလာခံကို ၁၉၉၂-ခု မတ္လ(၃)ရက္မွ (၅)ရက္ေန ့အထိေက်ာက္မဲျမိဳ ့တြင္က်င္းပခဲ့သည္။
* ဆဌမအၾကိမ္ညီလာခံကို ၁၉၉၆-ခု၊ မတ္လ(၂၀)ရက္မွ (၂၂)ရက္ေန ့အထိနမ့္ဆန္ျမိဳ ့တြင္က်င္းပခဲ့သည္။
* သတၱမအၾကိမ္ညီလာခံကို ၂၀၀၀- ျပည့္ႏွစ္မတ္လ ၉၂၂)ရက္မွ (၂၄)ရက္ေန ့ထိနမ့္ဆန္ျမိဳ ့တြင္က်င္းပခဲ့သည္။


ျမန္မာႏိုင္ငံပေလာင္စာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမွဳဗဟိုေကာ္မတီကို နမ့္ဆန္ျမိဳ ့၌ထားရွိျပီး ျမိဳ ့နယ္ပေလာင္စာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမွဳ ေကာ္မတီကို နမ့္ဆန္၊ေက်ာက္မဲ၊သီေပါ၊ နမၼတူ၊လားရႈိး၊ကြတ္ခိုင္၊မူဆယ္၊ နမ့္ခမ္း၊မန္တုန္၊ မိုးကုတ္၊ မႏၱေလး၊ ကေလ၊ ရန္ကုန္ျမိဳ ့မ်ားတြင္ ဖြဲ႕စည္းထားရွိသည္။

မယ္တို႔ပေလာင္ စာအုပ္မွ ေကာက္ႏုတ္ၿပီး ေရးသားထားပါသည္။

Read more »

လက္ဖက္အျပင္ တျခားေသာ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းမ်ား

ေတာင္ယာ၊ လယ္ယာ ။     ။ ပေလာင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ လက္ဖက္အျပင္ ဒုတိယ ပင္မ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း ေတာင္ယာ၊ လယ္ယာကိုလည္း စိုက္ပ်ဳိးစားသံုးၾကပါသည္။ ေတာင္ယာစိုက္ပ်ဳိးရာတြင္ သံုးႏွစ္တစ္ႀကိမ္ေနရာေျပာင္းေရႊ႔စိုက္ပ်ဳိးရပါသည္။ ေတာင္ယာစိုက္ပ်ဳိးသည့္အခါတြင္ ေရမလိုအပ္ေပ။ ေတာင္ယာစိုက္ပ်ဳိးသည့္အခါတြင္ ေတာင္ေစာင္း၊ ေတာင္ကမ္းပါးမ်းာ၊ ကုန္းျမင့္မ်ားတြင္ စိုက္ပ်ဳိးပါသည္။
လူအင္အားႏွင့္ ရင္းႏွီးျပဳလုပ္ထားရပါသည္။ လက္ယာစုိက္ႏုိင္ရန္အတြက္ သစ္ပင္ခ်ဳံႏြယ္အစ ရွိသည့္တို႔ကို ခုတ္ရွင္းေလ့ရွိပါသည္။ ခုတ္ထားေသာ သစ္ပင္တို႔ကို တန္ခူးလတြင္ မီးျပန္ရိႈ႔ရပါသည္။ မ်ားေသာ အားျဖင့္ ေတာင္ယာထိုးထားသည့္အခါတြင္ ေပါက္ျပားထူးရြင္းမ်ားႏွင့္ တူးဆြျခင္းျဖင့္ လူအင္အားႏွင့္ အသံုးျပဳရပါသည္။ နတ္ေတာ္၊ ျပာသို၊ တပို႔တြဲလမ်ားတြင္ ေတာင္ယာ စပါးေကာက္လႈိင္မ်ားကို တလင္း၌ႏွယ္ၾကသည္။


ေတာင္ယာစိုက္ပ်ဳိးျခင္း ပင္ပန္းေသာ အလုပ္တခုျဖစ္ပါသည္။ သံုးေလးႀကိမ္ စိုက္ပ်ဳိးသည့္အခါတြင္ ေျမၾသဇာနည္းပါး သည့္ အခါတြင္ တေနရာသို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ရပါသည္။

လယ္ယာ ။     ။ လယ္ယာမ်ားကို ေႏြရာသီတြင္ လယ္ယာေျမကို ျပန္လည္တူးဆြျခင္းျပဳလုပ္ပါသည္။ စပါးပ်ဳိးသည့္အခါတြင္ တေပါင္းလေလာက္ျဖစ္ပါသည္။ မိုးတြင္းခ်ိန္တြင္ စပါးေကာက္စိုက္ခ်ိန္ျဖစ္ပါသည္။ ဝါေခါင္ႏွင့္ေတာ္သလင္းလတြင္ စပါးေပါင္းသင္းရွင္းလင္းခ်ိန္ျဖစ္ပါသည္။ သီတင္းကြၽတ္လ၊ စပါးရိတ္သိမ္းထားပါသည္။ တန္ေဆာင္မုန္းလတြင္ စပါးကို ရုပ္သိမ္းအခ်ိန္ျဖစ္ပါသည္။ လယ္ယာတြင္ ေရရွိေသာ ေနရာတြင္ စိုက္ပ်ဳိးရပါသည္။ လူအင္အားကို အသံုးျပဳရသလို ကြၽဲအင္အားကိုလည္း မ်ားေသာအားျဖင့္ အသံုးျပဳရပါသည္။

မီးေသြး ။     ။ နမ့္ခမ္းၿမိဳ႔နယ္တြင္ လက္ဖက္ေျခာက္ေစ်းႏႈန္း က်ဆင္းမႈေၾကာင့္ ပင္မလက္ဖက္ကို မီးေသြးအေရာင္းအဝယ္သို႔ ေျပာင္းလဲရွာၾကပါသည္။  မီးေသြးကို ေႏြရာသီႏွင့္ ေဆာင္းရာသီတြင္ အဓိကျပဳလုပ္ပါသည္။ က်န္ေသာ မုိးရာသီတြင္လည္း အခ်ဳိ႔မိသားစုတြင္ မီးေသြးဖုတ္ေနပါသည္။ မီးေသြးျပဳလုပ္သည့္အခါတြင္ ပထမဦးဆံုး ေတာေပါမ်ားေသာေနရာတြင္ ရွာဝယ္ထားရပါသည္။ ပထမအဆင့္တြင္ က်င္းတူးႏုိင္မယ့္ေနရာေတြ ရွာၿပီး ရွင္းရပါသည္။ ထို႔မွတဆင့္ က်င္းတူးရပါသည္။  က်င္းမေကာင္းလွ်င္ က်င္းၿပိဳတက္ၿပီး မီးေသြးေပါင္းမ်ားစြာ ဆံုးရႈံးရပါသည္။ တခါတေလမွာ လူခြဲၿပီး တခ်ဳိ႔ေသာလူကို က်င္းတူးေနစဥ္မွာ က်န္လူမ်ားကို ထင္းခုတ္ရပါသည္။ ထင္းႏွင့္က်င္းတူၿပီးၿပီေနာက္ပိုင္း မီးေသြးစဖုတ္ႏုိင္ပါသည္။ မီးေသြးကို ေဆာင္းရာသီတြင္ အေကာင္းဆံုးထုတ္လုပ္ခ်ိန္ျဖစ္ပါသည္။  ဤရာသီတြင္ မီးေသြးဖုတ္၍ ၿမိဳ႔တြင္း(သို႔)တျခားေနရာတြင္ ေရာင္းဝယ္ရန္အတြက္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး လြယ္ကူပါသည္။  ေႏြရာသီတြင္ ရာသီဥတုပူလြန္းတဲ့အတြက္ မီးေသြးက်င္းထဲ မီးေပါက္ႏုိင္ပါသည္။  မီးေသြးထုတ္ခ်ိန္တြင္ ေရအမ်ားႀကီး လုိအပ္ပါသည္။ လူပင္ပန္းၿပီး မီးေသြးထြက္တဲ့ပမာဏလည္း ေလ်ာ့နည္းပါသည္။ မုိးရာသီတြင္ မီးေသြးဖုတ္သည့္အခါတြင္ အႏၱရာယ္မ်ားလွပါသလို မိုးရာသီတြင္ က်င္းမ်ားၿပိဳတတ္သည္။ တခ်ဳိ႔မီးေသြးထုတ္ေနစဥ္မွာ ေျမၿပိဳၿပီး လူကို ထိခုိက္ေစပါသည္။ ထင္းခုတ္၊ ထင္းသယ္၊ မီးေသြးဖုတ္သည့္အခါတြင္ လူႏွင့္ေငြအင္အား အသံုးျပဳရပါသည္။

Read more »

ပေလာင္လူမ်ဳိးမ်ား အဓိက ပင္မ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း

(၁)

ပေလာင္လူမ်ဳိးမ်ားရဲ့ အဓိကပင္မအသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းမွာ လက္ဖက္ျဖစ္ပါတယ္။ အေလာင္းစည္သူမင္းႀကီး မာလာယုကြၽန္းသို႔ ေရာက္ေတာ္မူစဥ္အခါက အဂၤတိေဒဝ၊ ေဇယ်၊ သၾသဳ၊ ဗါႏုဒိဗၺ အမည္ရွိေသာ နတ္ဘီလူးညီေနာင္ ေလးေယာက္တို႔က ဟသၤသာဇလုပ္အတြင္းမွရွိတဲ့ “နိလဗီဇ” ေခၚ “ရသာဝသီ” နတ္သစ္ေစ့ကို ဆက္သလိုက္ရာ ထိုနတ္သစ္ေစ့ကို ပေလာင္လူမ်ဳိးမ်ား စိုက္ပ်ဳိးစားေသာက္ၾကရန္ ေပးသနားေတာ္မူေလတယ္။

ပေလာင္တို႔ကို မင္းႀကီးတြင္ပါလာေသာ “နိလဗီဇ” သစ္ေစ့ကို စိုက္ပ်ဳိးစားေသာက္ရန္ ေပးသနားေတာ္မူ၍ ပေလာင္လူမ်ဳိးတို႔က စိုက္ပ်ဳိးၿပီးေနာက္ အပင္အရြက္ျဖစ္သည့္အခါ ခူးဆြတ္၍ မင္းႀကီးထံဆက္သၾသေသာ္ မင္းႀကီးသည္ ထိုသစ္ရြက္တို႔ကို စားေတာ္ေခၚေလတယ္။ မင္းႀကီးမွာ လက္ဖက္ကို စက္ေတာ္မေခၚႏိုင္ဘဲ လက္ဖက္ကိုပိုက္ၿပီး ေနရေသာေၾကာင့္ ထိုသစ္ရြက္ကို လက္ပိုက္ဖက္ရြက္ေခၚရာမွ ကာလၾကာ၍ “လက္ဖက္ရြက္ကို ” ၄င္းမွာ “လက္ဖက္” ေခၚသည္ဟုဆိုေလတယ္။

မင္းႀကီးေပးသနားေတာ္မူေသာ နိလဗီဇ၊ ရသဝသီ နတ္သစ္ေစ့ကို ပေလာင္အမတ္ အမ်ဳိးသားတဦးထံ (တာေမာင္ငြဳိင္း) ေပးကမ္းတဲ့အခါမွာ လက္တဖက္ႏွင့္ ခံယူတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ လက္တဖက္ပင္လို႔ စတင္ေခၚ ေဝၚခဲ့ၾကတယ္။ ကာလၾကာၿပီး “လက္တဖက္”ပင္မွ “လက္ဖက္ပင္” ၄င္းမွ လဘက္ပင္ ဘကုန္းေပၚလဆင့္၍ “လဖက္” ဟုလည္းေရးထံုးျပဳၾကေလတယ္။

အေလာင္းစည္သူမင္းႀကီး လဘက္မ်ဳိးေစ့ေပးေသာ ေနရာအထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ အေဆာက္အဦးအတြင္း၌ မင္းႀကီးက လဘက္မ်ဳိးေစ့ ေပးသနားေတာင္မူစဥ္ “တာေမာင္ငြဳိင္း”က လက္တစ္ဖက္တည္းခံယူေနတဲ့ပံု ေက်ာက္ရုပ္ရွိ ထားတယ္။ ပေလာင္ဘာသာႏွင့္ လဘက္ကို “ျမန္း” ရွမ္းဘာသာျဖင့္ “နိမ့္” ဟုေခၚသည္။ အဓိပၸါယ္တူျဖစ္ရာ ဇလုပ္ထဲက မ်ဳိးေစ့ဟုဆိုလိုရင္းျဖစ္ေပတယ္။

ေရႊဖီခ်ိန္ ဦးဦးဖ်ားဖ်ားမွ ရရွိလာေသာ မိုးလြတ္ေလလြတ္ လက္ဖက္ေျခာက္၊ အခ်ဳိေျခာက္၊ လက္ဖက္စိုတို႔ကို အေလာင္းစည္သူမင္းအား ပူေဇာ္သၾကပါတယ္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သူ၏ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ပေလာင္ လူမ်ဳိးမ်ားက လက္ဖက္ကို ေကာင္းမြန္စြာဘဝရပ္တည္ေရးအတြက္ ေျဖရွင္းႏုိင္ခဲသလို လက္ဖက္အထြက္ေကာင္း ေအာင္လည္း အၿမဲတမ္း ပူေဇာ္ပသၾကပါတယ္။

(၂)

လက္ဖက္ဖူးပြင့္ရန္အတြက္ တေပါင္းလေလာက္တြင္ မိုးဦးစၿပီး ရြာသြန္းပါတယ္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ က်မတို႔ဆီမွာ ေျပာေလ့ရွိတာကေတာ့ ေရႊဖီဦးအတြက္ ရြက္ႏုေလးေတြ ဖူးပြင့္ဖို႔ ရြာခ်ေပးသလို ေရႊဖီဦးကို ႀကိဳဆိုတာျဖစ္ပါတယ္။ လက္ဖက္အဖူး အညြန္႔မ်ား မိုးအရွိန္ႏွင့္ ေလအရွိန္ေၾကာင့္ ေဝေဝဆာဆာ ဖူးပြင့္လာပါတယ္။

ေရႊဖီခ်ိန္တြင္မ်ားေသာအားျဖင့္ လက္ဖက္ၿခံပိုင္ရွင္ေတြက လက္ဖက္ေစ်းႏႈန္းမမွီမွာ တေၾကာင္း၊ လက္ဖက္ရင့္သြားမွာ ေၾကာက္တာကတေၾကာင္း လက္ဖက္ခူးကူဖုိ႔ ဗမာျပည္သူမ်ားကို အကူညီေတာင္းပါတယ္။ ေနရာေပါင္းစံု ေဒသေပါင္းစံုပဲ သြားေခၚၾကပါတယ္။ အခ်ဳိ႔ေသာက်ေတာ့ သီေပါရွမ္း၊ ေက်ာက္မဲရွမ္းေတြကို ေခၚပါတယ္။ ေရႊဖီဆိုရင္ က်မတို႔ဆီမွာ ပြဲအစီဆံုးျဖစ္သလို လူေပါင္းစံုနဲ႔စုေပါင္းၿပီး ေနထိုင္ၾကပါတယ္။

(၃)

ကဆုန္လဆိုရင္ ေရႊဖီခ်ိန္ၿပီးခါးနီးျဖစ္ၿပီး လက္ဖက္နည္းနည္းပါးပါးက်န္တာကို ခူးဆြတ္တဲ့အခ်ိန္ ျဖစ္သလို ခါးကန္ကို ႀကိဳဆိုတဲ့အေနနဲ႔ ပိုက္ဆံတတ္ႏုိင္တဲ့ လက္ဖက္ၿခံပိုင္ရွင္ေတြက လက္ဖက္ေပါက္၊ ၿခံရွင္း၊ လက္ဖက္အပင္ ထိပ္ဖ်ားကို ခုတ္ျဖစ္ထားရပါတယ္။ ကဆုန္လကုန္ နယုန္လေလာက္ဆိုရင္ ခါးကန္ခ်ိန္ျပန္ေရာက္လာၿပီ။ မိုးရာသီလည္းျဖစ္တဲ့ ခါးကန္ခ်ိန္ဆိုရင္ ခူးဆြတ္ဖို႔အတြက္ တအိမ္ၿပီးတအိမ္ ကိုယ္နဲ႔ရင္းႏွီးတဲ့သူႏွင့္ လွည့္လွယ္ၿပီး သူတလွည့္ ကိုယ့္တလွည့္ သြားေလ့ရွိပါတယ္။ မိုးရာသီခ်ိန္ျဖစ္ေတာ့ လူေတြေတာ္ေတာ္ေလးနဲ႔ ပင္ပင္ပန္းပန္း လက္ဖက္ခူး ရပါတယ္။ မိုးဘယ္ေလာက္ပဲရြာရြာ လက္ဖက္ကို မျပစ္ထားရက္ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔ဆုိေတာ့ ပေလာင္ေတြရဲ့ အသက္ေမြးေက်ာင္းဟာ လက္ဖက္ျဖစ္တယ္ဆုိေတာ့ လက္ဖက္ရွိမွ တျခားေသာ စားေသာက္ကုန္ကို ဝယ္စားႏုိင္ မွာျဖစ္ပါတယ္။ ေပ်ာ္စရာလည္း ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ ေဒသေပၚမွာမူတည္ၿပီး လက္ဖက္ကို ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။

(၄)

သတင္းကြၽတ္လႏွင့္ တေဆာင္မုန္းလ ေလာက္ဆိုရင္ ခါးကန္ကုန္ခါးနီးခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ဖက္ကုန္ခါးနီးလဲျဖစ္ေတာ့ လက္ဖက္သီးကို စၿပီးခူးဆြတ္တယ္၊ လက္ဖက္ပင္ပ်ဳိးေထာင္တယ္၊ အပင္ေသေနရာမ်ားတြင္ အစားထိုးစိုက္တယ္ အစရွိသည့္တို႔ျပဳလုပ္ေလ့ရိွပါတယ္။ ခူးဆြတ္ၿပီးတဲ့လက္ဖက္သီးကို တစ္လ၊ ႏွစ္လေလာက္ သိုေလွာင္ထားၿပီးမွ အခ်ဳိ႔ေပါင္းေပါက္ၿပီး အပင္ပ်ဳိးကာ ျပန္စိုက္ပါတယ္။ လက္ဖက္ပင္ကို (၃)ႏွစ္ၾကားထားၿပီးမွ လိုအပ္တဲ့ ေနရာတြင္ျပန္လည္အစားထိုးစိုက္ပ်ဳိးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေပးရပါတယ္။ တခ်ဳိ႔မွာ လက္ဖက္ၿခံထဲရွိ လိုအပ္တဲ့ လက္ဖက္ပင္ပါးတဲ့ေနရာကို တေတာင္အနက္နဲ႔ တေပပတ္လည္ဝန္းက်င္ရွိ အက်င္းမ်ားတူးၿပီး မ်ဳိးေစ့ေလး၊ ငါးေစ့ ထည့္ပ်ဳိးၾကၿပီး (၃)ႏွစ္ၾကာ အပင္ေပါက္မ်ားအား အခ်ဳိ႔ႏႈတ္၍ အျခားေနရာတြင္ ျပန္စိုက္မ်ားရွိသလို ျပန္မစိုက္ သူေတြလဲရွိပါတယ္။ ျပန္စိုက္ရာတြင္ အပင္ေပါက္မ်ားကို အေတာ္ေလး ဂရုစိုက္ျပဳစုေပးရပါတယ္။ ၾကမ္းၾကမ္း တမ္းတမ္းလည္း ခူးဆြတ္လို႔မရပါဘူး။

(၅)

နတ္ေတာ္၊ ျပာသိုႏွင့္ တပို႔တြဲလဆိုရင္ လက္ဖက္အရြက္မ်ား အထြက္တိုးေစရန္အတြက္ ေနာက္ထပ္တႀကိမ္ လက္ဖက္ၿခံကိုေပါင္းသင္း၊ ရွင္းလင္းေပးျခင္းကို အျပန္အလွန္ အင္အားသံုးၿပီးေပါက္ထြင္ ရွင္းလင္းေပးရပါတယ္။ ေရႊဖီအလြန္မိုးလက္ဖက္မတိုင္မွီၾကားကာလအတြင္း အပင္ျမင့္နဲ႔ ခူးဆြတ္ရန္ခက္ခဲတဲ့လက္ဖက္ပင္မ်ားကို (၇)ႏွစ္ တႀကိမ္ခ်ဳိင္းၿပီး ေနာက္ထပ္(၃)ႏွစ္ေစာင့္၍ ေကာင္းေကာင္းခူးရပါတယ္။ လက္ဖက္ကို ခူးလြယ္ရန္ျဖစ္သလို အိုေသာ အပင္ကိုျပန္လည္ ႏုပ်ဳိးလာေအာင္လည္းခ်ဳိင္းေပးျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ လက္ဖက္ခုတ္ထိလိုက္လွ်င္ လက္ဖက္အထြက္ ေကာင္းေအာင္ျဖစ္ပါတယ္။

၄င္းရာသီကိုလည္း တႏွစ္ပတ္လံုး လိုအပ္ေသာ ထင္းမ်ားခုတ္ျခင္း၊ အိမ္အေရာက္ လူအားနဲ႔ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ႏြား၊ ျမင္းအစရွိသည့္တို႔ကို အသံုးျပဳၿပီးသယ္ရပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္ဆိုရင္ လူေတြက ေတာ္ေတာ္ေလးကိုပင္ပန္းတဲ့ ရာသီျဖစ္ပါတယ္။ ဟင္းသီး၊ ဟင္းရြက္ မစိုက္တဲ့အခ်ိန္ျဖစ္သလို အလြန္ေျခာက္ေသြ႔တဲ့ရာသီျဖစ္ပါတယ္၊၊ ဤ ရာသီကို ဝင္ေငြမရွိတဲ့အခ်ိန္လို႔ ပေလာင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ အလြန္ဆင္းရဲေသာအခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။

(၆)

လက္ဖက္ေျခာက္လုပ္ပံုလုပ္နည္း လက္ဖက္လုပ္ပံုလုပ္နည္းမွာ ဦးစြာလက္ဖက္အပင္မွ လက္ဖက္ရြက္မ်ားအား ခူးဆြတ္ရမည္။ ၄င္းအရြက္မ်ားကို ေရေႏြးေငြ႔အသံုးျပဳကာ ေပါင္းေခ်ာင္အတြင္း ထည့္၍ေပါင္းရမည္။ အရြက္မ်ား လိမ္ေစရန္ အဖန္ဓါတ္မ်ားေလ်ာ့ေစရန္အတြက္ လွိမ့္ေပးရမယ္။ ၿပီးေတာ့ အေျခာက္ျဖစ္လာေစရန္အတြက္ ဖ်ာမ်ား ေပၚတြင္ေနလွန္းေပးရမည္။ မနက္မိုးမလင္းခင္ ၅-၆ နာရီတြင္ စလွန္ၿပီးျဖစ္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ ပေလာင္လူမ်ဳိးမ်ားက လက္ဖက္သြားခူးတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ ၄င္းအေျခာက္မ်ားမွ အေကာင္း (အမာ)ႏွင့္အပြ (အရင့္) ေရာေနေသာ လက္ဖက္မ်ားအား သီးသန္႔စီျပန္ခြဲရဦးမယ္။ ၿပီးေတာ့ လက္ဖက္အညြန္႔ စင္းစင္းေလးမ်ားျဖစ္လာရန္အတြက္ ၄င္းအား စကာက်ဲမ်ားျဖင့္ ျပန္ခ်ေပးပါတယ္။

လက္ဖက္ေျခာက္လုပ္ငန္းအား အဓိကအားျဖင့္ ေရႊဖီခ်ိန္တြင္သာ ျပဳလုပ္ၾကၿပီး ခါးကန္ခ်ိန္တြင္ လက္ဖက္စုိ၊ လက္ဖက္ေလွာ္စက္မ်ားျဖင့္ အခ်ဳိေျခာက္ လက္ဖက္သာလွ်င္ ျပဳလုပ္ၾက ပါတယ္။ ပွ်မ္းမွ်အားျဖင့္ လက္ဖက္စို ၃ ပိသာကို လက္ဖက္ေျခာက္ (အဖန္ေသာက္) ျပဳလုပ္လွ်င္ တပိသာ ထြက္ပါတယ္။ ေရႊဖီဦး (သို႔) ေရႊဖီမိုးလြတ္၊ေလလြတ္ လက္ဖက္ေျခာက္ဟာ အေရာင္အဆင္းေတာက္ေျပာင္ျခင္း၊ ေသးငယ္ျခင္း၊ လက္ဖက္ေျခာက္ အရုိးတံကေလးမ်ားေပၚတြင္ ေငြျခည္ေရာင္ေခၚေသာ အျဖဴေရာင္အစင္း ကေလးမ်ားပါျခင္း၊ လက္ဖက္ ရုိးတံကေလးေတြ ခတ္မ်ားမ်ားသာ ပါရွိေသာေၾကာင့္ လက္ႏွင့္ဆုပ္ကိုင္ၾကည့္လွ်င္ ဆူးမ်ားစူး သကဲ့သို႔ရွိၿပီး အျခားအမ်ဳိးအစား လက္ဖက္ေျခာက္မ်ားထက္ အေလးခ်ိန္ပို၍စီးျခင္း၊ ဖ်ဥ္ျခင္းခ်ဳပ္ေသာ အပ္နဖ်ားေပါက္တြင္ ထည့္သြင္းဝင္ေရာက္ေသာ ပုရစ္ဖူးကေလးမ်ားစြာ ရွိသည့္အျပင္ ျဖဴး၊ ေျပာင္၊ မာ၊ ေသး၊ ရသာ ခ်ဥ္ဖန္ေမႊးဟူေသာ ဂုဏ္ရွစ္မ်ဳိးႏွင့္လည္း ျပည့္စံုလွပါတယ္။ အရည္မလင့္ႀကိဳသျဖင့္ကား ဝါက်င့္လွ်ံ ေရႊရည္ႀကံရွိသလို ပ်ားရည္စံ မွ်ရွိပါတယ္။

လက္ဖက္ေျခာက္ကို တဝေသာက္သံုးသူမ်ား အဆိပ္အေတာက္ကို ေျပေစျခင္း အေမာအပန္းကို ေျပေစျခင္း၊ စိတ္ႏွလံုးၾကည္လင္ေစျခင္း၊ ေသြးအားေလအားနည္း ေနသူမ်ားကို ေလအားေသြးအားေကာင္းေစႏိုင္ျခင္း၊ ဆီး ေရာဂါမ်ားကိုလည္း ေပ်ာက္ကင္းေစႏိုင္ျခင္းစတဲ့ အစြမ္းသတၱိမ်ားနဲ႔လည္း ျပည့္စံုပါတယ္။

သႀကၤန္က်ၿပီးေနာက္ ၁၅ ရက္အတြင္းခူး၍ ျပဳလုပ္ေသာ လက္ဖက္ေျခာက္ကို “ေရႊဖီရြက္သား” လို႔ေခၚ တတ္ၾကပါတယ္။ လက္ဖက္ေျခာက္ေကာင္းဆိုလွ်င္ နမ့္ဆန္ၿမဳိ႔နယ္ ေတာင္ေက်ာ္ေက်းရြာႏွင့္ ဟြမ္ဟဲေက်းရြာတြင္ အေကာင္းဆံုးဟု သတ္မွတ္ၾကပါတယ္။

(၇)

ပေလာင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ လက္ဖက္ေျခာက္ျပဳလုပ္တဲ့အျပင္ လက္ဖက္စိုကိုလည္း ေျမာက္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ လက္ဖက္စိုမ်ားအနက္ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔နယ္ ဇယန္းႀကီးအရပ္မွထြက္ေသာ လက္ဖက္ကိုသာ အေကာင္းဆံုးဟု သတ္မွတ္ထားပါတယ္။ ဇယန္းႀကီးအရပ္မွ ေျမၾသဇာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္တယ္။ ေနေရာင္ျခည္စ၍ ထြက္လွ်က္ထြက္ျခင္း လက္ဖက္ပင္မ်ားအတြက္ လိုအပ္ေသာ အပူရွိန္ကိုလည္း မွန္မွန္ရရွိတယ္။ ရြာခ်ေသာ မိုးေရလည္း လက္ဖက္ပင္မ်ားေအာက္တြင္ ဝပ္မေနဘဲ ေလွ်ာက်သြားေစႏိုင္တဲ့ သဲေျမ၊ ေက်ာ္ကစရစ္ခဲေျမ၊ အခံဓါတ္နဲ႔ အေအးဓါတ္မ်ားရွိပါတယ္။ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာ (သို႔) အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာမွ တိုက္ခတ္ေသာ ေလျပင္းမုန္တိုင္း ဒဏ္မ်ားကို မထိခိုက္ႏိုင္ရန္ ေတာင္မ်ားကလည္း ပတ္လည္ဝိုင္း၍ ကာကြယ္ေပးလ်က္ရွိတယ္။ ထိုသို႔ေသာ ပထဝီအေနအထားကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ဇယန္းႀကီးအရပ္မွ လက္ဖက္မွာ အေကာင္းဆံုးဟု သတ္မွတ္ၾကပါတယ္။

လက္ဖက္စိုလုပ္နည္းမွာ လက္ဖက္စိုလုပ္နည္းမွာ လက္ဖက္ပင္မွ မႏုမရင့္က်င့္က်င့္။ ငါးေထြးရြက္ လက္ဖက္ရြက္မ်ားကို ခူးယူရပါတယ္။ ခူး၍ေပါင္းၿပီး နယ္ကာေျမက်င္းထဲရွိ ႏွီးႏွင့္ရက္လုပ္ထားေသာ ပုတ္ထဲသို႔ ထည့္ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဂုတ္ႏွိပ္သိပ္ထားကာ ဖ်ာၾကမ္းမ်ားဖံုး အုပ္လ်က္ ေျမဓါတ္ႏွင့္ ႏွပ္ထားရေပသည္။ လက္ဖက္စို ျပဳလုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ အိပ္ေရးအရမ္းပ်က္ပါတယ္။ ည ၈ နာမွ ၁ နာရီအထိ လက္ဖက္ေပါင္း လွိမ့္ေပးရတယ္။ လူအင္အားနဲ႔ လွိမ့္ေပးရတယ္။ ရနံ႔သင္း၍ ဖန္ခ်ဳိအရသာရွိေသာ လက္ဖက္ေျခာက္ႏွင့္ လူတကာလွ်ာလည္ေအာင္ အရသာေကာင္းသည့္ လက္ဖက္စိုမ်ားအားျပဳလုပ္ရသည္မွာ လြယ္ကူသည့္ အလုပ္မဟုတ္ေပ။ ေခတ္မွီဖြံ႔ၿဖဳိးမႈ မရွိေသာေၾကာင့္ လူအင္အားျဖင့္သာ ေနရာတကာ လုပ္ေနရေသာ ပေလာင္လူမ်ဳိးမ်ားအတြက္ ပင္ပန္းလွပါတယ္။

(၈)

လက္ဖက္ေျခာက္၊ လက္ဖက္စိုမ်ားကို ျမန္မာျပည္အႏွံ႔တြင္ ဆိုင္မ်ားတြင္ တင္ပို႔ေရာင္းခ်ပါတယ္။ အခ်ဳိ႔မွာ မိမိရြာတြင္းရွိ ပေလာင္ပြဲစားမ်ား၊ တရုတ္ပြဲစားမ်ားထံ ေရာင္းခ်ၿပီး တရုတ္နယ္စပ္ရွိ ပေလာင္မ်ားမွာလည္း တရုတ္ျပည္ဘက္သို႔သြား၍ ေရာင္းခ်ၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႔မ်ားေသာအားျဖင့္ ျမန္မာျပည္ေအာက္ပိုင္း၊ အထက္ပိုင္း၊ အလယ္ပိုင္းရွိ လက္ဖက္ကုန္သည္မ်ား ပြဲစားမ်ားက လာေရာက္ ဝယ္ယူသူမ်ားထံ ေရာင္းခ်ပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ေငြေၾကး တတ္ႏိုင္သူမ်ား မႏၱေလး၊ ရန္ကုန္၊ ဧရာဝတီတိုင္းတို႔ ဆင္းၿပီးကိုယ္တိုင္ ေရာင္းခ်ပါတယ္။

နိဂုံးခ်ဳပ္ေနနဲ႔- “လက္ဖက္ေကာင္းစားလိုလွ်င္ ပေလာင္ေတာင္တက္ေႏွး” “လက္ဖက္ ေကာင္းစားခ်င္လွ်င္ ပေလာင္ေတာင္တတ္ေနရမယ္” ဟု စကားပံုအရ တင္စားေခၚေဝၚၾကပါတယ္။

မယ္တို႔ပေလာင္ စာအုပ္တြင္ ကိုးကားေရးသားထားပါသည္။

Read more »

ပေလာင္တို႔၏ လအလိုက္ ပြဲေတာ္မ်ား

တပို႕တြဲလ ။     ။ ပေလာင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ တပို႔တြဲလတြင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ မုန္႔လုပ္စား တတ္ပါတယ္။ အဓိကမုန္႔မ်ားမွာ မုန္႔ဖက္ထုပ္ (ေကာက္ၫွင္းဆန္ကို အမုန္႔ႀကိတ္ၿပီး ႀကံသကာ၊ အုန္းသီး၊ ႏွမ္း၊ ဖတ္ရြက္ ႏွင့္ ထုပ္ထား) မုန္႔လက္ေကာက္၊ ေခါပုတ္၊ ေခါင္ယာဂု စအရွိသည္ကို ျပဳလုပ္ပါတယ္။ ေျခာက္ေသြ႕တဲ့ရာသီျဖစ္သလို အစားအေသာက္ဆင္းရဲတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။
ၾကမ္းတမ္းစြာအလုပ္လုပ္ရတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္တာေၾကာင့္ တပို႔တြဲ မတိုင္ခင္ (၃-၄)အလုိမွာ အနားယူပါတယ္။ ေကာက္ၫွင္းဆန္၊ ႀကံသကာတို႔ လုယက္၀ယ္ယူထားၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေန႔ခင္း (သို႔) ညဆုိရင္ လူပ်ဳိ၊ အပ်ဳိမ်ားက အခ်ိန္ယူၿပီး မုန္႔ ႀကိတ္ၾကပါတယ္။ လူငယ္မ်ားက တအိမ္တက္ တအိမ္ဆင္း ကူညီေလ့ရွိပါတယ္။

မုန္႔ရတဲ့အခ်ိန္မွာ အိမ္တြင္းရွိ ဘုရားကို အထြဏ္ထိပ္ထားၿပီး အရင္လွဴသလို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာရွိေသာ ဘုရားကိုလည္း သြားေရာက္လွဴဒါန္းခဲ့ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေဆြမ်ဳိးအိမ္မ်ားကို မုန္႔လိုက္ေပးပါတယ္။ သူအိမ္လည္းလုပ္ ကိုယ္အိမ္လည္းလုပ္ မုန္႔မ်ားကို ဖလွယ္ ေပးၾကပါတယ္။ အရမ္းကို ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ အိမ္တိုင္းလိုလို အလုပ္နားၿပီး အခ်ိန္ေပး မုန္႔လုပ္ေလ့ရိွပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ ထင္ျဖဴ (မိုင္လို)ကို ေစတီပံုေဆာက္ပါတယ္။ တပို႔လျပည့္ေရာက္ တယ္ဆိုရင္ ထင္ျဖဴ မီးပံုပြဲကို ဗံုေမာင္းတီးၿပီး မီးရႈၾကပါတယ္။ ဒါဟာလဲ ပေလာင္တို႔ရဲ့ ရိုးရာျဖစ္ပါတယ္။


တေပါင္းလ ။     ။ တေပါင္းလဟာ ပေလာင္တို႕အတြက္ အေပ်ာ္ရႊင္ဆံုးအခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ နယ္အရပ္ရပ္က ပေလာင္ လူမ်ဳိးမ်ား စုေပါင္း၍ ပြဲေတာ္ ဆင္ႏြဲတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႔မွာဆိုရင္ ဘုရားႀကီးရွိပါတယ္။ ဘုရာၾကီးေပၚမွာ ဆုိင္ခင္းအတြက္ သဲကေလးေတြ ေဆာက္လုပ္ထားပါတယ္။ နမ့္ခမ္းဘက္ဆိုရင္ နမ့္ခမ္းၿမိဳ႔မွာျဖစ္ျဖစ္ ေက်းရြာအုပ္စုပဲျဖစ္ျဖစ္ စုေပါင္းၿပီး လုပ္ေဆာင္ၾကပါတယ္။ မန္တုန္မွာဆုိရင္ လည္း ထိုနည္းတူစြာျဖင့္ ျပဳလုပ္သလို တျခားေသာ ၿမိဳ႔နယ္ေတြမွာ လည္း ျပဳလုပ္ပါတယ္။

ေနာက္ တျခားေသာ သီေပါ၊ လားရိႈး၊ ေက်ာက္မဲ ရွမ္းလူမ်ဳိးက လာေရာက္၍ စားစရာ ငါးခ်ဥ္ေကာင္း၊ ၀က္သခ်ဥ္းေကာင္း၊ မုန္ညင္းခ်ဥ္းေျခာက္၊ မုန္ညင္းေျခာက္၊  မုန္႔မ်ဳိးစံုတို႔ အစရွိတဲ့ ေရႊဖီခ်ိန္ သံုးဖို႔ ခေမာက္ ေတြကို လည္း ေရာင္းခ်ပါတယ္။ ဘုရားႀကီး၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြမွာလည္း လူေတြ စည္းကားတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ စည္းကားလြန္းလို႔ လူရပ္တဲ့ေနရာေတာင္ တခါတေလ မရွိဘူး။ ေပ်ာ္စရာလဲ အရမ္းေကာင္းပါတယ္။ ငါးခ်ဥ္ကို ၀ယ္စား ခ်င္ရင္ တဆုိင္၀င္ တဆိုင္ထြက္ လိုက္ၿမီးၿပီးမွ ေကာင္းတဲ့ဆုိင္ေတြ႔ရင္ ၀ယ္ပါ တယ္။ ဘုရားကို ေရႊဖီခ်ိန္ စစထြက္တဲ့ မိုးလြတ္၊ ေလလြတ္ လက္ဖက္ ေျခာက္ကို သြားေရာက္ လွဴဒါန္းတဲ့ အခ်ိန္လဲျဖစ္ပါတယ္။



တန္ခူးလ ။     ။ သႀကၤန္ပြဲေတာ္ဆိုရင္လည္း အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ ေရႊဖီခ်ိန္ အလုပ္နားတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ လူေပါင္းစံုနဲ႔ ရြာကို လက္ဖက္လာခူးတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္ေတာ့ လူေပါင္းစံု စည္းကားတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ သႀကၤန္ပြဲေတာ္မွာဆုိရင္ ဘုရားကို ေရသပၸါယ္္ေပးတယ္။  လူႀကီးေတြကို လုိက္ၿပီး ေရခ်ဳိးေပး အစရွိသည့္တို႔ကို လိုက္လုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။

တခ်ဳိ႕ေသာ ၿမိဳ႕မွာဆုိရင္ မုန္႔ဖတ္ထုပ္ေတြ လုပ္စား၊ ေရစိမ္းေခါက္၊ မုန္႔ဟင္းခါး၊ ေရႊရည္ေအး အစရွိတဲ့ မုန္႔မ်ဳိးစံုကို လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။ ကိုယ့္နဲ႔ရင္းႏွီးေသာ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းမ်ားကို ဖိတ္ေကၽြးပါတယ္။ ကိုယ့္နဲ႔အသိမိတ္ေဆြမ်ား တယ္ဆိုရင္ တအိမ္ၿပီး တအိမ္လုိက္ ဖိတ္ၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ လူပ်ဳိ၊ အပ်ဳိေတြေပါင္းၿပီး ၀င္ေငြရွာ စုေဆာင္း လာသမွ် ဧည့္သည္မ်ားကို ေကၽြးေမြး ပါတယ္။



ကဆုန္လ ။     ။ ကဆုန္လဆိုရင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ပိုက္ဆံတတ္ႏုိင္ေသာ ရြာဆုိရင္ ပါဌာန္းပြဲ (ဘုန္းႀကီးတရားေဟာ္ပြဲ) ကို ျပဳလုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။

၀ါတြင္းသံုးလ ဆုိရင္ သက္ႀကီး ရြယ္အိုးေတြက ဥပုဒ္အဖိတ္တုိင္းတြင္ ဇရပ္မွာ သြားေစာင့္ပါတယ္။ ဥပုဒ္သြားေစာင့္တဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ ရြာမွာႀကီးတဲ့ လူပ်ဳိ၊ အပ်ဳိေတြ၊ အသက္ ၃၀-၄၀ရွိတဲ့အမ်ဳိးသမီးေတြက ညေရာက္ရင္ အခ်ဳိပြဲတခုခု သြားေကၽြးပါတယ္။  တခ်ဳိ႕ေသာ လူငယ္ေတြက အဖြဲ႕ ဖြဲ႕ၿပီး ၀င္ေငြရွာပါတယ္။ အဘိုး၊ အဘြားေတြကို ေကၽြးေမြးဖို႔ျဖစ္ပါတယ္။

အဖိတ္ညေနဆုိရင္ ကုမၼာရီအဖြဲ႕မ်ားက လျပည့္ေန မနက္ဆြမ္းေတာ္ တင္ရန္အတြက္ အသီးအႏွံကို ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ပန္းပံုေဖာ္ပါတယ္။ ျပင္ဆင္ ထားပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးနဲ႔ ဥပုဒ္ေစာင့္ေသာ အဘိုးအဘြားေတြအတြက္ ထမင္းဟင္းကို ျပင္ဆင္ထားပါတယ္။ တခါတေလ တ--ခံေပးတဲ့လူရွိတယ္။

ရြာသူရြာသားေတြလည္း အဖိတ္၊ ဥပုဒ္ဆိုရင္ အလုပ္နားၾကပါတယ္။ အဘိုး၊ အဘြားေတြလည္း လျပည့္ေန႔မတုိင္းခင္ (၈)ရက္မွာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၊ ေစတီမွာ ရွိတဲ့ ျမက္ပင္ေတြကို သြားေရာက္ရွင္းလင္းၾကပါတယ္။ ၀ါတြင္းသံုးလဆိုရင္ လူငယ္ေတြ၊ သက္ႀကီး ရြယ္အိုးေတြက အရမ္းေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါတယ္။



သီတင္းကၽြတ္လ ။     ။ သီတင္းကၽြတ္၀ါဆိုပြဲေတာ္ ဆုိရင္ေတာ့ တရြာၿပီး တရြာ လိုက္လံ လွဴဒါန္းၾကပါတယ္။ က်မတို႔နဲ႔ ရင္းႏွီးတဲ့ရြာျဖစ္သလို က်မတို႔နဲ႔ အလွဴအဒါန္း လုပ္ခ်င္ေသာရြာလည္းျဖစ္ရမယ္္။ က်မတို႔ ဘုန္းႀကီးက ၀ါႀကီးတယ္ဆုိရင္ က်မတို႔ဆီ အရင္လွဴရပါတယ္။ တျခားရြာ ဘုန္းႀကီး ၀ါႀကီးတယ္ဆုိရင္ တျခားရြာကို သြားလွဴရပါတယ္။

သီတင္းကၽြတ္၀ါဆိုပြဲဆုိရင္ လူဦးေရကို မသတ္မွတ္ထားပါဘူး။ လာခ်င္ သေလာက္ လာလို႔ရပါတယ္။ မလာခင္ဆုိရင္ေတာ့ လူဦးေရ ဘယ္ေလာက္လာ မလဲဆုိတာ ခန္႔မွန္းၿပီး ေျပာေပးရပါတယ္။ ဒါမွ ရြာအိုးသူႀကီးေတြ ဟင္းခ်က္၊ ထမင္းခ်က္ဖို႔ ခန္႔မွန္းႏုိင္ပါတယ္။ ဟင္းေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ ရြာမွာရွိေသာ ဖရံုသီး၊ ဗူးသီး၊ မ်ဥ္းခ်ဥ္နဲ႔ ဟင္းခ်က္ဖို႔ ထင္း အစရွိသည္တို႔ကို ရြာအိုးသူႀကီးထံ ေစတနာရွိသေလာက္ ေပးရပါတယ္။ ထမင္းကို ရပ္ကြက္အလိုက္ သတ္မွတ္ၿပီး ခ်က္ခိုင္းပါတယ္။ က်န္ရွိေသာ လုိအပ္ေသာ အသံုးစရိတ္ မ်ားကိုရြာမ်ားက ေစတနာရွိသေလာက္ လွဴဒါန္းၾကပါတယ္။

တခ်ဳိ႕ရြာေတြဆိုရင္ ပိုက္ဆံတတ္ႏုိင္ေသာ လူငယ္အဖြဲ႕ရွိတယ္ဆုိရင္ စတိတ္ရွဳိးပြဲ ေထာင္ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ စတိတ္ရႈိးရွိေသာ ရြာကို လူေတြက စည္းကားေလ့ရွိပါတယ္။

တရြာၿပီးတရြာလိုက္လွဴဒါန္းတဲ့အခ်ိန္မွာ ေပ်ာ္စရာ အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ ကိုယ့္ရြာအလွည့္ေရာက္ရင္ တျခားရြာကို ႀကိဳဆုိဖို႔အတြက္ အိုးစည္းေမာင္းသံနဲ႔၊ ဗံုေမာင္းသံနဲ႔ ႀကိဳဆုိပါတယ္။ လူပ်ဳိေခါင္းေဆာင္၊ အပ်ဳိေခါင္းေဆာင္နဲ႔အတူ လူပ်ဳိ၊ အပ်ဳိနဲ႔ ေပါင္းၿပီး ႀကိဳဆုိေပးရပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ရြာဆုိရင္ အရမ္းကို ေ၀းလြန္ လွၿပီး တညေစာၿပီး လာအိပ္ပါတယ္။ သတင္းကၽြတ္ပြဲေတာ္သည္ ပေလာင္ေတြရဲ့ တန္ဖိုးထားေသာ အရာျဖစ္ပါတယ္။



တန္ေဆာင္မုန္း ။     ။ တန္ေဆာင္မုန္းလ ဆိုရင္ ဆီးမီးခြက္ထြန္းပြဲ ျပဳလုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။ အဖိတ္ေန႔ဆုိရင္ လူပ်ဳိ၊ လူပ်ဳိေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဗံုေမာင္းနဲ႔အတူ သို္င္းအကကို ကပါတယ္။ အပ်ဳိေခါင္းေဆာင္ေတြ အပ်ဳိေခ်ာေလးႏွစ္ေယာက္ကို  ေရြးခ်ယ္ၿပီး လက္ကိုင္ပ၀ါ ခါးၾကားမွာ ထုိးခိုင္းပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ေသာလူပ်ဳိေတြက အပ်ဳိေလးကို စေနာက္ခ်င္တာနဲ႔ ဟိုေရွာင္ ဒီေရွာင္ လိုက္ေနာက္ေနပါတယ္။ အခ်ိန္ ၅-၁၀မိနစ္ေလာက္ၾကားမွ လက္ကိုင္ပါ၀ါ ထိုးရပါတယ္။ တခ်ဳိ႕အပ်ဳိေလးက ၾကမ္းတမ္းတယ္။ အိတ္ေထာင္ထဲကိုရေအာင္ထည့္သလို တခါတေလ အိတ္ ေထာင္္ၿပဲတဲ့အထိ ျဖစ္ပါတယ္။ ညေန (၈)နာရီမွ (၁၂)နာရီအထိ သိုင္းအက ကေလ့ရွိပါတယ္။ အဖိတ္ေန႔နဲ႔လျပည့္ေန႔ဆုိရင္ ဖေယာင္တုိင္းကို အိမ္တုိင္းလိုလို ထြန္းၾကပါတယ္။

လျပည့္ေန႔ဆုိရင္ ထင္းရႈမီးပံုနဲ႔ ဆီးမီးထြန္းပံုပြဲကို ေစတီမွာ ထြန္းပါတယ္။  ေစတီေတာ္မွာ အဘြားႀကီးေတြရဲ့အလွည့္ျဖစ္ၿပီး ဗံုေမာင္းအႀကီးကို တီးခတ္ရင္း ကပါတယ္။ မီးပံုပြဲကို ႀကိဳဆုိတဲ့အေနနဲ႔ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေန႔ထူး၊ ေနမွ်ေတြဟာ က်မတုိ႔ ပေလာင္လူမ်ဳိးေတြရဲ့ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏုိင္တဲ့ ေန႔ေတြျဖစ္ပါတယ္။

Read more »

ရူမည္ ပေလာင္ရိုးရာလက္ထပ္ဓေလ့ထံုးတမ္းမ်ား

က်မတို႔ပေလာင္လူမ်ဳိးေတြဟာ ေနရာေဒသခ်င္းကြဲျပားသလို လက္ထပ္ထိမ္းျမားတဲ့အခ်ိန္မွာလဲ ကြဲျပားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ နမ့္ခမ္းေဒသမွာေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေမတာၱမွ်ၾကတဲ့ လူပ်ဳိေတြ အပ်ဳိေတြကို သတို႔သားဘက္က ခိုးရာလိုက္ေျပးတာရွိသလို သတို႔သားဘက္က မိဘေတြကိုဖြင့္ေျပာၿပီး သက္ဆိုင္ရာလူၾကီးေတြကေနတဆင့္ သတို႔သမီးမိဘထံ ေတာာင္္းရမ္းတာကိုလဲရွိပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာဆိုရင္ မိန္းခေလးေတြက ညဘက္ဆိုရင္ ဘယ္မိဘမဆို ကိုယ့္သမီးကို အျပင္သြားခြင့္မျပဳပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔ အပ်ဳိေတြ ေန႔လည္ဘက္ လယ္ယာ၊ေတာင္ယာသြားေနခ်ိန္မွာ လူပ်ဳိေတြက လမ္းတ၀က္မွာ ၾကိဳတင္သြားေစာင့္ေနတယ္။ အပ်ဳိမေတြ လယ္ယာ၊ ေတာင္ယာသြားခ်ိန္မွာ ေတြ႔ၾကၿပီး ခိုးရာလိုက္ေျပးၾကပါတယ္။

သတို႔သမီးကိုခိုးယူတဲ့အခ်ိန္မွာ သတို႔သားနဲ႔လူပ်ဳိသူငယ္ခ်င္းေတြဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုနဲ႔ခင္မင္တဲ႔အေပါင္းအေဖာ္ ျဖစ္ျဖစ္ အပ်ဳိမေလးရွိတဲ့ေနရာကို သြားေရာက္ၿပီး ခိုးယူေလ့ရွိပါတယ္။ ခိုးယူတဲ့အခ်ိန္မွာဆိုရင္ သတို႔သားဘက္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ျဖစ္ လူပ်ဳိႏွင့္ အပ်ဳိေခါင္းေဆာင္ေတြကို အရင္အသိေပးရပါတယ္။ အသိေပးတဲ့အခ်ိန္မွာဆိုရင္ ႏို႔ဆီ၊ သၾကား၊ ေဆးေပါ့လိပ္္၊ လက္ဖက္ေျခာက္ နဲ႔ ပိုက္ဆံ(သတ္မွတ္ခ်က္မရွိ) ျဖစ္ျဖစ္သြားေပးရပါတယ္။ သည္လိုေပးျခင္းအားျဖင့္ လူပ်ဳိႏွင့္ အပ်ဳိေခါင္းေဆာင္ေတြကို လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းတဲ့ သေဘာကိုေဆာင္တယ္။

အဲဒီညမွာ သတို႔သားနဲ႔သတို႔သမီးက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူ တေနရာရာမွာ သြားေနၿပီးစားေသာက္ ေပ်ာ္ပါးၾကပါတယ္။ တခါတေလက်ရင္ သတို႔သားက အပ်ဳိးမိန္းခေလးကို မခိုးမီ မိန္းမခိုးလာမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကို မိဘထံကိုယ္တိုင္ေျပာၿပီး သြားခိုးပါတယ္။ မိဘေတြလဲ ျပင္ဆင္တာေလးေတြရွိရင္ ျပင္ဆင္ရေအာင္ေပါ့။ တခ်ဳိ႔က်ေတာ့ ခိုးတဲ့ညမွ သူငယ္ခ်င္းေတြကေနတဆင့္ မိဘေတြကို သြားေျပာခိုင္းပါတယ္။ အပ်ဳိမိန္းခေလးဘက္ကလည္း ညဘက္ေပ်ာက္လို႔မနက္အထိျပန္မလာရင္ ခိုးရာလိုက္ေျပးတယ္ဆိုတာ မိဘေတြနားလည္ထားပါတယ္။ ၿပီးေတာ့လည္း အပ်ဳိမိန္းခေလးမိဘေတြကိုလည္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားက သြားေျပာပါတယ္။

ညသန္းေခါင္ေရာက္လာမွ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူ သတို႔သမီးကို သတို႔သားအိမ္ထံေေခၚျပန္ပါတယ္။ အိမ္ေရာက္ရင္ သတို႔သမီးက သတို႔သားရဲ့မိဘကို ပန္းကို ဗန္း(သို႔) ပန္းကန္ျပားတခုခုထဲထည့္ၿပီး သတို႔သားရဲ့မိဘေတြကို ကန္ေတာ့ရပါတယ္ အိမ္နီးခ်င္းေတြလည္း လာၿပီးၾကိဳဆိုၾကပါတယ္။ ခ်ီးက်ဳးတယ္ ဂုဏ္ယူတဲ့စကားေတြ ေျပာၿပီးၾကိဳဆိုၾကတာေပါ့။ သတို႔သားမိဘေတြလည္း ၀မ္းသာေၾကာင္း ေျပာၾကပါတယ္။

ညအိပ္ယာမ၀င္ခင္ သတို႔သမီးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက မနက္ေစာေစာထလာရင္ ထမင္းဟင္းေတြခ်က္ဖို႔ မီးဖိုေခ်ာင္ကိုသြားၿပီးေလ့လာရပါတယ္။ ဆန္၊ဆီ၊စားကအစဘယ္ေနရာရွိတယ္ဆိုတာကို ရွာေဖြရပါတယ္။ အိမ္မွာရွိတဲ့ တစ္ေယာက္ေယာက္ကလည္း ပစၥည္းေတြဘယ္ေနရာမွာ ဘာထားတယ္ဆိုတာေျပာျပပါတယ္။

အဲဒီညမွာတာ့ သတို႔သားက သတို႔သမီးကို မပိုင္ေသးပါဘူး။ သတို႔သမီးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကို တခန္းတည္း ေပးအိပ္ပါတယ္။ သူတို႔သားကလည္း အိမ္မွာလူပ်ဳိသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔တစ္ခန္းတည္း အိပ္ၾကပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာလည္း သြားအိပ္တာမ်ဳိးလည္းရွိပါတယ္။ သတို႔သမီးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ထမင္းဟင္းခ်က္ဖို႔ မနက္ေစာေစာ ထလာမွ သတို႔သားလည္းျပန္လာတယ္။

ခိုးေျပးၿပီး မနက္မွေတာ့ သတို႔သားဘက္က သက္ဆိုင္ရာလူၾကီးမင္းေတြက သတို႔သမီးမိဘထံ အေၾကာင္းၾကားပါတယ္။ အေၾကာင္းၾကားတဲ့အခ်ိန္မွာလဲ လက္ဖက္ေျခာက္္၊ ေဆးေပါ့လိပ္၊ သၾကား၊ ႏို႔မွဳန္႔၊ ပိုက္ဆံ (တန္ဖိုးပမာဏ မသတ္မွတ္ပါ) ေတြနဲ႔အတူ ကန္ေတာ့ပြဲလိုထဲ့ၿပီး ကန္ေတာ့ရပါတယ္။ ဒါကေတာ့ သတို႔သားနဲ႔သတို႔သမီး ေပါင္းသင္းႏိူင္ရန္အတြက္ မိဘေတြထံျပန္ၿပီး ခြင့္ေတာင္းတဲ့သေဘာကို ေဆာင္ပါတယ္။ သတို႔သမီးမိဘေတြက ကန္ေတာ့တာကို လက္ခံတယ္ဆိုရင္ သတို႔သားနဲ႔သတို႔သမီး ေေပါင္းသင္းႏိုင္ရန္အတြက္ ခြင့္ျပဳတဲ့သေဘာကို ေဆာင္ပါတယ္။

ေနာက္တညမွ သတို႔သမီးနဲ႔ အိမ္နီးနားခ်င္း သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ သတို႔သားရဲ့ အေဒၚေတာ္စပ္သူေတြနဲ႔ သတို႔သမီးကို သူ႔မိဘထံျပန္အပ္ၿပီး ကန္ေတာ့ပါတယ္။ မိဘေတြရဲ့ ဆံုးမၾသ၀ါဒေတြကိုနာခံၿပီးမွ သတို႔သမီးကို သတို႔သားအိမ္ထံျပန္ေခၚလာၾကပါတယ္။ သတို႔သားကေတာ့ မလိုက္သြားပါဘူး။ မဂၤလာမေဆာင္မခ်င္း သတို႔သမီးအိမ္ကိုသြားေလ့မရွိပါဘူး။

ခိုုးေျပးၿပီး တစ္ပတ္ႏွစ္ပတ္ၾကာမွာေတာ့ သတို႔သားဘက္ကလည္း မဂၤလာေဆာင္ရန္အတြက္ သတို႔သမီးကို သက္ဆိုင္ရာလူၾကီးေတြကိုေခၚၿပီး တင္ေတာင္းရျပန္ပါတယ္။ တင္ေတာင္းတဲ့အခ်ိန္မွာလဲ သူတုိ႔သမီးဘက္ကလည္း (က်ာင္းနန္း) ကိုထာေပးရပါတယ္။ သတို႔သားဘက္ကလည္းဘဲ (က်ာင္းနန္း) ထားေပးရပါတယ္။

(က်ာင္းနန္း ဆိုတာက သတို႔သားနဲ႔ သတို႔သမီး မဂၤလာကိစၥကို ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္၊ ႏွစ္ဖက္မိဘေတြနဲ႔ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့သူပါ။ အကယ္၍ ေနာင္တခ်ိန္မွာ ကြာရွင္းျပတ္စဲျဖစ္ခဲ႔ရင္လည္း က်ာင္းနန္းက သတို႔သမီးနဲ႔ သတို႔သား ကြာရွင္းျပတ္စဲေၾကာင္းကို ႏွစ္ဦးမိဘေတြကို အသိေပးရတယ္။ ၿပီးေတာ့ သားမက္ေတာ္စပ္သူကဘဲ က်ာင္းနန္းျဖစ္ပိုင္ခြင့့္ရွိတယ္။ )

သတို႔သမီးဘက္ကလည္း လိုခ်င္တဲ့ေငြတန္ဖိုးပမာဏကို တင္ေတာင္းပိုင္ခြင့္ရွိတယ္။ သတို႔သားဘက္ကလည္း ေပးႏိုင္တဲ့ ေငြတန္ဖိုးပမာဏကို တင္ျပပိုင္ခြင့္ရွိတယ္။ တခါေလက်ရင္ သတို႔သားနဲ႔ သတို႔သမီးတို႔ခိုးရာလိုက္မေျပးခင္မွာ လက္ထပ္မယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္တင္ေတာင္းရမယ္ဆိုတာကိုလည္း သေဘာတူထားေလ့ရွိတယ္။ သက္ဆိုင္ရာလူၾကီးေတြကလည္း ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္အတြက္မွ်တေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးပါတယ္။

တင္ေတာင္းၿပီး သတို႔သားဘက္က တင္ေတာင္းတဲ့ေငြပမာဏကို သတို႔သမီးမိဘေတြက လက္ခံပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သတို႔သားဘက္က တင္ေတာင္းတဲ့ေငြကို သတို႔သမီးမိဘေတြက မဂၤလာေဆာင္ခန္း၀င္ပစၥည္းမွန္သမွ် ျပန္ျပင္ဆင္ေပးရပါတယ္။ ဥပမာ- အိပ္ယာခင္း၊ ဗီဒို၊ နားကပ္၊ ဆြဲၾကိဳး၊ လက္စြပ္၊ လက္ေကာက္၊ အိုး၊ခြက္၊ ပန္းကန္၊ အ၀တ္အထည္စသည့္ျဖင့္ ၀ယ္ေပးရပါတယ္။

မဂၤလာမေဆာင္ခင္ တစ္ႏွစ္ရက္မွာ သတို႔သမီးက မဂၤလာေဆာင္အတြက္ မိဘအိမ္ကိုုျပန္ေနရပါတယ္။ မဂၤလာေဆာင္တဲ့ရက္မွာ သတို႔သားက သတို႔သမီးကို ျပန္သြားေခၚရပါတယ္။ သတို႔သမီးဘက္က သက္ဆိုင္ရာလူၾကီးနဲ႔ တာေက်ာင္းဆံုးမသည့္ မဂၤလာစကားကို နာၾကားၿပီးမွ ျပန္လာရပါတယ္။

မဂၤလာေဆာင္တဲ႔ရက္မွာ သတို႔သမီးကိုေပးလုိက္တဲ႔ပစၥည္းေတြကို သတို႔သမီးရဲ့ အေဒၚေတာ္စပ္သူက သူ ႏိုင္သေလာက္ သယ္ေပးရပါတယ္။ ၿပီးရင္သူ႔ကို ကန္ေတာ့တဲ့ေငြျပန္ေပးရပါတယ္။ မဂၤလာေဆာင္တဲ့ရက္မွာဘဲ မဂၤလာယူၿပီးရင္ သတို႔သမီးရဲ့အေဒၚေတာ္စပ္သူတစ္ေယာက္ေယာက္က သတို႔သမီးကို သတို႔သားရဲ့မိဘထံျပန္လည္အပ္ႏွံရပါတယ္။ အပ္ႏွံတဲ့အခိ်န္မွာေတာ့ သတို႔သမီးကို လိုအပ္တာရွိရင္ ဆံုးမသြင္သင္ႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ စကားေတြကိုေျပာတယ္။ သတို႔သမီးကလည္းဘဲ သတို႔သားမိဘေတြရဲ့သမီးျဖစ္ေၾကာင္းကိုေျပာပါတယ္။ မဂၤလာေဆာင္တဲ့ရက္မွာ သတို႔သမီးနဲ႔ သတို႔သားတို႔ရဲ့ အိပ္ယာခင္းေတြကို အပ်ဳိသူငယ္ခ်င္းမ်ားက ၀ိုင္းၿပီးခင္ေပးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မဂၤလာေဆာင္အခမ္းနားၿပီးသြားလို႔ သတို႔သမီးနဲ႔ သတို႔သားကို အိပ္ယာခင္းဖိုးျပန္ေတာင္းတဲ့ဓေလ့ရွိပါတယ္။ သတို႔သမီးနဲ႔သတို႔သားလည္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားေပ်ာ္ရႊင္စြာစရာေလးျဖစ္ေအာင္ အိပ္ယာခင္းေပးတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ေတာင္းတဲ့ေငြမမာဏကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ဘဲ ေပးပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ကေတာ့ လက္ထပ္မဂၤလာထိမ္းျမားတဲ့သူတိုင္းအတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေလးေတြကို ဖန္တီးေပးတဲ့သေဘာပါ။ သတို႔သားနဲ႔သတို႔သမီး ရာသက္ပန္အထိ ေပါင္းသင္းႏိုင္ပါေစလို႔လည္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကး ဆုေတာင္းေပးၾကပါတယ္။

မဂၤလာေဆာင္တဲ့အခ်ိန္မွာလဲ က်ာင္းနန္း နဲ႔ တာေက်ာင္း ႏွစ္ဦးကိုလည္း မရွိမျဖစ္လိုအပ္ပါတယ္။ တာေက်ာင္းဆုိတာက မဂၤလာေဆာင္တဲ့ေန႔မွာ မဂၤလာယူရန္ မဂၤလာစကားကို ေဟာၾကားေပးတဲ့သူပါ။

သတို႔သမီးကိုတင္ေတာင္းပံုကေတာ့ ေမတာၱခ်င္းမွ်တဲ့ လူပ်ဳိႏွင့္အပ်ဳိေတြက မိန္းခေလးဘက္က တင္ေတာင္းရန္အတြက္ ေယာက္က်ားေလးကို ေတာင္းဆိုႏို္င္တယ္။ အထူးသျဖင့္ ခ်မ္းသာတဲ့အသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႔ ပညာတတ္အသိုင္းအ၀ိုင္းက ေတာင္းရမ္းတာကို ျပဳလုပ္ေလ့ရွိတယ္။ ေတာင္းရမ္းတဲ့အခ်ိန္မွာ သတို႔သမီးက သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ျဖစ္၊ အေဒၚျဖစ္ျဖစ္၊ မိမိအိမ္နီးနားခ်င္းက တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ဖြင့္ေျပာၿပီး သူ၏မိဘေတြကုိိ ဘယ္သူရဲ့သားက သူတို႔သမီးကို လာတင္ေတာင္းမယ္ဆိုတာကို ေျပာခိုင္းပါတယ္။

ၿပီးမွ သတို႔သားဘက္က က်ာင္းနန္းနဲ႔ သက္ဆိုင္ရာလူၾကီးေတြက သတို႔သမီးကို တင္ေတာင္းပါတယ္။ သတို႔သမီးဘက္က လိုခ်င္သည္႔ေငြပမာဏကို တင္ေတာင္းႏိုင္သလို သတို႔သားဘက္ကလည္း တင္ေတာင္းႏိုင္တဲ႔ေငြမမာဏကို တင္ျပပိုင္ခြင့္ရွိပါတယ္။ မဂၤလာမေဆာင္မခ်င္းေတာ့ သတို႔သမီးက သူတို႔သားအိမ္ကို သြားေနပိုင္ခြင့္မရွိသလို သတို႔သားကလည္းဘဲ သတို႔သမီးကို မပိုင္ဆိုင္ေသးပါဘူး။ တင္ေတာင္းမယ္ဆိုတဲ႔ေန႔ကေနစၿပီး သတို႔သားလည္း သတို႔သမီးအိမ္ကိုသြားလို႔မရသတို သတို႔သားကလည္း သတို႔သမီအိမ္ကိုလည္း သြားခြင့္မရွိပါဘူး။ မဂၤလာေဆာင္တဲ့ေန႔က်ရင္ သတို႔သားက သတို႔သမီးကို သြားေခၚရတယ္။ သတို႔သမီးဘက္က သက္ဆိုင္ရာလူၾကီးနဲ႔ တာေက်ာင္းဆံုးမသည့္ မဂၤလာစကားကို နာၾကားၿပီးမွ ျပန္လာရပါတယ္။ သတို႔သမီးလည္းဘဲ သတို႔သားလာေခၚမွာ လုိက္သြားရတယ္။ မဂၤလာေဆာင္တဲ႔ေန႔ကေနစၿပီး သတို႔သားက သတို႔သမီးကို ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရွိတယ္။

မဂၤလာေဆာင္တဲ့အခ်ိန္မွာ မဂၤလာအခမ္းနားေတာ့ တူပါတယ္။ တင္ေတာင္းပံုနဲ႔ ခိုးသူပံုကသာ အနည္းအက်ဥ္းကြာျခားပါတယ္။

Read more »

ပေလာင္တို႕၏ မဂၤလာပြဲအခမ္းအနား

မဂၤလာေန႔တြင္ သတုိးသားအိမ္ႏွင့္ သတိုးသမီးအိမ္ ႏွစ္အိမ္စလံုး ရန္ခိုက္ေဒါသျဖစ္ျခင္း၊ ငိုေၾကြးျခင္း၊ အမဂၤလာစကား ေျပာဆိုျခင္းတို႔ကို အလ်ဥ္းမျပဳလုပ္ၾကရေပ။ သတိုးသားအိမ္၌ သတိုသားဘက္က ဖိတ္္ၾကားထားေသာ ဧည့္ပရိတ္သတ္မ်ားႏွင့္ သတို႔သမီးအိမ္၌ သတို႔သမီးဘက္က ဖိတ္ၾကားထားေသာ ဧည့္ပရိတ္သတ္မ်ားကို မွ်စ္ခ်ဥ္၊ ၾကက္သြန္ျဖဴစိမ္း၊ု ကုဇြန္ေျခာက္ႏွင့္ ငရုပ္သီးမႈန္႔တို႔ျဖင့္ သုတ္ထားေသာ “လဆုတ္” ေခၚ လက္သုတ္ႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ရာသီအလုိက္ေပၚေသာ ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ားကို ေပါင္း၍ ပဲပုပ္မွန္း မွ်စ္ခ်ဥ္ေရႏွင့္ သုတ္ထားေသာ “တူးကဆူးကဗါလ္” ေခၚ ဟင္းရြက္ေပါင္းအသုတ္ႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းႏွင့္ ေကၽြးေမြးဧည့္ခံေလ့ရွိၾကသည္။ ပစၥည္းဥစၥာ ျပည့္စံုသူမ်ားႏွင့္ ၿမိဳ႔ႀကီး အရပ္ႀကီးမ်ား၌ ေကာ္ဖီ၊ လက္ဖက္ရည္အခ်ဳိ၊ မုန္႔မ်ဳိးစံုတို႔ျဖင့္ ကုလာထုိင္မ်ား ခင္းက်င္းကာ ဧည့္ခံၾကသည္။ ဧည့္ခံေကၽြးေမြးၿပီးေနာက္ မဂၤလာအခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ မဂၤလာအက်ဳိးေဆာင္က ေရွ႕ေဆာင္၍ သတို႔သားႏွင့္ ဧည့္ပရိသတ္မ်ားပါ သိုက္သိုက္၀န္း၀န္းျဖင့္ သတို႔သမီးအိမ္သို႔ သြားၾကရပါသည္။ သတို႔သမီးအိမ္ရွိ ပရိသတ္မ်ားထဲတြင္ “တာက်ယ္” ေခၚ သမာဓိလူႀကီးမ်ားရွိပါသည္။ မဂၤလာအခမ္းအနားတြင္ ႏွစ္ဘက္ေသာ မိဘမ်ားက မည္သို႔မွ် ၀င္ေရာက္ေျပာဆိုျခင္း၊ မျပဳၾကဘဲ မဂၤလာအက်ဳိးေဆာင္ႏွင့္ သမာဓိလူႀကီးမ်ားသာ ေျပာဆိုၾကေပသည္။ ေရွးဦးစြာ မဂၤလာအက်ဳိးေဆာင္က ကြမ္းးစားေဆးထည့္ေသာ ကလပ္ကို လူႀကီးမ်ားေရွ႕တြင္ခ်ထားသည္ ၿပီးေနာက္ သူ၏ ဦးရစ္ေဗါင္းထုပ္ကို ခၽြတ္၍ ဒူးေထာက္က ဦးသံုးႀကိမ္ၫြတ္ အရိုအေသျပဳလ်က္ ႏႈတ္တိုက္ အရက်က္ထားေသာ ပေလာင္သာျဖင့္ လကၤာမ်ားကို ေဟာေျပာပါသည္။ ဗမာဘာသာျဖင့္ လိုရင္းအဓိပါယ္မွာ ေခါင္းငံု႕ရိုႀကိဳး မာန္လွ်ဳိးပါ၏။ ေျခဖ၀ါးေတာ္ေအာက္ ရိုေသစြာ ၀ပ္လွ်ဳိးပါ၏။ က်ေနာ္မ်ားသည္ ကံသံုးပါးျဖင့္ မျပစ္မွားမိေစရန္ အလိုငွါ၊ ဓေလ့ထံုးစံကို အမွားအယြင္းမရွိေစရေအာင္ ယခုပြဲတုိင္ ၾကြေရာက္ေတာ္မူၾကေသာ (၇)သားသမီး၊ အဖိုးအဖြား၊ သက္ႀကီးရြယ္အို ၃ဦး၊ အဓိပတိ လူႀကီးမ်ားထံေမွာက္သို႔ လာေရာက္ၾကပါသည္ ေရႊႏႈတ္ေတာ္က ခ်ဳိသားစြာမွတ္မည့္ မိန္႔ခြန္းေတာ္သံကို က်ေနာ္မ်ားတို႔ အဆင္သင့္ နာခံပါရန္ ေရာက္ရွိလာရပါေၾကာင္းကို ရံုးေပါင္း၍ ေခါင္းငံု႕ကာ ၀ပ္လွ်ဳိးၿပီး အစီရင္ေတာ္ ခံအပ္ပါသည္ ဂုဏ္သေရရွိလူမင္းခမ်ား။ မဂၤလာအက်ဳိးေဆာင္က ေရွးဦးစြာ နိဒါန္းသဖြယ္ မဂၤလာေဆာင္စကားေျပာၿပီးေနာက္ သမဓိ လူႀကီးမင္းမ်ားထဲမွ တေယာက္ေယာက္က ပေလာင္ဘာသာျဖင့္ လကၤာမ်ားကို ျပန္လည္း ရြက္ဆိုထားပါသည္။ အသင္တို႔သည္ ယခုကဲ့သို႔ အဖိုး၊ အဖြား၊ ေဆြမ်ဳိး ညာတကာတို႔ေရွ႕ေမွာက္သို႔ လာေရာက္ၾကၿပီးေနာက္ ဦးသံုးႀကိမ္ၫြတ္ကာ ၀ပ္လွ်ဳိး ေတာင္းပန္ၾကေသာ စကားျဖင့္ အမိန္႔သံကို နာခံလိုေၾကာင့္ သိရေပသည္။ သို႕ေသာ္လည္း မခၽြန္ေသာ၀ါးကို ပႏၷက္အတြက္ အသံုးမခ်၊ ခၽြန္ထက္ေသာ၀ါးမွ ပႏၷက္အတြက္ အသံုးျပဳသကဲ့သို႔ လလိမၼာတတ္ သိနားလည္ေသာ သူကိုမွသာ ေရွ႕ေဆာင္ေရွ႕ရြက္ အသံုးျပဳသျဖင့္ အေမာင္တို႔ အလိုရွိအပေသာ အၾကာင္းအရာမ်ားကို ရွင္းရွင္းႏွင့္လင္းလင္းေျပာဆိုရန္ အခြင့္ေပးပါ၏။ အစရွိသျဖင့္ သမာဓိလူႀကီးႏွင့္ မဂၤလာအက်ဳိးေဆာင္တို႔ အျပန္အလွန္ လကၤာပတ္တမ္းႏွင့္ မဂၤလာစကားေျပာဆိုၾကသည္။ ထိုသုိ႔ ေျပာဆိုၾကသည္မွာ ၂နာရီနီးပါးခန္႔ ၾကာေလသည္။ မဂၤလာအက်ဳိးေဆာင္က သတို႔သားသည္၊ သတို႔သမီးတို႔အား အိမ္ေထာင္ရွင္ျဖစ္ၾကၿပီးျဖစ္၍ ရတနာသံုးပါး မိဘ၊ ဆရာသမားတို႔ကို ရိုေသကိုင္းရႈိင္းၿပီး ဆိုဆံုးမစကားကို က်ဳိးႏြံစြာ လုိက္နာ၍ တေယာက္ႏွင့္တေယာက္ သစၥာမေဖာက္ဘဲ အမ်ဳိးအႏြယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ၿပီး ေလာကအလယ္မွာ တင့္တယ္စြာ သြားလာေနထုိင္ႏိုင္ေအာင္ ပစၥည္းရွာေဖြ စုေဆာင္းျခင္းမ်ားကို ေျပာဆိုဆံုးမ ၾသ၀ါဒေပးပါသည္။ သတို႔သားႏွင့္ သတို႔သမီးတို႔က ဆိုဆံုးမသည္ကို နာယူၿပီး လူႀကီးမိဘ၊ ဆရာသမား၊ သက္ႀကီးရြယ္အိုးမ်ားကို လက္အုပ္ခ်ီ ကန္ေတာ့ႀကေလသည္။ ပရိသတ္မ်ားကလည္း မဂၤလာ ဆုေပးျခင္းျပဳႀကသည္။ မဂၤလာအခမ္းအနားလည္း ၿပီးဆံုးေလသည္။ မဂၤလာအခမ္းအနားတြင္ သတို႔သမီး မိခင္ႏို႔ဖိုးကို ေပးရပါသည္။ ကိုယ္တတ္ႏုိင္သေလာက္ေပးေဆာင္ရပါသည္။ သတို႔သမီးဖက္မွ သက္ဆုိင္သူလူႀကီးမ်ားေ၀ယူရန္ ကန္ေတာ့ေၾကးအျဖစ္လည္း ျပန္ေပးရပါသည္။ ထုိ႔ျပင္ ႏွီးႏွင့္ရက္ထားေသာ ရာဇမတ္ငယ္ကေးလတခု၊ ႀကံပင္၊ ငွက္ေပ်ာပင္ငယ္၊ တြန္ခပ္ေခၚ ထမင္းေစ့ၾကမ္းပင္အကုိင္းတကုိင္း “လငြီး” ေခၚ သတို႔သမီးေခါင္းေဆာင္ ၿခံဳထည္တထည္ႏွင့္ သတို႔သားေခါင္းေပါင္း တထည္ကိုပါ ကန္ေတ့ာပြဲတြင္ ထည့္ရေလသည္။ ကန္ေတာ့ပြဲတြင္ ရာဇမတ္၊ ႀကံပင္၊ ငွက္ေပ်ာပင္၊ “တြန္ခပ္္” ထမင္းေစ့ၾကမ္းပင္ အကိုင္းတကိုင္း၊ သတို႔သမီးေခါင္းၿခံဳထည္ႏွင့္ သတို႔သားေခါင္းေပါင္း ထည့္ရေသာ ထံုးစံမွာ ေရွးသေရာအခါ ပေလာင္ လုလင္ပ်ဳိတဦးႏွင့္ ပေလာင္လံုမပ်ဳိတဦးတို႔ ေမတၱာမွ်၍ လုလင္ပ်ဳိက ခိုးယူေသာ ညတြင္ သူမ၏ အိမ္၀င္းထရံ ရာဇမတ္ကို ဖ်က္ဆီး၍ ၀င္ၿပီး  ႀကံပင္၊ ငွက္ေပ်ာပင္မ်ားကို တိုးေ၀ွ႔ျဖတ္ေက်ာ္ကာ ခုိးယူသြားရာ၊ ၀င္းထရံ၊ ႀကံပင္၊ ငွက္ေပ်ာပင္မ်ား က်ဳိးပဲ့ပ်က္စီးကုန္သည္။ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္သည္ ထမင္းေစ့ၾကမ္း ပင္ေအာက္သို႔ေရာက္ေသာအခါ ခရီးတေလွ်ာက္နားရာတြင္ လုလင္၏ ေခါင္းေပါင္းႏွင့္ သူမ၏ ေခါင္းေဆာင္းၿခံဳထည္ က်က်န္ရစ္ခဲ့သည္။ နံနက္မိုးလင္းေသာအခါ သူမ၏မိဘမ်ားက လိုက္ရွာၾကရာ ပ်က္စီးေနေသာ ၀င္းထရံ၊ ႀကံပင္၊ ငွက္ေပ်ာပင္မ်ားႏွင့္ ထမင္းေစ့ၾကမ္းပင္ေအာက္တြင္ ေခါင္းေပါင္းႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္းၿခံဳထည္ကိုပါ ေတြ႔ရွိၾကရ၍ လူႀကီးစံုရာကို သက္ေသခံအျဖစ္ တင္ျပၿပီးေနာက္ မဂၤလာလက္ထပ္ေပးခဲ့ေသာ ေရွးအစဥ္အလာ ဓေလ့ထံုးစံရွိခဲ့သည့္အတိုင္း လက္ထပ္မဂၤလာပြဲတြင္ ၄င္းပစၥည္းမ်ားထည့္ရေလသည္။ ထမင္းေစ့ၾကမ္းပင္ကို ပေလာင္ဘသာျဖင့္ “တြန္ခပ္” ပင္ေခၚသည္။ “တြန္” အပင္ “ခပ္” လက္ထပ္ျခင္း။ လက္ထပ္ေပးေသာအပင္ အဓိပါယ္ျဖစ္သည္ ျမန္မာမ်ားက ထမင္းေစ့ၾကမ္းပင္ဟုေခၚသည္။ အခ်ဳိ႕ေသာေဒသမ်ားတြင္ ဆပ္ျပာပင္ဟုလည္းေခၚသည္။ ၄င္းတြန္ခပ္ပင္ေခၚ ထမင္းေစ့ၾကမ္းပင္ (သို႔) ဆပ္ျပာပင္သည္ တေရာ္ခုႏွစ္မ်ဳိးတြင္ပါသည္။ တေရာ္ခုႏွစ္မ်ဳိးမွာ (၁) တေရာ္နီ (၂) တေရာ္ၫိဳ (၃) တေရာ္ျဖဴ (၄) တလိုင္းတေရာ္ (၅) ႏွစ္ပင္တေရာ္ (၆) နတ္သမီးတေရာ္ (၇) ဆပ္ျပာပင္ရြက္တို႔ပါ၀င္ၿပီး ၄င္းတို႔ကို သနတ္သေရာ္ဟုလည္း ေခၚေသးသည္။ မယ္တို႔ပေလာင္စာအုပ္မွ ကိုးကားၿပီး ေရးသားထားပါသည္။

Read more »

တအာင္းရုိးရာပြဲေတာ္ရွဳိး

Read more »

တအာင္းရုိးရာသုိင္းအက

Read more »

တအာင္းေမာင္မယ္ရုိးရာစုံတြဲဖက္ရွင္

Read more »

ႏွံက္ဆဲ;

Read more »

ကေမဲ;အံ၀္း

Read more »

တအာင္းေမာင္မယ္ဖက္ရွင္ရွဳိး

Read more »

တအာင္းရုိးရာပြဲေတာ္

Read more »

Ta'ang Traditional Dance

Read more »

Palaung tribe full moon party Myanmar

Read more »

၄၈ႏွစ္ေျမာက္တအာင္းအမ်ဳိးသားေတာ္လွန္ေရးေန႕ ပလာင္ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး၏ သေဘာထားထုတ္ျပန္ခ်က္

ပေလာင္တမ်ဳိးသားလံုး လြတ္ေျမာက္ရန္အတြက္ လက္နက္စဲြကိုင္ျပီး စစ္အာဏာရွင္ကို စတင္တြန္းလွန္တိုက္ခိုက္လာခဲ့ၾကသည္မွာ ၄၈ နွစ္ ျပည့္ခဲ့ျပီျဖစ္သည္။ အဖိနိွပ္ခံဘ၀မွလြတ္ေျမာက္ေရး၊ တန္းတူညီမွ်ေရး၊ အမ်ဳိးသားကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ရရိွေရး၊ လူ႕အခြင့္အေရးနွင့္ ဒီမိုကေရစီရရိွေရးအတြက္ ပေလာင္တမ်ဳိးသားလံုးတို႕ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္သို႕မေရာက္မခ်င္း ေတာ္လွန္ေရးသစၥာျဖင့္ စည္းလံုးညီညြတ္စြာ ဆက္လက္တိုက္ပဲြ၀င္ရန္ ႏိႈးေဆာ္တပ္လွန္႕လိုက္ေသာ ပေလာင္အမ်ဳိးသားတို႕၏ ေန႕ထူးေန႕ျမတ္ျဖစ္ပါသည္။ ပေလာင္အမ်ဳိးသားတို႕၏ အမ်ဳိးသားေတာ္လွန္ေရးခရီး ၄၈ နွစ္တာ ကာလအတြင္း အသက္ေသြးေခြ်း၊ အိုးအိမ္စည္းစိမ္မ်ားစြာကို ေပးဆပ္ရင္းနီွး လွဴဒါန္းခဲ့ၾကေသာ မ်ဳိးခ်စ္ပေလာင္ျပည္သူလူထုနွင့္ ပေလာင္အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ရဲေဘာ္ရဲေမအား ပေလာင္ျပည္နယ္ လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦးမွ ဦးညြတ္ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းတင္အပ္ပါသည္။
အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး ၄၈ ႏွစ္တာကာလအတြင္း အခက္အခဲ အက်ပ္အတည္းေပါင္းစံုရင္ဆိုင္ခဲ့ၾကရၿပီး၊ ေအာင္ျမင္မႈ၊ ရွဴံးနိမ့္မႈ မ်ဳိးစံုႏွင့္ေတြ႕ႀကံဳခဲ့ၾကရပါသည္။ ဘံုရန္သူ စစ္အုပ္စု၏ ေကာက္က်စ္သည့္ ပရိယာယ္ေသြးခဲြမႈမ်ား၊ မိမိတို႕၏ အားနည္းခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ေတာ္လွန္ေရး အရွိန္နိမ့္က်ခဲ့ရပါသည္။ ထိုကဲ့သို႕ေသာ မွားယြင္းမႈဒါဏ္ကို ပေလာင္ျပည္သူလူထုတို႕ ဆိုးရြားစြာခံစားေနၾကရပါသည္။ မိမိတို႕၏ လက္ရွိ
အေျခအေနကို မွန္မွန္ကန္ကန္သံုးသပ္ၿပီး ေတာ္လွန္ေရးရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ဆီသို႕ ဦးတည္ေဆာင္ရြက္ရန္ အလြန္အေရးႀကီးေသာ ကာလ ျဖစ္ပါသည္။
ပေလာင္ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး အေနျဖင့္ စစ္အုပ္စု၏ ၂၀၀၈ ဖဲြ႕စည္းပံုႏွင့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြရလာဒ္ကို အေကာင္ အထည္ေဖာ္မည့္ ႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္မ်ားအားလံုးကို လံုး၀ လက္ခံမည္မဟုတ္ဘဲ ဆန္႕က်င္ကန္႕ကြက္တိုက္ဖ်က္သြားမည္ျဖစ္သည္။ မၾကာမွီ အခ်ိန္
တြင္ ေခၚယူဖဲြ႕စည္းမည့္ ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္ႏွင့္အစိုးရသည္ ဟန္ျပအတုအေယာင္သာျဖစ္ၿပီး ျပည္သူလူထု၏အက်ဳိးကို အမွန္တကယ္ ကာကြယ္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ျခင္း ရွိလိမ့္မည္မဟုတ္ေပ။
ထို အတုေယာင္ႏိုင္ငံေရးေျပာင္းလဲမႈျဖစ္စဥ္တြင္ ပါ၀င္ေနသည့္ တအာင္း(ပေလာင္)အမ်ဳိးသားပါတီ အေနျဖင့္ ပေလာင္ျပည္သူလူထု အက်ဳိးစီးပြားကို ရည္မွန္းထားသည့္အတိုင္းေဆာင္ရြက္ပိုင္ခြင့္ကို စစ္အုပ္စုက မည္သည့္အခ်ိန္မွ ခြင့္ျပဳသေဘာတူလိမ့္မည္မဟုတ္ေပ။ ထိုေၾကာင့္ အတိဒုကၡေရာက္ေနေသာ ပေလာင္မိဘျပည္သူမ်ား၏ ဘ၀ကိုစာနာၿပီး ပေလာင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ခုခံကာကြယ္ ေဆာင္ရြက္ ရန္ အေလးအနက္ပန္ၾကားအပ္ပါသည္။ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တပ္ဖဲြ႕မ်ားအေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေတြ႕ဆံုေျဖရွင္းရန္ ႀကိဳးပမ္းေသာ္လည္း၊ စစ္အုပ္စု က တဘက္သတ္အင္အားသံုးအက်ပ္ကိုင္ေနျခင္းေၾကာင့္ ႏွစ္ဘက္တင္းမာမႈ ပိုမိုႀကီးမားလာခဲ့ရသည္။ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တပ္ဖဲြ႕မ်ား အေနျဖင့္ စစ္အုပ္စုအား တဖဲြ႕ခ်င္းထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္သည္ထက္ စုေပါင္းအားျဖင့္ လုပ္ေဆာင္မွသာလွ်င္ ေအာင္ပဲြခံႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ တပ္ဦး
အေနျဖင့္လည္း အားလံုးႏွင့္လက္တဲြကာ ဘံုရန္သူစစ္အုပ္စုအား ႏိုင္ငံေရး၊ စစ္ေရးအရ ၀ိုင္း၀န္းေခ်မႈန္း ဖိအားေပးသြားမည္ျဖစ္သည္။ ထိုအတူ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္ႏွင့္ တိုင္းရင္းသားႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား ဦးေဆာင္ႀကိဳးပမ္းေနသည့္ ဒုတိယပင္လံုညီလာခံ (၀ါ) ၂၁ ရာစု ပင္လံုညီလာခံ ေပၚေပါက္ေရးသည္ အားလံုးပါ၀င္ႏိုင္သည့္ ႏိုင္ငံေရးဆံုခ်က္ႏွင့္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးလမ္းေၾကာင္းကို ဦးတည္
ေသာ လုပ္ငန္းစဥ္အျဖစ္ မိမိတို႕ တပ္ဦးမွ ေထာက္ခံ၀န္းရံသြားမည္ျဖစ္သည္။
နိဂံုးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ပေလာင္ျပည္သူလူထုတရပ္လံုး အဖိႏွိပ္ခံဘ၀မွလြတ္ေျမာက္ရန္အတြက္ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ မေရာက္မခ်င္း နည္းလမ္းေပါင္းစံုျဖင့္ ဆက္လက္တိုက္ပဲြ၀င္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဤ (၄၈) နွစ္ေျမာက္ တအာင္း (ပေလာင္) အမ်ဳိးသားေတာ္လွန္ေရး နွစ္ပတ္လည္ေန႕တြင္ အေလးအနက္ကတိျပဳရင္း တပ္ဦး၏ သေဘာထားကို ထုတ္ျပန္ေၾကညာလိုက္ပါသည္။
အာဏာရွင္စနစ္ မုခ်က်ဆံုးရမည္။
အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးနွင့္ ဒီမိုကေရစီ ေတာ္လွန္ေရး မုခ်ေအာင္ျမင္ရမည္။

ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ေကာ္မီတီ
ပေလာင္ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး (PSLF)
ဇႏၷ၀ါရီလ၊ ၁၂ ရက္၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္။ ျပာသိုလဆန္း ၈ ရက္၊ ၁၃၇၂ ခုႏွစ္။

Read more »

ပေလာင္ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး ရဲ႕ ပေလာင္ႏိုင္ငံေရးအေျခအေန သံုးသပ္တင္ျပခ်က္

၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဇႏၷ၀ါရီလ ၁၂ ရက္ေန႕မွာ ပေလာင္အမ်ဳိးသားေတာ္လွန္ေရးတိုက္ပဲြဆင္ႏဲႊႊႊႊလာခဲ့တာ ၄၈ ႏွစ္ ျပည့္ေျမာက္ လာခဲ့ပါၿပီ။ ေတာ္လွန္ေရးဦးတည္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ပေလာင္ျပည္နယ္ရရွိေရး၊ တန္းတူညီမွ်ေရးနဲ႕ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ရရွိေရး၊ ဒီမိုကေရစီနဲ႕ လူ႕အခြင့္ အေရးရရွိေရး ေတြေတာ့မရရွိေသးပါ။ သို႕ေသာ္ ေက်းဇူးႀကီးမားလွတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားအစျပဳခဲ့တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးရည္မွန္းခ်က္
ပန္းတိုင္ကို မယိုင္မလဲ ဆက္လက္ခ်ီတက္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တဗိုလ္ဆင္း တဗိုလ္တက္နဲ႕ ေတာ္လွန္ေရး ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ကို အေရာက္လွမ္းႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးပမ္းရမွာပါပဲ။ ေတာ္လွန္ေရးပုခံုး ေျပာင္းတာ၀န္ကို မ်ဳိးဆက္သစ္အဆက္ဆက္က ဆက္လက္ခံယူၿပီး ေအာင္ျမင္မႈပန္းတိုင္ဆီကို ေလ်ွာက္လွမ္း ၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ေတာ္လွန္ေရးအဆက္ဆက္မွာ အသက္၊ ေသြး၊ ေခြၽး၊ အိုးအိမ္စည္းစိမ္ ေပးလွဴခဲ့ၾကတဲ့ ရဲေဘာ္ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္နဲ႕ ပေလာင္ မိဘျပည္သူကို အစဥ္ဦးညြတ္ဂုဏ္ျပဳပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးခရီးအစျပဳျခင္း
ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးရၿပီးစ ပေလာင္ေတာ္လွန္ေရးသမိုင္းရဲ႕ အစကနဦး အေျခအေနကို ျပန္ေျပာင္းၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ပေလာင္ လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးတက္ႂႂႂႂကြမႈဟာ ရိုးရွင္းတည္ၿငိမ္လြန္းခဲ့ပါတယ္။ ေတာေခါင္ ေတာင္အျမင့္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့လူေနမႈဘ၀ကို တည္ေဆာက္ သာယာၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၁၉၆၀ ၀န္းက်င္နဲ႕ အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ မ်ဳိးခ်စ္ပေလာင္ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ပေလာင္ေတာင္ပိုင္
ေဒသနဲ႕ ပေလာင္လူမ်ဳိးကို ရရာလက္နက္နဲ႕ ကာကြယ္ဖို႕ ေတာ္လွန္ေရးစခဲ့ၾကရပါတယ္။
တာခြန္ေသာင္း တို႕ မ်ဳိးခ်စ္ပေလာင္ေခါင္းေဆာင္ေတြ ကခ်င္ေတာ္လွန္ေရးအဖဲြ႕ရဲ႕ အကူအညီနဲ႕ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးကို စတင္လႈပ္ရွားလာသလို ပေလာင္ေတာင္ပိုင္ေစာ္ဘြားမ်ဳိးႏြယ္ျဖစ္တဲ့ တာခြန္ေအး၊ တာခြန္လီတို႕လို မ်ဳိးခ်စ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက ရွမ္းေတာ္လွန္ေရး အဖဲြ႕ေတြရဲ႕ အကူအညီနဲ႕ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးကို စတင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ပေလာင္အမ်ဳိးသားတပ္ဦးကေန ပေလာင္ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႕ အထိ ပေလာင္အမ်ဳိးသားေတာ္လွန္ေရးအလံကို ျမင့္ျမင့္မား
မားလႊႊႊႊင့္ထူၿပီး ဦးေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ ပေလာင္မိဘျပည္သူတရပ္လံုးကလည္း ပေလာင္ေတာ္လွန္ေရးလႈပ္ရွားမႈကို လူအား၊ ေငြအား အသက္၊ ေသြး၊ ေခြၽး အားေပါင္းစံုနဲ႕ ေထာက္ခံ၀န္းရံပံ့ပိုးခဲ့ပါတယ္။ ပေလာင္ျပည္နယ္ရရွိဖို႕၊ ပေလာင္စာေပယဥ္ေက်းမႈ ထိန္းသိမ္းျမႇႇႇႇင့္တင္ဖို႕၊ ပေလာင္ မိဘ ျပည္သူေတြရဲ႕ စား၀တ္ေနေရး စီးပြားေရး အေျခအေနေတြ ကာကြယ္ျမႇႇႇႇင့္တင္ဖို႕ စတဲ့ ပေလာင္အမ်ဳိးသားေရးကို အားေကာင္းေမာင္းသန္ စုေပါင္း
ႀကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးအလွည့္အေျပာင္းႀကီးမားမႈေအာက္မွာ ပေလာင္ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႕ႀကီး ၁၉၉၁ ႏွစ္ဦးမွာ အပစ္ခတ္ရပ္စဲ ခဲ့ရပါတယ္။ စစ္အုပ္စုေတြအၿမဲဂုဏ္ယူၿပီးေျပာတာကေတာ့ ေတာတြင္းလက္နက္ကိုင္ေသာင္းက်န္းသူေတြ ဥပေဒေဘာင္တြင္း ၀င္ေရာက္တယ္။ ခံသာေအာင္သံုးသပ္ၾကတာကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကို ႏိုင္ငံေရးနည္းလမ္းနဲ႕ေျဖရွင္းဖို႕ ႀကိဳးစားၾကည့္တဲ့သေဘာပါ။ တကယ္တမ္းၾကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအရေဆြးေႏြးဖို႕ ဘာလမ္းစမွ မရခဲ့ပဲ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး အင္အားခ်ိနဲ႕သြားေစမဲ့ နိဒါန္းေတြ
ခ်မိသြားတာပါပဲ။ ေတာ္လွန္ေရးသတိ အားနည္းခ်ဳိ႕တဲ့မႈဒါဏ္ကို လက္ေတြ႕အက်ဳိးခံစားရတာပါ။
အပစ္ရပ္ကာလ အစကနဦးမွာေတာ့ ေဒသဖံြ႕ၿဖိဳးမႈေတြ၊ စည္းရံုးေရးေတြ လုပ္ႏိုင္ခဲ့ေပမဲ့ ၂၀၀၅ ႏွစ္ဦးမွာေတာ့ ပေလာင္ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႕ လက္နက္ျဖဳတ္သိမ္းခံရၿပီး နိဂံုးကမၸတ္အဆံုးသတ္ခဲ့ရပါတယ္။
ႏွစ္သံုးဆယ္ကာလအတြင္း ပေလာင္မိဘျပည္သူေတြရဲ႕ အသက္ေသြးေခၽြးနဲ႕ ခဲရာခဲဆစ္တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ ပေလာင္တပ္မေတာ္ႀကီး ၿပိဳလဲခဲ့ရတယ္။ ပ်က္စီးခဲ့ရတယ္။ စစ္အုပ္စုရဲ႕အမဲဖ်က္သလို ဖ်က္ဆီးတာ ခံခဲ့ၾကရတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ပေလာင္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ေတာ္လွန္တဲ့စိတ္ဓါတ္ကိုရွင္သန္ေစခဲ့တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးအစ ၁၉၆၃ ကေန အပစ္ရပ္စဲခဲ့တဲ့ ၁၉၉၁ ထိ ဦးေဆာင္ေပးဆပ္ခဲ့ၾကတဲ့ ပေလာင္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ ရဲေဘာ္ရဲေမေတြကိုေတာ့ ပေလာင္မိဘျပည္သူတရပ္လံုးက အၿမဲတမ္း
ေအာက္ေမ့တမ္းတေနရမဲ့ သမိုင္းမွတ္တိုင္ႀကီးပါ။ ပေလာင္အမ်ဳိးသားေတာ္လွန္ေရးမွာ အစဥ္ဦးညြတ္အေလးျပဳရမဲ့ ေခါင္းေဆာင္ပုဂိၢၢၢၢဳလ္ ပေလာင္အာဇာနည္ႀကီးေတြပါ။
ပေလာင္ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွင္သန္ဖို႕ မွန္ကန္တဲ့လုပ္ရပ္တခုကေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ငန္းေတြဆက္လုပ္ဖို႕ ပေလာင္ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦးနဲ႕ လူငယ္အမ်ဳိးသမီးေခါင္းေဆာင္ေတြ မ်ဳိးေစ့ခ်ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဟန္ျပေရြးေကာက္ပဲြ ဝဲဂယက္ထဲက ပေလာင္ႏိုင္ငံေရး

အတုအေယာင္ေရြးေကာက္ပဲြဆိုတာ အားလံုးအသိျဖစ္ေနေပမဲ့ စစ္အုပ္စုဖြင့္ေပးတဲ့လမ္းအတိုင္း လမ္းစတခုအျဖစ္ ပါ၀င္ခဲ့ၾကတာပါပဲ။ လက္နက္ကိုင္တပ္တခုလံုးကိုေတာင္ အပ္ႏွံဖ်က္ဆီးခံ၀ံ့ခဲ့တဲ့ ေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ႕ဟာ အခု ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ ၀င္ၿပိဳင္တာ မထူးဆန္းပါဘူး။
စစ္အုပ္စုေပးတဲ့ ပေလာင္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေဒသဟာ အတုေယာင္ဆိုတာ သိေနေပမဲ့လည္း စားက်က္ေျမေတာင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္စီမံခြင့္ မရွိတဲ့ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္အတြက္ ၀မ္းသာခဲ့ၾကပါတယ္။
စစ္အုပ္စုရဲ႕ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ တအာင္း(ပေလာင္)အမ်ဳိးသားပါတီ (တီအန္ပီ) တရပ္ နအဖ ဥပေဒအရ ထြက္ေပၚလာပါတယ္။ နမ့္ဆန္၊ မန္တံု ေဒသမွာ အမ်ဳိးသားလႊႊႊႊတ္ေတာ္ ၁ ဦး၊ ျပည္သူ႕လႊႊႊႊတ္ေတာ္္ ၁ ဦးနဲ႕ ျပည္နယ္လႊႊႊႊတ္ေတာ္ ၄ ဦး၊ ေပါင္း ၆ ဦးရပါတယ္။ တီအန္ပီ ေခါင္းေဆာင္ေတြအေလွ်ာက္ေကာင္းတာေၾကာင့္ စစ္အုပ္စုေပးတဲ့ စည္းကမ္းျပည့္၀ေသာဒီမိုကေရစီ အရသာကို ပေလာင္ လူထုေတြ မခံစားလိုက္ရပါဘူး။ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္နယ္ကေန ေရြးခ်ယ္ရမဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ ၇ ဦးမွာ နမ့္ဆန္ျပည္သူ႕လြတ္ေတာ္အတြက္ ၁ ဦးကို
စစ္အုပ္စု ဒုတပ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ကေတာ္နဲ႕ ေဆြမ်ဳိးေတာ္သူ လူမႈကယ္ဆယ္၀န္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္ေဆြ ကိုေပးရၿပီး၊ ပေလာင္မိဘျပည္သူေတြရဲ႕ မဲေပးခြင့္ေတြ ကို အဆံုးသတ္ခဲ့ပါတယ္။ ၿပိဳင္ဘက္မရွိ တီအန္ပီ ၆ ဦး၊ ႀကံ႕ဖံြ႕ ၁ ဦး ခဲြေ၀ခဲ့ၾကပါတယ္။ လူထုမဲနဲ႕ဆံုးျဖတ္အႏိုင္ရခဲ့တာ မဟုတ္ပါ။ ဒီတဘက္သတ္ရလာဒ္ကို ပေလာင္ျပည္သူလူထုတရပ္လံုးက ဆန္႕က်င္ကန္႕ကြက္မယ္။ လက္မခံႏိုင္ဘူး ဆိုတာ ဧကန္မုခ်ပါပဲ။
နမ့္ခမ္း၊ မူဆယ္၊ ကြတ္ခိုင္၊ နမၼတူ၊ ေက်ာက္မဲ ၿမိဳ႕ေတြမွာ ႀကံ႕ဖံြ႕ရဲ႕မဲမသမာမႈနဲ႕ စည္းရံုးေရးအားနည္းမႈ ေတြေၾကာင့္ တီအန္ပီ မဲ မႏိုင္ ခဲ့ပါဘူး။ ဒီမိုကေရစီေရြးေကာက္ပဲြ၊ စည္းရံုးေရးနဲ႕ ႏိုင္ငံေရးပါတီ လုပ္ငန္းေတြ တိုးတက္နားလည္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ၾကရပါမယ္။ ၉၀ ေရြးေကာက္ပဲြတုန္းကအႏိုင္ရခဲ့တဲ့ ပေလာင္အမတ္ ဦးထြန္းေက်ာ္ ဟာ တီအန္ပီရဲ႕ အမ်ဳိးသားလႊႊႊႊတ္ေတာ္အမတ္အျဖစ္ ေနျပည္ ေတာ္ကို သြားရမွာပါ။ ဦးထြန္းေက်ာ္ ဟာ ႏွစ္ ၂၀ လံုးလံုး စစ္အုပ္စု စီစဥ္ေတြ႕ဆံုခိုင္းတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ ဧည့္သည္ေတြကို ဒိုင္ခံေတြ႕ခဲ့ ရတာပါ။
တီအန္ပီ ရဲ႕ တဦးတည္းေသာ ျပည္သူ႕လႊႊႊႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္အမတ္ ဦးအိုက္မုန္း ဟာ စစ္အုပ္စုရဲ႕ ပါလီမန္လႊႊႊႊတ္ေတာ္မွာ ပေလာင္အမ်ဳိးသားေရးအတြက္ကိုယ္စားျပဳခြင့္ ရရွိမွာျဖစ္တယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာရင္းႏွီးတည္ေထာင္ထားတဲ့ ပေလာင္တပ္မေတာ္တခုလံုးကို
စစ္အုပ္စုေတြဆီ အၿပီးအပိုင္ ဦးေဆာင္အပ္ႏွံၿပီးတဲ့ေနာက္ ပေလာင္လူထုအတြက္ ဘယ္လိုအကာအကြယ္ေတြေပးႏိုင္မလဲ။ ပေလာင္ေတာင္တန္းႀကီးေတြကို ထိုးႏွံအပ္ၿပီး ဘယ္လို စီးပြားလုပ္မလဲ စဥ္းစားရခက္မွာပါ။ ေစာင့္ၾကည့္ရမွာပါ။ တီအန္ပီ ရဲ႕ ျပည္နယ္လႊႊႊႊတ္ေတာ္အမတ္ ၄ ဦးဟာ စစ္ယူနီေဖာင္း၀တ္ သံုးပံုတပံုပါတဲ့ ရွမ္းျပည္နယ္လႊႊႊႊတ္ေတာ္ကို တက္ေရာက္ရမွာပါ။ ၿပီးေတာ့ ၁၀ ဦးနဲ႕ဖဲြ႕စည္းမဲ့ ပေလာင္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေဒသဦးစီးအဖဲြ႕မွာ စစ္ဗိုလ္ေတြနဲ႕အတူ ပူးတဲြစီမံခန္႕ခဲြရမယ္။ တီအန္ပီ ပါတီဟာ စစ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႕ ပိုမိုရင္းႏွီးခြင့္ရလာမွာျဖစ္ၿပီး ပေလာင္ျပည္သူလူထုေတြ စစ္ဖိႏွိပ္မႈဒါဏ္ကေန ဘယ္လိုအကာကြယ္ေပးမလဲ။ သို႕တည္း မဟုတ္ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႕ ဘာအက်ဳိးစီးပြားေတြလုပ္ႏိုင္မလဲ။ လုပ္ႏိုင္ခြင့္ အေတာ္က်ဥ္းေျမာင္းပါတယ္။ နအဖ စစ္အုပ္စုရဲ႕ကန္႕သတ္ဖိႏွိပ္မႈေတြေအာက္မွာ တီအန္ပီ ရဲ႕လုပ္ပိုင္ခြင့္က အကန္႕အသတ္ႀကီးမားပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ပေလာင္မ်ဳိးခ်စ္ပုဂၢၢၢၢိဳလ္၊ လူငယ္၊ ပညာတတ္ေတြကို တီအန္ပီ အေနနဲ႕ႏိုင္ငံေရးတက္ၾကြလာေအာင္ စည္းရံုးႏိုင္ခဲ့တာက
ေတာ့ တီအန္ပီအတြက္ မွတ္တိုင္တခုျဖစ္ပါတယ္။ တီအန္ပီ ပါတီမွာ ပေလာင္လူမ်ဳိး ဖံြ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ ေကာင္းစားဖို႕အတြက္ ရိုးသားစြာ အလုပ္လုပ္ ခ်င္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ အဖဲြ႕၀င္ေတြလည္း ေျမာက္မ်ားစြာပါ။
ေသခ်ာတာကေတာ့ အကန္႕အသတ္ေတြၾကားကပဲ ပေလာင္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ တီအန္ပီ တကယ္အလုပ္လုပ္ရမွာပါ။ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္းႏိုင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္း
ထဲက ပေလာင္ႏိုင္ငံေရးထဲက ပေလာင္ႏိုင္ငံေရးထဲက ပေလာင္ႏိုင္ငံေရးထဲက ပေလာင္ႏိုင္ငံေရး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာၿပီး အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ပိုတက္ၾကြလႈပ္ရွား အသက္၀င္လာပါတယ္။ လူထုနဲ႕ ပိုမိုဆက္စပ္ႏိုင္မဲ့လမ္းေၾကာင္းကြန္ယက္ေတြ၊ အားလံုးနဲ႕ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏိုင္မဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ ပိုအားေကာင္းတာေတြ႕ရပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားႏိုင္ငံေရးပါတီ အစျပဳတဲ့ ကေလးၿမိဳ႕ေၾကညာစာတမ္း ပါ ဒုတိယ ပင္လံုညီလာခံ ေခၚယူေရးဟာ ႏိုင္ငံေရးစုစည္းမႈ ဆံုခ်က္ျဖစ္လာပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က တာ၀န္ခံၿပီး လုပ္ေဆာင္မယ့္ သေဘာတူညီခ်က္ေတြရလာေတာ့ ဒုတိယ ပင္လံုညီလာခံ (၀ါ) ၂၁ ရာစု ပင္လံုညီလာခံ ဟာ တကယ္ကိုအားေကာင္းတဲ့ ႏိုင္ငံေရးဆံုခ်က္နဲ႕ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ကို ပိုမိုဦးတည္လာပါတယ္။ အပစ္ရပ္အဖဲြ႕ၾကီးေတြကေတာ့ နယ္ျခားေစာင့္တပ္လက္မခံဘူး။ စစ္အုပ္စုနဲ႕ ႏွစ္ဖက္တင္းမာမႈျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပစ္ခတ္ၾကတဲ့ အထိလက္နက္ကိုင္ပ႗ိပကၡမႀကီးထြားေသးပါ။ ဒီေကဘီေအ တပ္မဟာ ၅ ကေတာ့ စစ္အုပ္စုကိုျပန္လည္တိုက္ပဲြ၀င္ေနတာ ေရြးေကာက္ပဲြေန႕ ကတည္းကပါပဲ။ စစ္တိုက္ပဲြအရွိန္ ဆက္လက္အားေကာင္းေနပါတယ္။ အပစ္ရပ္နဲ႕ တိုက္ပဲြ၀င္ေနတဲ့လက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕ေတြ စုဆံုၿပီး အားေကာင္းတဲ့လက္နက္ကိုင္အင္အားစုဆံုခ်က္အျဖစ္ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုေပၚထြန္းေရးေကာ္မီတီ တရပ္ထြက္ေပၚလာပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအရ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေဆြးေႏြးဖို႕ ႏွစ္ ၂၀ နီးပါး အခ်ိန္ျဖဳန္း ႀကိဳးပမ္းလာ
တာ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အဆံုး နဂိုမူရင္းဘ၀မွန္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးမွာ ဆံုခ်က္ျပန္ျဖစ္မဲ့ အလားအလာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဖဲြ႕တိုင္းကေတာ့ အပစ္ရပ္အေျခအေနကို ေနာက္ဆံုးမိနစ္ထိ ထိန္းထားခ်င္တဲ့ဆႏၵထင္ရွားပါတယ္။ အေရးႀကီးတာက တဖဲြ႕ဖဲြ႕ကိုစစ္အုပ္စုက စတိုက္ၿပီဆိုရင္ က်န္တဲ့အပစ္ရပ္အဖဲြ႕ေတြအားလံုး ႏိုင္ငံအႏွံ႕စစ္ပဲြေတြစတင္ဖို႕လိုပါတယ္။
ဒါကေတာ့ ၂၀၁၁ ထဲ၀င္လာတဲ့ တိုင္းရင္းသားႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြရဲ႕ အားရစရာ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းပါ။ ဒီႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းထဲ ပေလာင္ႏိုင္ငံေရးက ဘယ္ရႈေထာင့္ကေန ဘယ္လိုလိုက္ပါမလဲ။ ႏိုင္ငံေရးတန္းတူညီမွ်ေရး၊ အမ်ဳိးသား ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ရရွိေရး၊ လူ႕အခြင့္အေရးရရွိေရး တို႕ဆိုတာ သက္ဆိုင္ရာပုဂၢၢၢၢိဳလ္၊ လူမ်ဳိး ကိုယ္တိုင္ လုပ္မွ ရတာပါ။ ျမန္မာျပည္ႀကီး ဒီမိုကရက္
တစ္ ျပည္ေထာင္စုတကယ္ထူေထာင္တဲ့အခ်ိန္မွာ သက္ဆိုင္ရာ လူမ်ဳိးတိုင္း၊ ႏိုင္ငံသားတိုင္းက လိုက္ပါေဆာင္ရြက္ ပူးေပါင္းၾကရမွာပါ။ ဘယ္ လူမ်ဳိး ႀကီးငယ္ကိုမွ ခ်န္ထားလို႕ ေမ့ထားလို႕မရပါဘူး။
အဲဒီလို လိုက္ပါႏိုင္ဖို႕က ပေလာင္ေတြ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေန မွန္မွန္ကန္ကန္သံုးသပ္ၿပီး လက္ေတြ႕က်တဲ့ လုပ္ငန္းေတြ စည္းရံုးေရး ေတြ ပိုလုပ္ဖို႕လိုပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမွာ အတူလိုက္ပါေဆာင္ရြက္ႏိုင္ဖို႕ ႏိုင္ငံေရးအားကို ဘယ္ေနရာကေန ဘယ္လိုစုမွာလဲ။ မာနယ္ပေလာ မွာ စုဖဲြ႕ခဲ့တဲ့ ပေလာင္ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး ဟာ အေျခအေနအေျပာင္းအလဲေတြေၾကာင့္ လက္နက္ကိုင္
ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ တပ္ဖဲြ႕ေတြကိုစံနစ္တက် ေရရွည္ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ေပၚလိုက္ေပ်ာက္လိုက္၊ အားေကာင္းလိုက္၊ ျပန္ေလ်ာ့လိုက္ပါပဲ။ ၂၀၀၅ မွာ မိခင္ပါတီ ပီအက္အယ္ေအ အၿပီးအပိုင္လက္နက္စြန္႕ေတာ့ အမိမဲ့သား ေရနဲငါးျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ႏိုင္ငံေရးရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ကို အဓိကပံ့ပိုးေပးတဲ့အားက လက္နက္ကိုင္တပ္ဖဲြ႕ အားျဖစ္တယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ စုေပါင္းဖဲြ႕စည္းလႈပ္ရွားမဲ့ ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ ျဖစ္လာရင္ အတူလိုက္ပါဖို႕ ပေလာင္တပ္ဦး အဆင္သင့္ျပင္ဖို႕လိုပါတယ္။ အခက္အခဲၾကားကပဲ အလုပ္ေတြပိုလုပ္ၾကရပါမယ္။ လူငယ္အား၊ အမ်ဳိးသမီးအား၊ တပ္ဦးအား ေတြနဲ႕ လက္ရွိႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းၾကားမွာ ပေလာင္ႏိုင္ငံေရးအရွိန္ကိုျမႇႇႇႇင့္တင္ၾကရပါ
လိမ့္မယ္။ အျခားလက္နက္ကိုင္တပ္ဖဲြ႕ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုေတြ၊ အဖဲြ႕အစည္း အသင္းအပင္းေတြနဲ႕ ပိုၿပီးလက္ေတြ႕က်က်ပူးေပါင္းလႈပ္ရွား ၾကရပါလိမ့္မယ္။ နဂိုအလုပ္ေတြ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြကို ဆထက္တိုးၿပီး လုပ္ၾကရပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ကို အတိဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ ပေလာင္မိဘျပည္သူေတြ၊ က်ဆင္းေနတဲ့ ပေလာင္အမ်ဳိးသားႏိုင္ငံေရးအေျခအေနေတြ အားလံုး ကိုျပန္လည္တည္ေဆာက္ဖို႕ ပေလာင္ႏိုင္ငံေရး ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုေတြ တကယ္အနစ္နာခံၿပီး စုစည္းလႈပ္ရွားၾကရပါမယ္။
ပေလာင္လူမ်ဳိးရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအား၊ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအား မေကာင္းလာေသးဘူးဆိုရင္ေတာ့ ရည္မွန္းခ်က္ေရာက္ဖို႕ အခ်ိန္ ပိုၾကာပါလိမ့္မယ္။ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ လူမ်ဳိးစုငယ္ေတြအတြက္ လက္နက္ကိုင္အားေကာင္းမွ ႏုိင္ငံေရးျမႇႇႇႇင့္တက္ဖို႕ ပိုနီးစပ္တာပါ။
အခုေတာ့ စစ္အုပ္စုက အတုအေယာင္ပါလီမန္ေခၚပါေတာ့မယ္။ ဟန္ျပအရပ္သားအစိုးရလဲ ဖဲြ႕မွာပါ။ ေသခ်ာသေလာက္ပါပဲ။ ဘယ္လိုအက်ပ္အတည္းနဲ႕ရင္ဆိုင္ေနရပါေစ ပေလာင္ တပ္ဦး၊ လူငယ္၊ အမ်ဳိးသမီးေတြ ေတာင့္ခံၿပီး အလုပ္ပိုလုပ္ဖို႕၊ ကိုယ့္လူထုနဲ႕ တသားတည္းက်ေအာင္ စည္းရံုးလႈပ္ရွားဖုိ႕ အဓိကက်ပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္တဲ့ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္နဲ႕ တိုင္းရင္းသားႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ ဦးေဆာင္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈနဲ႕ ဒုတိယ ပင္လံုညီလာခံ ႀကိဳးပမ္းမႈေတြကို ေထာက္ခံ၀န္းရံၾကရပါမယ္။ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး တည္ေဆာက္မဲ့ ႀကိဳးပမ္းမႈ ေတြ အတြက္ စြမ္းႏိုင္တဲ့ဘက္က ပူးေပါင္းပါ၀င္ၾကရမွာပါ။ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး၊ စစ္မွန္တဲ့ျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးအတြက္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ ကိုင္စုဖဲြ႕မႈေတြနဲ႕အတူ၊ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားနဲ႕အတူ စုစည္းညီညြတ္မႈေတြ တည္ေဆာက္ၿပီး ဆက္လက္တိုက္ပဲြ၀င္ၾကရမွာပါ။ တပ္ဦးရဲ႕ လတ္တေလာ ရပ္တည္ခ်က္ေတြျဖစ္တဲ့ -
- စစ္အုပ္စုရဲ႕ ၂၀၀၈ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို လူထုအားနဲ႕ ဆက္လက္ဆန္႕က်င္တိုက္ဖ်က္ပစ္ရမယ္။
- ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြရလာဒ္နဲ႕ ေပၚေပါက္လာမဲ့ ဟန္ျပအရပ္သားအစိုးရကို ဆန္႕က်င္ကန္႕ကြက္ တိုက္ဖ်က္ပစ္ရမယ္။ ဒီအတိုင္းဆက္လက္ရပ္တည္ၿပီး ပေလာင္လူထုကို စည္းရံုးၿပီး ေတာ္လွန္ေရးအရွိန္ကို ဆတိုးျမႇႇႇႇင့္တင္ၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ အက်ပ္အတည္းက ႀကီးတဲ့အတြက္ ပေလာင္ တပ္ဦး၊ လူငယ္၊ အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕ လက္ရွိအင္အား၊ စည္းရံုးေရးအား နဲ႕ေတာ့ ဘယ္လိုမွ မလံုေလာက္ပါဘူး။ ပေလာင္လူထုတရပ္လံုးကို တကယ္လက္ေတြ႕က်က် စည္းရံုးတိုးျမႇႇႇႇင့္ၿပီး ဘံုရန္သူ စစ္အုပ္စုကို
ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ၾကရမွာ ဧကန္မုခ်မလဲြပါ။

““““ကု္ေဇာည္ရဲင္ ကု္ထဲင္ႏွာမ္ စာပု္ရ္ေလာတ္က္ုပီုန္ကု္ေဇာည္ရဲင္ ကု္ထဲင္ႏွာမ္ စာပု္ရ္ေလာတ္က္ုပီုန္ကု္ေဇာည္ရဲင္ ကု္ထဲင္ႏွာမ္ စာပု္ရ္ေလာတ္က္ုပီုန္ကု္ေဇာည္ရဲင္ ကု္ထဲင္ႏွာမ္ စာပု္ရ္ေလာတ္က္ုပီုန္အယ္အယ္အယ္အယ္တအာင္းတအာင္းတအာင္းတအာင္း””””

ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ေကာ္မီတီ
ပေလာင္ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး (PSLF)
ဇႏၷ၀ါရီလ၊ ၁၂ ရက္၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္။ ျပာသိုလဆန္း ၈ ရက္၊ ၁၃၇၂ ခုႏွစ္။

Read more »

တအာင္းေက်ာင္းသားႏွင့္လူငယ္မ်ားအစည္းအရုံး၏ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ညီလာခံ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္

တအာင္းေက်ာင္းသားႏွင့္လူငယ္မ်ားအစည္းအရုံး၏ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ညီလာခံကို ထုိင္းျမန္မာနယ္စပ္တစ္ေနရာတြင္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၈ မွ ၃၀ ရက္ေန႔အထိ (၃) ရက္တိုင္တိုင္ေအာင္ျမင္စြာက်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ျပီးျဖစ္ပါသည္။ ညီလာခံႀကီးသို႔ တအာင္း ေက်ာင္းသားႏွင့္လူငယ္မ်ား အစည္းအရုံးမွ အဖြဲ႔၀င္ကိုယ္စားလွယ္ (၄၆) Uီးႏွင့္အၾကံေပးအဖြဲ႔၀င္(၃)Uီး၊ ပေလာင္အမ်ဳိးသမီးအစည္းအရုံး မွ ေလ့လာသူ (၁) Uီး စုစုေပါင္း (၄၉) Uီး တက္ေရာက္ခဲ့ပါသည္။
ညီလာခံတြင္ အဖြဲ႔၀င္ကိုယ္စားလွယ္္မ်ားမွ အဖြဲ႔အစည္း၏ မူ၀ါဒ၊ Uီးတည္ခ်က္၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံစည္းမ်U္းတို႔ကို ျပန္လည္သံုးသပ္ျပင္ဆင္ျဖည္႔စြက္ျခင္း၊ ႏိုင္ငံေရးအစီရင္ခံစာ၊ လုပ္ငန္းဌာနမ်ား၏အစီရင္ခံစာမ်ားႏွင့္ ဘ႑ာေရးအစီရင္ခံစာမ်ားကို တင္သြင္းေဆြးေႏြးသုံးသပ္ျခင္းႏွင့္အတူ ေရွ႕လုပ္ငန္းစU္မ်ားတို႔ကို ေဆြးေႏြးခ်မွတ္အတည္ျပဳႏုိင္ခဲ့ၾကပါသည္။ တိုင္းရင္းသားတန္းတူညီမွ်
ေရး၊ စစ္အာဏာရွင္စံနစ္က်ဆုံးေရး၊ ဒီမိ္ုကေရစီရရွိေရး၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ဆက္လက္တိုက္ပြဲ၀င္သြားရန္ ႏွင့္ တအာင္းျပည္သူမ်ား လက္ရွိရင္ဆိုင္ေနရသည့္ စား၀တ္ေနေရးၾကပ္တည္းမွဳ ျပႆနာမ်ား၊ မူးယစ္ေဆး၀ါး သုံးစြဲေရာင္း၀ယ္စိုက္ပ်ဳိးသည့္ျပႆနာမ်ား ေျဖးရွင္း သြားႏုိင္ရန္အတြက္ေရွ႕လုပ္ငန္းစU္မ်ားကုိ ခိုင္မာစြာခ်မွတ္ခဲ့ၾကပါသည္။တိုင္းရင္းသားႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားစတင္အဆိုျပဳသည့္ကေလးၿမိဳ႕ေၾကညာစာတမ္းက အေျခခံသည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ Uီးေဆာင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္မည့္ ၂၁ရာစုပင္လုံညီလာခံျဖစ္ ေပၚလာေရးႏွင့္ အပစ္ခတ္ရပ္စဲခဲ့ေသာ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕ႏွင့္ တိုက္ပဲြ၀င္ေနဆဲ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးအဖဲြ႕မ်ား စုစည္းေပါင္းစုံမႈကို ညီလာခံႀကီးမွ တခဲနက္ေထာက္ခံႀကိဳဆိုလိုက္ပါသည္။ ထို
အတူ ကုလသမဂၢၢ လူအခြင့္အေရးကိုယ္စားလွယ္ အဆိုျပဳႀကိဳးပမ္းေနသည့္ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မရွင္ ဖဲြ႕စည္းေရးကိုလည္းႀကဳိဆိုျပီး ထိုေကာ္မရွင္ေပၚေပါက္လာပါက အျပည့္အ၀ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကပါသည္။ စစ္အုပ္စု၏ တရားမွ်တမႈကင္းမဲ့ေသာ ၂၀၁၀-ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ထို ေရြးေကာက္ပဲြရလာဒ္ကအေျခခံေသာ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားအားလံုးကို ညီလာခံႀကီးမွ ဆန္႔က်င္ကန္႕ကြက္လိုက္ပါသည္။ လက္ရွိ တအာင္းျပည္သူမ်ား ရင္ဆိုင္ေနရသည့္ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာမ်ား၊ စား၀တ္ေနေရး ႏွင့္အျခားေသာအၾကပ္အတည္းမ်ားကို မွန္ကန္စြာ ေျဖရွင္းသြားႏုိင္ရန္ အတြက္ လူမွဳေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ တက္ၾကြသူတအာင္းလူငယ္မ်ား၊ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ပေလာင္ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္Uီး၊ပေလာင္အမ်ဳိးသမီးအစည္းအရုံး အစရွိသည့္အဖြဲ႔အစည္းမ်ား ႏွင့္အတူ တအာင္းျပည္သူလူထုတရပ္လံုးတို႔မွ အားလံုး၀ိုင္း၀န္းလက္တြဲေဆာင္ရြက္ၾကပါရန္ ညီလာခံႀကီးမွ အေလးအနက္ပန္ၾကားအပ္ပါသည္။ တအာင္းေက်ာင္းသားႏွင့္လူငယ္မ်ားအစည္းအရုံးကို ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလတြင္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ျပိီး ညီလာခံကို ပုံမွန္အားျဖင့္ (၂)ႏွစ္ တစ္ႀကိမ္ က်င္းပျပဳလုပ္ၾကပါသည္။ ယခု တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ညီလာခံသတ္တမ္းတြင္ ဆက္လက္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္မည့္ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္သစ္မ်ားျဖင့္ အတြင္းေရးမွဴးအဖဲြ႕Uီးေဆာင္သည့္အလုပ္အမွဳေဆာင္ေကာ္မီတိီ၀င္(၉)Uီးႏွင့္ အလုပ္အမဳေဆာင္ ေကာ္မီတီ၀င္(၂)Uီး တို႕ကို ဒီမိုကေရစီနည္းက် ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက လြတ္လပ္မွ်တစြာမဲေပးေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါသည္။

အလုပ္အမွဳေဆာင္ေကာ္မတီ

တအာင္းေက်ာင္းသားႏွင့္လူငယ္မ်ားအစည္းအရုံး
၂၀၁၁ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ (၁) ရက္

ဆက္သြယ္ရန္။ ။ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ၀၈၀-၁၁၈၄၄၇၉၊ တြဲဖက္အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး (၁) ၀၈၀-၀၅၈ ၀၇၂၀

Ta'ang Students and Youth Organization-TSYO

္

Read more »

ေရြးေကာက္ပြဲ တရားမွ်တမႈမရွိ TNP ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ တုိင္ၾကားမည္

ႏို၀င္ဘာလ ၇ ရက္ေန ့တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ တရားမွ်တမႈလုံး၀မရွိေၾကာင္း တအာင္းအမ်ိဳးသားပါတီမွ ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ အေရးယူေဆာင္ရြက္ေပးရန္ တိုင္ၾကားမည္ဟု သိရသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီးတြင္ ႀကိဳတင္မဲ မသမာမွဳမ်ားရွိျခင္း၊ မဲရံုကိုယ္စားလွယ္ ကိုယ္တုိင္ ကိုယ္စားၿပဳဆႏၵမဲေပးျခင္း ႏွင့္ မဲဆႏၵရွင္မ်ားက ၿမိဳနယ္ေကာ္မရွင္အဖြဲ ့ခြဲမွ တာ၀န္ေပးအပ္လိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖစ္သည့္ မဲရံုကိုယ္စားလွယ္မွ ကန္႔ကြက္ခံရျခင္းမ်ားရွိသည္ဟု ေတြ ့ျမင္လိုက္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စု ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္မွ ဦးစီးက်င္းပျပဳလုပ္သည့္ ပါတီစံု ေရြးေကာက္ပြဲမွ တရားမွ်မႈမရွိေၾကာင္း TNP မွ ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ တုိင္ၾကားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိပါသည္။ မွတ္ခ်က္= အျပည့္အစုံရရွိရန္ ဆက္လက္စုံးစမ္းေနဆဲ

Read more »

မဲလက္မွတ္ အေရ (၅၀၀) လွ်ိဳ ႔၀ွက္သိမး္ဆည္းေန

ရွမ္းျပည္ေၿမာက္ပိုင္း မူဆယ္ခရိုင္ နမ့္ခမ္းၿမိဳ႕နယ္ မိုင္း၀ီးေက်းရြာႏွင့္ မိုင္းပူးေက်းရြာတြင္ တအာင္း အမ်ိဳးသားပါတီ “TNP” ၊ “USDP”ပါတီ၊ “တစည”ပါတီ ႏွင့္ “က်ားျဖဴ” ပါတီတို႔၀င္ေရာက္ယွဥ္ ၿပိဳင္ရာမွာ “USDP” ပါတီစည္းရံုးေရး မွဴးတစ္ဦး ျဖစ္ေသာ ပန္းေဆး ဦးေက်ာ္ၿမင့္က မဲလက္မွတ္ အေရအတြက္ (၅၀၀) လွ်ဳိ႕၀ွတ္သိမ္းဆည္းထား ေၾကာင္း အမည္မေဖၚလိုသူတစ္ဦး ထံသိရသည္။ ထို႔အျပင္္ ပန္းေဆး ဦးေက်ာ္ျမင့္သည္ ေရြးေကာက္ပြဲစည္းကမ္းခ်က္အရ အသက္မျပည့္ေသးေသာကေလးမ်ားကို မဲထည့္ ပိုင္ခြင့္မရွိဟုဆိုထား ေသာ္လည္း ၄င္းက ထည့္ခိုင္းသည္၊ ဒ့ါအျပင္ မဲဆႏၵရွင္တစ္ဦးလွ်င္ မဲတစ္ခါမက သံုးေလးခါ ထည့္ခိုင္းသည္ဟု အဆိုပါ အမည္မေဖၚလိုသူက အခုလိုေျပာသည္။ "မေန႔က မဲေပးတဲ့အခ်ိန္မွာ ပန္းေဆး ဦးေက်ာ္ၿမင့္က အသက္မျပည့္ေသးတဲ့သူေတြပါ မဲထည့္ခိုင္းတယ္ မဲထည့္ စာရင္းထဲမွာ မပါတဲ့သူေတြေပါ့ ျပီးေတာ့မွ လူတစ္ေယာက္ကို မဲခဏခဏထည့္ခိုင္းတယ္" ဟု သူကေျပာျပသည္။ အသက္မျပည့္ေသးေသာသူမ်ားႏွင့္ အသက္ျပည့္ၿပီးေသာသူမ်ားကိုပါ ယခုလို ထပ္ခါထပ္ခါ မဲေပးနိုင္တာဟာ ၄င္းဦးေက်ာ္ျမင့္ ၀ွက္ထားေသာ မဲလက္မွတ္ အေရအတြက္( ၅၀၀)တြင္သံုး၍ ေပးခိုင္းတာျဖစ္မည္ဟု မသကၤာသူမ်ားက ေ၀ဖန္းေျပာဆိုသည္။ လက္ရွိအေျခအေနတြင္ အဆိုပါ ဦးေက်ာ္ျမင့္ လွ်ိဳ ့၀ွက္ထားေသာ မဲလက္မွတ္ အေရအတြက္(၅၀၀)အား ၾကံ့ဖြံ ့ပါတီထဲ ေရာက္မသြားေအာင္ တအာင္းအမ််ိးပါတီ TNPႏွင့္ က်ားၿဖဴပါတီ က ၄င္းမဲၿပားကိုလိုက္လံ စံုးစမ္းေနၿပီး မဲထည့္၍ မရေသးေသာ ေဒသခံကို ေတြ႕ဆံုမည္ ေမးျမန္းမည္ဟု ေျပာေၾကာင္း သိရသည္။ ဤျပသာနာေၾကာင့္ တအာင္းအမ်ိဳးသားပါတီ ၊ တစည ပါတီ ႏွင့္ က်ားျဖဴပါတီတို႔က ၄င္းလွ်ိဳ ့၀ွက္ထားေသာ မဲလက္မွတ္ အေရအတြက္(၅၀၀)ကို ပယ္မဲအျဖစ္ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ရန္ ပူးေပါင္းတိုင္ပင္ေနၾကသည္ဟုသိရသည္။

Read more »

မဲမေပးခ်င္လည္း ေနလို ့မရ

ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း၊ မူဆယ္ခရိုင္၊ နမ့္ခမ္းၿမိဳ႕နယ္၊ ဖာလင္ေက်းရြာမွ ေဒသခံမ်ားသည္ ေရြးေကာက္ပြဲ စည္းကမ္းအရ မဲေပးခ်င္ေသာဆႏၵမရွိပါက မဲမေပးပဲေနႏိုင္ျခင္း အခြင့္အေရး မရွိေၾကာင္းသိရသည္။ ထို႔အျပင္ ျပစ္မွဳႏွင္ အက်ဥ္းက်ခံေနေသာ အက်ဥ္းသားမ်ားကုိယ္စား ပါ ကုိယ္စားမဲထည့္ေပးရျခင္းျဖစ္သည္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒ အခန္း(၄) ဆႏၵမဲ ေပးပိုင္ခြင့္ရႇိသူမ်ား ပုဒ္မ ၇ (ခ) ေထာင္ဒဏ္က်ခံေနရသူမ်ား ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ဆႏၵမဲေပးပိုင္ခြင့္ မရႇိေစရ ဟုေရးထားျပီးေသာ္လည္း ၄င္းေဒသတြင္ ျပစ္မွဳႏွင့္ အက်ဥ္းက်ေနေသာ အက်ဥ္းသားမ်ားအတြက္ ႏို၀င္ဘာလ ၆ ရက္ေန႔တြင္မွာလည္း ကိုယ္စားျပဳ ႀကိဳတင္မဲ ထည့္ခိုင္းျခင္းျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ ရက္ပိုင္းတြင္ မဲလက္မွတ္မ်ားကို ေက်းရြာ ဥကၠဌ အဖြဲ႔ ဦေဆာင္ၿပီး ေဒသခံမ်ားထံ လိုက္ေ၀ခဲ့ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ စည္းကမ္းခ်က္အရဆိုရင္ မဲမထည့္ခ်င္ရင္ ေနလ႔ိုရတယ္လို႔ၾကားရတယ္ ဒါေပမဲ့ ဖာလင္ေက်းရြာ မွာေတာ့ မဲထည့္ႏိုင္သူမ်ား အားလုံး မဲမထည့္မေနရျဖစ္သည္" ဟု ေဒသခံရြားသား တစ္ေယာက္က ေျပာခဲ့ပါသည္။ ဖာလင္ေက်းရြာမွာ လာေရာက္အေရြးခံမည့္ ပါတီမ်ားကေတာ့ တအာင္း (ပေလာင္) အမ်ိဳးသားပါတီ၊ ၾကံ့ခိုင္ေရးပါတီ၊ တိုင္းရင္းသား စည္းလုံးညီညြတ္ေရးပါတီ ႏွင့္ က်ားျဖဴပါတီမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ၄င္းပါတီမ်ား ၄ ခုသည္ တအာင္းအမ်ိဳး သားပါတီက မဲအမ်ားဆံုး ရႏိုင္သည့္အေျခအေနရွိေၾကာင္းသိရသည္။ တအာင္းလူမ်ိဳးျဖစ္သည့္ ရြာသားတစ္ေယာက္က ေလးပါတီထဲက ဘယ္သူ႔ကို မဲေပးခ်င္လည္း ေမးျမန္းခဲ့သည္မွာ “က်ေတာ္က တအာင္းလူမ်ိဳးကိုပဲခ်စ္တယ္။ တအာင္းအမ်ိဳးသားပါတီ လက္ဖတ္ရြက္ပဲ မဲေပးမယ္။ တျခားပါတီေတြ မဲေပးရင္ေတာ့ တအာင္းလူမ်ိဳးေတြမွ ကိုယ္စားမွမျပဳတာ။ တအာင္းပါတီကိုမဲေပးရင္ က်ေတာ္တို႔နယ္ေျမ လည္းရမယ္။ က်ေတာ္တို႔ တအာင္းပါတီက တအာင္းလူမ်ိဳးတိုးတက္ဖို႔အတြက္ လုပ္သြားႏိုင္မယ္လို႔ ယုံၾကည္တယ္" ဟုသူက ေျပာသည္။

Read more »

ခရီးလြန္သူမ်ား ကို္ယ္စား မဲေပးႏိုင္

ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း နမ့္ခမ္းၿမိဳ႕နယ္ မန္ေအာင္ေက်းရြာတြင္ မဲေပးသူေဒသခံမ်ားက မိသားစုကိုယ္စား အိမ္ေထာင္ ဥိီးစီးျဖစ္သူတစ္ဦးကသာ မဲသြားေပးနိုင္ၾကသည္ ဒါ့အျပင္ အိမ္ေထာင္ ဦးစီးက မိသားစုမွခရီးလြန္သူမ်ား အတြက္ပါ မဲေပးရေၾကာင္းသိရသည္။ မန္ေအာင္ေက်းရြာရွိ မဲရံုႏွစ္ခုသည္ ဓမၼာရံု ႏွင့္ အထက္တန္းေက်ာင္းကိုေနရာယူလုပ္ေဆာင္ၿပီး လံုျခံဳေရးလည္း အမ်ားအျပားခ် ထားေၾကာင္းသိရသည္။ အဆိုပါ ကုိယ္စားမဲေပးနိုင္ျခင္းႏွင့္ပါတ္သက္၍ သြားေရာက္မဲေပးေသာေဒသခံတစ္ဦးက" သက္ဆိုင္ရာတာ၀န္ရွိတဲ့ သူေတြက မဲရံုကို မနက္ ၅ နာရီကတည္းကစဖြင့္တယ္ က်ေတာ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ မဲေပးၿပီးသူဦးေရ ၅၀၀ ေလာက္ရွိၿပီး အမ်ားအားျဖင့္ က လၻက္ညြန္႔ တံဆိတ္ကိုသာ အဓိကထားၿပီးေပးႀကတယ္ သိပ္ေတာ့မခက္ပါဘူး တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ သူတုိ႔မိသားစုအတြက္ လာေပးၾကတယ္ တခ်ိဳ႕လူေတြ က်ေတာ့ ကိုယ္တိုင္သြားေပးခ်င္တယ္ဆိုရင္ သြားေပးၾကတယ္ ဒါေပမဲ့ အဲဒီမဲေတြက ဘယ္လိုျဖစ္လာမလဲေတာ့မသိဘူးလို ့သူကေျပာ သြားသည္။ မဲရံုတြင္ လံုးၿခံဳေရးအျပည့္ခ်ထားေသာ္လည္း မဲေပးသည့္အခါတြင္ ၿခိမ္းေျခာက္မွဳမ်ားျပဳလုပ္တာမရွိဘဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေပးႏိုင္ ၾကေၾကာင္းဟု သူကဆက္ေျပာသည္။ ႏို၀င္ဘာလ ၆ ရက္ေန ့တြင္ တအာင္းအမ်ိဳးသားပါတီ ၊ က်ားျဖဴပါတီ ၊ USDP ပါတီ ႏွင့္ တစည ပါတီတို ့မွ မန္ေအာင္ ေက်းရြာတြင္ ႀကိဳတင္မဲေကာက္ခံရာမွာ တအာင္းအမ်ိုဳးသားပါတီက မဲေရ ၅၀၀ ျဖင့္ ရရွိၿပီး က်န္ရွိပါတီမ်ားက မဲအနည္း အက်ဥ္းသာရရွိေၾကာင္း သိရသည္။ ထိုအျပင္ USDP ပါတီက မန္ေအာင္ေက်းရြာရွိ အခ်ိဳ႕ေက်းရြာအုပ္စု ေဒသခံမ်ားကို ေငြေပးၿပီး မဲထည့္ခိုင္းတာမ်ိဳး လည္းရွိေၾကာင္း အဆိုပါေဒသခံကေျပာသည္ အလားတူ အျခားအုပ္စုရွိ မဲရံုတြင္လည္း အသက္ၾကီးသူမ်ားကိုယ္စား မဲရံုးမွဴးမ်ားက ကိုယ္စား မဲေပးေနျခင္းရွိေၾကာင္းသိရသည္။

Read more »

မဲရုံမွဴးမ်ားမွ ကုိယ္စားျပဳမဲထည့္ေပး

ရုမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း နမ္႔ခမ္းျမဳိ႔နယ္ ဖာလင္ေက်းရြာရွိ မဲရုံတြင္ မဲရုံမွဴးမ်ားမွ ေဒသခံအသက္ ႀကီးသူမ်ားႏွင့္ စာမဖတ္တတ္သူမ်ားအတြက္ ကိုယ္စားျပဳမဲထည့္ေပးေန ေၾကာင္းသိရသည္။ ၄င္းေဒသခံ အသက္ (၆၀)ရွိ အဖြားတစ္ေယာက္မွ ေျပာျပရာတြင္ “အဖြားကေတာ့ စာမဖတ္တတ္သည့္အတြက္ ပေလာင္ပါတီကို မဲထည္႔ေပးပါလို႔ မဲရုံအဖြဲ႔ေတြကို ေျပာလိုက္တယ္။ သူတို႔က ဘယ္ပါတီမဲ ထည့္တယ္ဆိုတာ စာရြက္မျပေတာ့ဘူး ဒီတိုင္းပဲ ထည့္ေပးလိုက္တယ္”ဟု ေျပာျပသည္။ ထို႔အတူ အျခားအသက္ႀကီးေဒသခံမ်ားလည္း ထိုနည္းတူ မဲရံုေကာ္မရွင္မ်ားက ကိုယ္စားမဲေပးေနၾက သူအမ်ား အျပားရွိသည္ဟု သူကဆက္္ေျပာသည္။ ဖာလင္ရြာတြင္ ၾကံ႔ဖြ႔ံပါတီ က်ားျဖဴပါတီ တစည ႏွင့္ TNP တို႔မွ ၀င္ေရာက မဲယွဥ္ျပိဳင္ေနေၾကာင္းသိရွိရပါသည္။ အျခားေက်းရြာတြင္လည္း အလားတူပင္ ကိုယ္စားမဲေပးနိုင္ၾကသည္ ထို႔အျပင္ USDPပါတီက ပေလာင္ ေဒသခံတစ္ဦးအား က်ပ္ေငြ ၅သိန္းေပးျပီး မဲေပါင္း (၁၀၀၀) ၀ယ္ေပးရန္အတြက္ ေငြးေပးထားျပီး ေဒသခံတစ္ဦးလွ်င္ က်ပ္ေငြ ၅၀၀၀ ေပးျပီး ၾကံ႔ဖြံ႔ပါတီကို မဲထည့္ပါဟုစည္းရံုးခိုင္းေႀကာင္းသိရသည္။

Read more »